23 mei, 2016 - /blog/575/de-nieuwe-ibm.html
Sinds een paar jaar kijk ik vooral tv via het internet. Zo kom ik op een avond terecht in Coen Verbraak's programma Kijken in de Ziel : Schrijvers. Ik weet niet precies wat dat is, een ziel, maar in deze context gaat het vast om persoonlijkheid, om temperament. Verbraak vraagt zijn gasten hoe ze schrijven. Jan Siebelink heeft twaalf geslepen potloden in allerlei kleuren klaarliggen. A.F.Th. werkt op een IBM typemachine. Hij heeft zelfs een paar reserve-exemplaren. Het schrijven op een typema...
25 november, 2019 - /blog/2855/omstreden-woorden-het-gebruik-van-het-n-woord-en-blank-in-hedendaagse-vertalingen-lisa-vendrik.html
De vraag is of een dergelijk woord, dat in onbruik is geraakt en als beledigend kan worden ervaren, nog kan worden gebruikt in een roman, waarbij het in dit geval gaat om een fictieve wereld waar een racistische maatschappij wordt verbeeld. In hoeverre verantwoordt de context waarin het woord verkeert de keuze voor het gebruik ervan? Deze vraag kom je in het boekenvak regelmatig tegen, zeker wanneer een ouder werk opnieuw wordt uitgegeven, zoals...
26 mei, 2017 - /blog/1366/een-fucking-kurk-fenna-riethof.html
EEN FUCKING KURK Bij elk rondje slaat dezelfde laaghangende twijg tegen haar gezicht en dringt het verder tot haar door: haar vriend vindt dansen leuker dan seks. Hij heeft haar liever zo, aangekleed en uitgestrekt over zijn schouder, van top tot teen gespannen met haar kin in de lucht en haar armen gespreid zoals hij het haar geleerd heeft. Hij draait rond zijn as. Uit zijn keel ontsnappen kreuntjes. Verderop, uit een van de achtertuinen, klinkt het gepraat van volwassenen en het gegil...
16 januari, 2017 - /blog/1024/twee-werelden.html
“Maar waarom wil je hem zo graag terug? Omdat je er niet tegen kunt dat iemand je niet meer wil? Of wil je het allerliefst van de hele wereld bij hém zijn?” “Toch echt meer het laatste.” “Maar waarom? Wat biedt hij je nog?” “Niks.” Het is een verademing hier te zijn. Schrijverstypes bekijken het leven van oneindig veel kanten. Dat zit in hun aard. Ze doen constant aan zelfonderzoek en wantrouwen geloof ik per definitie hun eigen beweegredenen en die van anderen. Op mijn...
14 oktober, 2016 - /blog/866/mijn-moeder-zou-heel-trots-geweest-zijn.html
Hoe is het om uitgenodigd te worden als openingsspreker op de Frankfurter Buchmesse? ‘Dat is een eervolle opdracht. En voor mij persoonlijk betekenisvol. Mijn beide ouders komen uit Duitsland. Ik ben trots, en vooral omdat mijn moeder heel trots geweest zou zijn – stel dat de Duitse Bundespresident Joachim Gauck in de zaal zou hebben gezeten, dat zou haar wel wat hebben gedaan. Vooral denkend aan mijn ouders ben ik heel blij. Ambitie komt vaak voort uit het verlangen om te voldoen aa...
6 november, 2019 - /blog/2842/fragment-massa.html
Ondertussen nog steeds in Brussel Stilte, absolute stilte. Geen mail met commentaar of een nieuwe opdracht. Gewoon stilte. Misschien is dat hoe ze mensen ontslaan, mijmert Margot, niks meer laten horen tot de ex-werknemer zijn conclusies trekt. Het is zaterdag en toch is ze vroeg wakker. Zonder het excuus van werk is dit een heel ander soort eenzaamheid. Ze begint zoals steeds met het opstarten van haar computer, kranten bekijken en Facebook checken. Z...
25 maart, 2020 - /blog/2991/mate-in-tijden-van-corona-hoe-argentinie-omgaat-met-de-pandemie-en-hoe-ik-er-weg-probeer-te-komen.html
I. “Wil je het eens proberen?” E. reikt ons zijn van kalebas gemaakte kopje aan, dat tot de rand is gevuld met maté. Als ik het aanneem, draait E. de dop open van de thermoskan waarmee hij de hele dag onder zijn oksel rondloopt. Hij giet wat heet water bij de droge bladeren in het kopje. Aarzelend kijk ik naar de bombilla die uit de groene drab steekt; het ijzeren rietje waarmee de maté wordt gedronken. Wie weet hoeveel lipp...
11 september, 2018 - /blog/2246/pop-en-literatuur-28-mumford-and-sons-en-william-shakespeare.html
In 2009 bezocht ik Haldern Pop, een muziekfestival net over de grens, in Duitsland. In de Spiegeltent, een eindje van het hoofdpodium, trad een onbekend bandje op, Mumford and Sons. Een album hadden ze nog niet uitgebracht, nog geen single zelfs, maar het moest wat bijzonders zijn, was me verteld. En dat was het. Het werd een gedenkwaardige middag. Onder andere door het nummer ‘Sigh No More’, dat uiteindelijk ook het titelnummer van hun debuutalbum zou worden...
16 april, 2019 - /blog/2579/ik-heb-geleefd-21-zieke-genevieve-58-ik-nam-me-voor-elke-dag-een-lievelingsdag-te-laten-zijn.html
"Ik weet nog dat ik wakker werd uit de narcose en vroeg hoe laat het was. ‘Half negen’, zei de verpleegkundige. Van het gevoel dat me toen overviel, kan ik nog steeds kippenvel krijgen. Half negen! Dan hadden ze dus de hele dag geopereerd. Ik was er nog. Ik lééfde. Niet eerder heb ik zo’n diep gevoel van dankbaarheid ervaren in iedere vezel van mijn lijf." Galwegkanker Geneviève Verberk (58) vertelt over 29 januari 2015. Een paar weken eerder was galwegkanker in een vergevorde...
28 augustus, 2018 - /blog/2222/pop-en-literatuur-26-laurie-anderson-en-william-shakespeare.html
Dit experimentele nummer uit 1984 van Laurie Anderson ligt niet gemakkelijk in het gehoor en vergt eigenlijk meer dan één luisterbeurt. Gesproken, deels gefluisterde tekst, eerder parlando dan zang, tegen een achtergrond van merkwaardige vervormde geluiden, die herhaald worden, wegsterven en weer terugkeren. Het luisteren is een vervreemdende ervaring. De titel doet in eerste instantie denken aan het boek uit 1908 van Henry De Vere Stacpoole , dat meerdere malen verfilmd werd. V...