Zoeken
Wettig en overtuigend bewezen (6): Dit is geen kwajongensstreek meer, maar een aanslag

28 maart, 2019 - /blog/2550/wettig-en-overtuigend-bewezen-6-dit-is-geen-kwajongensstreek-meer-maar-een-aanslag.html

“Weer eens wat anders dan een winkeldiefstalletje, om mee te beginnen,” zegt de rechter tegen Jorn als ze zijn persoonlijke omstandigheden doorneemt. In zijn negentienjarige leven is hij nog nooit veroordeeld en nu staat hij opeens terecht voor het plakken van vuurwerkbommen tegen de ramen van twee huizen. Zijn twee vrienden stonden op wacht en moeten zich later vandaag verantwoorden. “Glasgerinkel, splinters overal, rookwolken, een heuse aanslag. Wie doet nou zoiets?&rdq...


Terreurliteratuur

26 maart, 2016 - /blog/463/terreurliteratuur.html

De meeste romans koop ik en lees ik vlak na verschijning. (Dat probeer ik althans, want het nadeel van een eclectische smaak is dat er veel verschijnt dat je wil hebben.) Sahota’s boek was me wel opgevallen toen het vijf jaar geleden gepubliceerd werd, maar om de een of andere reden kocht ik het destijds niet. Recent verscheen de vertaling van zijn tweede roman, ‘The year of the runaways’, waardoor ik weer op zijn werk werd gewezen, en beide romans tegelijkertijd aanschafte. Een paar...


Ik heb geleefd #3. Anja (49): 'Vijftien fotoboeken heb ik voor mijn zoon gemaakt'

27 november, 2018 - /blog/2367/ik-heb-geleefd-3-anja-49-vijftien-fotoboeken-heb-ik-voor-mijn-zoon-gemaakt.html

,,Mijn zoon is mijn grootste zorg. In het begin lette ik erg op hoe hij en zijn vader met elkaar omgingen. Zij moeten straks met z’n tweeën verder. Inmiddels heb ik daar rust in gevonden. Elk jaar gaan ze samen op stedentrip. Sturen ze foto’s vanuit een restaurant. Dan denk ik: het is goed.”   De puberzoon van Anja van den Beemt (49) heeft asperger, een vorm van autisme. Hij was 8 toen ze hoorde dat ze niet meer beter zou worden. ,,Hoe moesten we het hem vertellen? Op een ...


Wereldrecordhouder doe-het-zelven herdenkt IKEA-oprichter Ingvar Kamprad

29 januari, 2018 - /blog/1888/wereldrecordhouder-doe-het-zelven-herdenkt-ikea-oprichter-ingvar-kamprad.html

Brammer en ik zijn geen vreemden voor elkaar. Ik mocht hem voor mijn boek  Bezorgde burgers – de heroïsche strijd van één man tegen de wereld  (2017, Lebowski) een aantal maanden volgen in zijn ‘herstel’, zoals dat heet. Waar hij voor zijn opname alles uit de rails had laten lopen, ontpopte hij zich in de activiteitenruimte als begenadigd klusser. De begeleiding steunt hem daarin en registreert met een stopwatch zijn montagetijden. Dag in dag uit. Er loopt een aan...


Een spoilervrije ode aan Game of Thrones, de meest verbluffende serie van de afgelopen, pak ’m beet, honderd jaar

18 juli, 2017 - /blog/1467/een-spoilervrije-ode-aan-game-of-thrones-de-meest-verbluffende-serie-van-de-afgelopen-pak-m-beet-honderd-jaar.html

Spoilerniveau: laag. Lees gerust verder als je de afgelopen zes seizoenen al dan niet gezien hebt, ik houd mijn mond over seizoen zeven.  Na de aflevering van gisteren dacht ik na over de wegen die werkelijk alle personages in de serie hebben afgelegd – niet alleen qua afstand, maar vooral in hun hele zijn . Een jong, tomboy-achtig meisje transformeert in zes seizoenen tot een meedogenloze moordenaar; een incestueuze prince charming waaraan je vanaf het moment dat je hem ziet ...


