Zoeken
Nieuws 1097 Blog 741 Podcast 4
Fonckelende intro Tim Foncke van Bella door Joost Vandecasteele

10 May, 2017 - /blog/1333/fonckelende-intro-tim-foncke-van-bella-door-joost-vandecasteele.html

Met de deur en een groot stuk van de gevel Inleiding bij de presentatie van Bella , 9 mei @ The Joker in Antwerpen In tekst: Joost Vandecasteele, wie kent hem niet? Mijn buurvrouw Rita. ‘Buurvrouw Rita,’ vroeg ik haar laatst, ‘wie is of wat weet je over Joost Vandecasteele?’ Haar gezicht sprak boekdelen want door een fout in haar hersens denkt zij dat ze het oeuvre van Kristien Hemmerechts is, zodat ik van de paden die daar lagen wijselijk het hazenpad koos. I...

Presentatie 'Samuel' van Willem Vissers

3 November, 2017 - /nieuws/1706/presentatie-samuel-van-willem-vissers.html

De avond zal worden ingeleid door Roel van Diepen, waarna hoofdredacteur van de Volkskrant Philippe Remarque vertelt over zijn leeservaring van het boek. Willem Vissers leest voor en reikt het eerste exemplaar uit.   Aanmelden kan door even een mailtje te sturen naar lili.burki[at]lebowskipublishers.nl. Meer over Samuel leest u hier. ...

Voorpublicatie 'Pauwl'

14 February, 2017 - /nieuws/1099/voorpublicatie-pauwl.html

Pauwl is een geestige en hartverscheurende roman over leven met autisme (en andere dingen die op zich niks met autisme te maken hebben). 22 februari ligt het boek in de winkel, maar hier lees je al de eerste zes hoofdstukken. ...

Herhaling

17 September, 2020 - /blog/3159/herhaling.html

  Met mijn geliefde verblijf ik de komende weken in klooster De Keizersberg in Leuven. Zij zocht een plek om grote schilderijen te maken en de aardse beslommeringen even achterwegen te laten. Hier zijn is geen toeval. Mijn vriend, monnik en professor Thomas Quartier, is pas naar hier verhuisd. Bovendien bestaat toeval niet in de monastieke wereld. Toeval noemen ze hier God. Daar waar in de lange gangen van dit klooster gelopen wordt, ligt geen stof. Het gebouw is zo groot dat op ...

Nino Haratischwili: 'Het is alsof je bij een schilderij alle kleuren kunt gebruiken'

31 January, 2017 - /blog/1054/nino-haratischwili-het-is-alsof-je-bij-een-schilderij-alle-kleuren-kunt-gebruiken.html

‘Ik wilde een familiegeschiedenis schrijven die zich afspeelde tijdens de jaren negentig in Georgië: de jaren na de perestrojka, een tijd van chaos, inflatie en burgeroorlog. Maar al gauw merkte ik dat die periode een einde vormde en dat ik, om bij dat einde te komen, terug moest naar het begin.’  Dat begin vond Nino Haratischwili in 1900, het jaar waarin Stasia, één van de belangrijkste personages uit haar roman, geboren wordt. In Het achtste leven (voor Brilka) neemt Har...

Mijn linkerarm

25 May, 2021 - /blog/3382/mijn-linkerarm.html

Tot mijn bijna-achtenveertigste heb ik met geen woord over mijn linkerarm gesproken. Laat staan geschreven. Als ik niet beter wist, zou ik denken dat ik die arm eerder nooit heb gehad. Maar ik heb dus een linkerarm - zij is hier en nu, ik voel haar ook overduidelijk terwijl ik dit typ -, en gisteren schrobde ik nog de dikke aanbaklaag uit mijn oven in haar prominente aanwezigheid, stond ik er voor het eerst bij stil dat ik de bodem van mijn zelfgemaakte monchoutaart doorzaagde met een mes ...

Ouwe viezerik

26 September, 2017 - /blog/1586/ouwe-viezerik.html

Ze staan er in een aaneengesloten rij en onttrekken de kamer van de Stones-zanger aan het zicht . Er kleeft voor hem wel één nadeel aan: behalve de inkijk is ook zijn uitzicht naar de knoppen. ’s Avonds laat hangjongeren op Amsterdam CS verjagen door muziek uit De Efteling uit de luidsprekers te laten schallen, waaronder het Thema van de Indische Waterlelies , heeft ook één nadeel, namelijk dat ook ik na aankomst naar die kutmuziek moet luisteren. Mick Jagger is 74, zijn vri...

Het hele leven is een afscheidsfeestje

8 January, 2018 - /blog/1845/het-hele-leven-is-een-afscheidsfeestje.html

De laatste tijd probeer ik de vergankelijkheid der dingen eens heel kalmpjes aan te zien. Hiermee bedoel ik: zonder meteen dood te willen. De sneeuw die er gisteren nog lag, is vandaag alweer gesmolten. Dat geeft helemaal niet. Ook de modderpoeltjes zullen morgen weg zijn. Niets is blijvend. Wat zou ik daarop tegen willen hebben? Het afscheidsfeestje vond plaats in het stiltecentrum. Er was daar een vijfkoppige coverband met versterkers. Overal stonden mensen aan statafels. Er gingen grote...

Daar gaat ze. Haar nieuwe leven in

18 September, 2017 - /blog/1571/daar-gaat-ze-haar-nieuwe-leven-in.html

Haar gezicht is bleek van het slechte slapen, maar haar ogen zijn scherp en stralend. Naar deze dag heeft ze de hele vakantie uitgekeken. Eigenlijk kijkt ze er al een jaar naar uit. Ze staat met haar neus in de richting vanwaar de tram komt. De telefoon in haar hand geklemd. Ik maak een foto als ze instapt. Haar blonde paardestaart. Haar nieuwe, lege rugtas. Aan de rits bungelt een knalroze eenhoorn. ‘Always be yourself, unless you’re a unicorn. Then always be a unicorn’, is de slogan v...

Ik heb geleefd #50: longpatiënt Harriët (46): Mijn ziekte houdt me 24 uur per dag bezig

27 January, 2020 - /blog/2915/ik-heb-geleefd-50-longpatient-harriet-46-mijn-ziekte-houdt-me-24-uur-per-dag-bezig.html

Ze is een zegen voor de pakketbezorgers in haar nieuwe wijk: ze is bijna altijd thuis. Onvermoeibaar neemt ze pakjes voor haar buren in ontvangst. Vier maanden woont ze nu met haar man in dit lichte appartement in Dordrecht. ‘Het mist nog een beetje een ziel,’ zegt ze als ze me binnenlaat. ‘De ziel die ontstaat als je ergens langer woont.’   Emotioneel Komt vanzelf. Voor nu is ze vooral ontzettend blij dat ze het gered heeft, de verhuizing. ‘Met oud en nieuw was...

« 1 ... 37 38 39 ... 110 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: