23 februari, 2017 - /blog/1127/vastelaovend-same-jan-van-mersbergen.html
Eigenlijk veranderde dat een paar jaar geleden al toen ik mijn vriendin leerde kennen, een week voor vastelaovend, in een kroeg in Venlo. We hebben elkaar niet leren kennen in een en dezelfde kroeg. Ik zag haar in Take Five maar ze was alweer vertrokken voor ze mij zag en later diezelfde avond zag ze mij in een andere kroeg aan de Parade. Dat zijn details. In ieder geval was het een week later vastelaovend. Op zaterdag stuurde ik haar een bericht: ‘ik ben in die en die kroeg’. Ik zei erb...
9 november, 2016 - /blog/899/dikke-mannen-en-grauwe-vrouwen-en-trump.html
Die is moeilijk te omschrijven, maar als het moet dan lijkt ze nog het meest op de essaybundels die in stapels opgetast liggen in de Strand Bookstore: genuanceerd, intelligent, ruimdenkend, humaan, grappig. Hoopgevend vooral. Toen ik in NYC rondliep, was ik er net als iedereen van overtuigd dat Clinton zou winnen. Niet omdat zij nou zo goed was, maar omdat het alternatief dat beslist niet was. Een week later was ik een paar dagen in Washington, Pennsylvania. In dat kleine provinciestadje w...
26 september, 2019 - /blog/2785/naaimachine.html
Mijn geliefde gooide met tegenzin haar eerste naaimachine weg, de emotionele waarde was groot. Toen ik het ding aan straat zette, kwam de man van het naaiatelier tegenover ons op me af. Hij gaf me een hand en vroeg of hij de naaimachine mocht hebben. Als wederdienst zei hij: ‘Wil je een koffie met me drinken, ik heb ook wat te roken voor je.’ Hij leek me altijd een chagrijnige, hardwerkende man die geen zin had in onnodig menselijk contact. ‘Ga zitten,’ zei hij in de tl-...
5 mei, 2016 - /blog/545/i-love-dick-voorpublicatie.html
Dick is een Engelse cultuurcriticus die zich recentelijk vanuit Melbourne opnieuw in Los Angeles heeft gevestigd. Chris en Sylvère hebben Sylvères sabbatical doorgebracht in een huisje in Crestline, een klein plaatsje in de San Bernardino Mountains op zo’n negentig minuten van Los Angeles. Omdat Sylvère in januari weer moet beginnen met lesgeven, zullen ze algauw naar New York terugkeren. Tijdens het eten hebben de mannen het over recente trends in de postmoderne kritische theorie en Chris...
16 april, 2016 - /blog/514/gek.html
Onmiddellijk begon het monster met de blikken tanden het ene na het andere nieuwsfeit de kamer in te spuwen. Buiten daalde de donkerte langzaam neer, alsof de stad behoedzaam werd ingestopt door een reuzenhand. En hoewel Louis die dag niks bijzonders had gedaan, werd hij bevangen door die bepaalde vermoeidheid, die een mens voelt wanneer iets te gebeuren staat. Een vriend had hem gezegd dat elke gebeurtenis die het nieuws haalde, draaide om iemand die gezien wilde worden. En dat was waar. Ieder...
20 februari, 2018 - /blog/1930/week-van-het-korte-verhaal-4-stella-bergsma-dons.html
Fermata Dit wordt geen standaard erotisch verhaal. Ik ben geen standaard hoofdpersoon. Ik ben niet stout. Ik ben niet ondeugend. Ik verdien geen tik op mijn billetjes. Ik heb ook helemaal geen billetjes. Geen kontje, geen lipjes, geen kutje. Geen kinderverkleinwoorden bij volwassen seks. Ik ga zo geen uur lopen zeiken over hoe ik eruitzie. Over mijn pronte borstjes en mijn kekke paardenstaart. Over mijn witte blouse waar mijn tepelhoven licht doorheen schemeren, mijn strakke spijkerbroek w...
31 januari, 2017 - /blog/1054/nino-haratischwili-het-is-alsof-je-bij-een-schilderij-alle-kleuren-kunt-gebruiken.html
‘Ik wilde een familiegeschiedenis schrijven die zich afspeelde tijdens de jaren negentig in Georgië: de jaren na de perestrojka, een tijd van chaos, inflatie en burgeroorlog. Maar al gauw merkte ik dat die periode een einde vormde en dat ik, om bij dat einde te komen, terug moest naar het begin.’ Dat begin vond Nino Haratischwili in 1900, het jaar waarin Stasia, één van de belangrijkste personages uit haar roman, geboren wordt. In Het achtste leven (voor Brilka) neemt Har...
26 november, 2020 - /blog/3211/interviews.html
Deze zomer verbleef ik als artist in residence een maand op de geboortegrond van Vincent van Gogh in Zundert. Ik schilderde en hield er een dagboek * bij dat vandaag in boekvorm verschijnt. Het hoogtepunt van het verblijf waren de ontmoetingen met Joke, een dakloze, die me heilig verklaarde en zoende. Geluk laat zich doorgaans achteraf zien, maar op die momenten herkende ik het al. De afgelopen week waren er een paar interviews rondom het boek. Met de uitge...
22 maart, 2020 - /blog/2983/sarah-sluimers-quarantainelogboek-als-nabestaande-moet-je-de-troost-van-de-groep-nu-even-missen.html
Ome Henk is dood. Gestorven aan ouderdom. Henk is de broer van mijn schoonvader Adri. Ze komen uit een Brabantse familie. Henk woonde in Loosbroek, maar zat de laatste maanden van zijn leven in een verzorgingstehuis. Adri woont in Den Bosch, blijft binnen, leest boeken en mist zijn kleinkinderen. Adri kan niet naar de begrafenis van Henk. Hij heeft wel afscheid kunnen nemen. Henk lag opgebaard in een bijgebouw van de boerderij van zijn zoon. Adri ging via de achteringang naa...
14 maart, 2018 - /blog/1976/boekenweek-special-philip-k-dick.html
Het vaderding ‘Het eten is klaar,’ zei mevrouw Walton op gebiedende toon. ‘Ga je vader halen en zeg tegen hem dat hij z’n handen moet wassen. Hetzelfde geldt voor jou, jongeman.’ Ze droeg een dampende braadpan naar de keurig gedekte tafel. ‘Hij is buiten in de garage.’ Charles aarzelde. Hij was nog maar acht jaar oud en het probleem dat hem dwarszat zou zelfs Hillel in verwarring hebben gebracht. ‘Ik...’ begon hij onzeker. &nb...