Ik heb geleefd #45: Doodzieke Eric (71) heeft al meer dan 24 000 uur in zijn unieke levenswerk zitten

25 november, 2019 - /blog/2856/ik-heb-geleefd-45-doodzieke-eric-71-heeft-al-meer-dan-24-000-uur-in-zijn-unieke-levenswerk-zitten.html

‘Dat kan niet, ik moet mijn schip afmaken.’ Het waren de eerste woorden van architect Eric van der Stoep (71) nadat de arts hem had verteld dat hij dood zou gaan. Slokdarmkanker met uitzaaiingen. Nog maar een paar maanden te gaan.   Handgemaakte replica ‘Mijn schip’ is een replica van een Nederlands VOC-schip uit 1665 dat om onbekende redenen nooit is gebouwd. Ingewikkeld verhaal: de Hollandse tweedekker heeft alleen bestaan als model, en dat model ging tijdens een b...


Groezelig blauw

15 februari, 2017 - /blog/1102/groezelig-blauw.html

‘En?’ vroeg ik voorzichtig. Mijn benen begonnen zwaar te worden. ‘Zijn ze blauw?’ ‘Kun je ze misschien nog iets meer spreiden?’
 ‘Misschien moet je de lamp iets dichterbij houden?’ Roddy hield de lamp iets dichterbij. Ik spreidde mijn benen nog iets meer.
 ‘Veel verder kan niet. Ik ben geen turnster.’
 Roddy vond het niet grappig. Hij lachte in elk geval niet. Hij bleef maar ernstig kijken, de diepte in.
 Ik lag in een spagaat boven op het rood-wit geblokte dekbe...


Samuel neemt ons mee naar de eenvoud van het leven

12 juli, 2017 - /blog/1457/samuel-neemt-ons-mee-naar-de-eenvoud-van-het-leven.html

Het regende opbeurende reacties en ook aanbiedingen, tot aan directeuren van bioscopen toe, inclusief speciale voorstellingen voor kinderen met autisme. Ook gaven lezers tips met andersoortig vertier: om te komen varen of voor een optreden van de CliniClowns. Het is allemaal te veel, te mooi, te leuk, te lief. Dank. We gaan ons beraden wat we allemaal kunnen doen. De meeste berichten hadden een duidelijke strekking: wat de mevrouw die had geklaagd over geluid van een gehandicapt kind, de a...


Ik heb geleefd #60: ‘Ik weet niet waarom, maar ik heb altijd gedacht dat er rond mijn 50ste iets ernstigs zou gebeuren’

19 april, 2020 - /blog/3039/ik-heb-geleefd-60-ik-weet-niet-waarom-maar-ik-heb-altijd-gedacht-dat-er-rond-mijn-50ste-iets-ernstigs-zou-gebeuren.html

  Haar stem is het best in de morgen, als ze nog niet zo veel heeft gepraat. Dus spreek ik Sanny ’s ochtends. We bellen uiteraard, want Sanny (50) uit Haarlem zit in volledige isolatie. Een longontsteking (bijvoorbeeld als gevolg van corona) kan in haar geval dodelijk zijn en daarom ziet ze behalve gezinsleden helemaal niemand deze dagen. 'Kun je me verstaan?' vraagt Sanny. Het eerlijke antwoord is: soms wel, soms niet. Gelukkig is er ook nog mail om antwoorden helder...


Ik heb geleefd #61: Nikita (33) liet 14 embryo's invriezen, maar zal nooit moeder worden: ze is ongeneeslijk ziek

26 april, 2020 - /blog/3050/ik-heb-geleefd-61-nikita-33-liet-14-embryo-s-invriezen-maar-zal-nooit-moeder-worden-ze-is-ongeneeslijk-ziek.html

  Het ergst, schrijft Nikita Weijgers-Van Hasselt, was toch het moment dat haar haren uitvielen. ‘Ik had zo’n mooie lange bos met krullen. Ik voelde me echt mezelf niet meer: één borst, kaal en aangekomen door alle medicatie.’ Dat was in 2015. Nikita uit Rijsbergen zat toen middenin de chemo’s. Haar borst was afgezet omdat er twee tumoren in zaten. ‘Zo heftig op je 28ste.’ Nikita doet haar verhaal via de mail, omdat een interview aan de telef...


« 1 ... 31 32 33 ... 46 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: