Zoeken
Nieuws 478 Blog 478
Zo erg is een natte luier niet, van een zestienjarige jongen

14 juni, 2017 - /blog/1399/zo-erg-is-een-natte-luier-niet-van-een-zestienjarige-jongen.html

Samuel is niet zindelijk. Geregeld komt een medewerker van de apotheek dozen vol luiers brengen. Tena voor de dag, Absorin voor de nacht. Onze verzekering vergoedt ze gelukkig. Gemiddeld draagt Samuel drie luiers per dag. De eerste krijgt hij als hij opstaat, de volgende ergens gedurende de dag, de laatste als hij naar bed gaat. Af en toe heeft hij 's ochtends een beetje doorgelekt. Zijn nachten zijn lang. We proberen de luier zo goed en strak mogelijk om te doen. Daarna een onderbroek ove...

Ventilatie (Jeroen Blankert)

9 januari, 2019 - /blog/2411/ventilatie-jeroen-blankert.html

Wij woonden vroeger heel gezond. Ons huis ademde dat het een aard had. De frisse lucht had overal vrij spel. De ramen hadden in gesloten toestand centimeters brede kieren, onder de deur door woei de wind die een heilzame mestlucht meenam, en wanneer het sneeuwde en stormde lag er in de gang altijd zo'n gezellig bergje sneeuw binnen op de drempel. De enige kachel in huis walmde weliswaar als een gek maar wanneer je niet in de huiskamer zat, maar gewoon boven, met drie truien en dikke wanten...

De diepte schuilt aan het oppervlak: een bezoek aan Museum Jan Cunen

21 november, 2019 - /blog/2854/de-diepte-schuilt-aan-het-oppervlak-een-bezoek-aan-museum-jan-cunen.html

In de trein naar Oss mail ik een bevriend schilder dat ik onderweg ben naar zijn geboorteplaats. Hij zegt: ‘Schuin tegenover het museum zat een café waar ik naartoe ging als ik spijbelde. Naast mijn middelbare school. Vanuit die plek zie je in de verte de kerk waar ik als dertienjarige een ongelovige organist was.’ Hij wenst me veel plezier. ­­­ Het museum lijkt op het oude gedeelte van het Stedelijk Museum in Amsterdam. Wanneer ik Carly Manders, een jonge medewerker met blauw h...

Communiceren met Samuel: dagindeling in pictogrammen

10 mei, 2017 - /blog/1332/communiceren-met-samuel-dagindeling-in-pictogrammen.html

Communiceren met Samuel is lastig. Hij praat niet. Gebarentaal? Zijn we weleens mee begonnen toen hij heel jong was, maar we wisten niet hoe ver zijn potentiële praatjes reikten en we misten geduld. Zijn allesomvattende gebaar is 'klaar', met twee armen breeduit zwaaiend. Nogal dwingend. Verder: als hij met zijn wijsvinger op de handpalm tikt, weet Bernique dat ze wordt geacht mee te zingen. Alleen zij. Mij zegt het niets. Zowel bij de dagbesteding als thuis hangt sinds een paar j...

Leesfragment 'Hier is alles veilig'

10 februari, 2020 - /blog/2930/leesfragment-hier-is-alles-veilig.html

  4 Ik heb ze natuurlijk meteen vanaf mijn aankomst gezien. Je hebt maar het vliegtuig uit te stappen en ze zijn er al, de jonge meisjes en jongens die hun militaire dienst doen en in uniform met hun groot geweer (ik moet weten wat het is, het kan niet zijn dat ik iets wat mijn kind aangaat alleen kan benoemen in termen van groot geweer of klein geweer) achteloos op de rug concreet maken dat dit land over veel meer gaat dan smoothiestalletjes en sinaasappelbomen en speeltoestelle...

Mijn linkerarm

25 mei, 2021 - /blog/3382/mijn-linkerarm.html

Tot mijn bijna-achtenveertigste heb ik met geen woord over mijn linkerarm gesproken. Laat staan geschreven. Als ik niet beter wist, zou ik denken dat ik die arm eerder nooit heb gehad. Maar ik heb dus een linkerarm - zij is hier en nu, ik voel haar ook overduidelijk terwijl ik dit typ -, en gisteren schrobde ik nog de dikke aanbaklaag uit mijn oven in haar prominente aanwezigheid, stond ik er voor het eerst bij stil dat ik de bodem van mijn zelfgemaakte monchoutaart doorzaagde met een mes ...

Het goede verhaal

13 maart, 2017 - /blog/1172/het-goede-verhaal.html

Als we thuiskomen, zijn de tassen weg en ligt er een briefje op tafel. Bedankt voor de verhuisservice. Zo staan we ervoor. Toen ik aan deze inval-columnreeks begon, dacht ik: binnen drie maanden is het ook vast goedgekomen. Dan zal de verdwenen liefde van man wel teruggekeerd zijn. Dat is gebeurd. Zijn liefde is teruggekeerd. Maar bij een ándere moeder met twee kinderen. Een kleine weeffout van de liefde. Maar dít verhaal zou ik niet vertellen. Ik wilde mijn uiteenvallende...

Sinds het konijn in huis is, is er ook de opluchting

19 maart, 2018 - /blog/1988/sinds-het-konijn-in-huis-is-is-er-ook-de-opluchting.html

Een plotwending die al het voorgaande in een ander licht zette. Goed hoor. Voor een spannend verhaal. Maar ik zit hier wel al weken opgescheept met dat oerlelijke konijn. Midden in de kamer. Almaar knagend. Ik weet niet wat ik met het beest moet. Het loopt ook steeds voor mijn voeten. Te bedenken dat-ie dus al heel lang zachtjes door ons huis trippelde. Nee, ik moet het gewoon niet meer over dat konijn hebben. Beter geef ik ’m vanaf nu geen eten meer, dan zal-ie binnenkort vanze...

Onrechtvaardig? Yes!

5 juli, 2017 - /blog/1436/onrechtvaardig-yes.html

Arme Marc Cavendish, en arme Peter Sagan, zeker, maar wij dienen hier zonder aanziens des persoons te erkennen dat élke grote sportwedstrijd haar reputatie bouwt met behulp van Grote Verhalen. En geen Grote Verhalen zonder drama, intrige, en onvoorspelbaarheid – dat is per slot van rekening toch wat wij (afijn, ik toch) willen. De legende van de Tour is rijkelijk gelardeerd met bedriegers, bedrogenen, smeerlappen en doden. Maar in de laatste jaren werden we niet verwend en het voorspelbar...

Neue Welt

30 juli, 2020 - /blog/3132/neue-welt.html

  Op een straathoek in Kreuzberg, Berlijn, liggen twee witte mannen bovenop een zwarte jongen. Ze schreeuwen. In de worsteling heeft de jongen zijn Nike-schoenen uitgetrapt. De mannen zijn agenten in burger, ze dragen pistolen in holsters. Mensen kijken vanaf een afstandje zwijgend toe. Er wordt gefilmd. Een mengeling van sensatiezucht en walging lijkt alle toeschouwers te verstijven. Mijn geliefde zegt zacht: ‘Laat er niks gebeuren.’ De agenten krijgen versterking van colleg...

« 1 2 3 4 ... 48 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: