Zoeken
Nieuws 451 Blog 451
Politie Hond Albert

23 november, 2018 - /blog/2360/politie-hond-albert.html

#3. Politie Hond Albert De naderende chemo hing de afgelopen week als een dreigende, almaar dikker wordende mist over de dagen. Ik was boos, niks lukte en er gebeurde de hele tijd vanalles. Een kinderfiets werd niet bezorgd. Een stofzuiger ging kapot. Een mooie, jonge vrouw millimeterde alvast haar haar.   Ik had mezelf voorgehouden dat een normaal bestaan mogelijk is als je levensgezel kanker heeft. Dat het wel meevalt allemaal als je eenmaal weet dat ze genezen kan. Dat ...

Wettig en overtuigend bewezen (12): Ja, hij wurgde haar, maar ze heeft hem inmiddels vergeven

9 mei, 2019 - /blog/2618/wettig-en-overtuigend-bewezen-12-ja-hij-wurgde-haar-maar-ze-heeft-hem-inmiddels-vergeven.html

“Het is uitgepraat,” zei de Poolse Eliza tegen de politie toen ze de aangifte tegen haar man, ook een arbeidsmigrant uit Polen, wilde intrekken. “Ik was overstuur, dacht niet helder na. Mijn man ook niet. Hij heeft een hoop geldzorgen. We willen weer verder met elkaar. We willen een gelukkig gezin zijn.” Groter kon het contrast niet zijn met haar eerdere bezoek aan het bureau. Haar hals zat vol blauwe plekken. Ze liet de politie een voice-memo op haar telefoon uitluisteren. “Ik z...

Ik heb geleefd #24. Wendy (44) is ziek: 'De dood lijkt me héérlijk'

7 mei, 2019 - /blog/2612/ik-heb-geleefd-24-wendy-44-is-ziek-de-dood-lijkt-me-heerlijk.html

“De dood lijkt me héérlijk,” zegt Wendy Colijn (44) op het terras achter haar huis. In de rolstoel draait ze haar ogen ten hemel. Doodgaan betekent geen pijn meer hebben, helemaal vrij zijn. Ja, zegt ze, dat is iets om naar uit te kijken. Niet dat ze het leven zat is. Maar je door de dagen slepen in een gesloopt lichaam, dat wil ze niet meer. Overigens gaat het nu redelijk, vertelt ze terwijl ze een van haar honden achter de oren kriebelt. Dankzij een nieuw medicijn is de euthanasiev...

Week van het korte verhaal (2) David Sedaris

15 februari, 2018 - /blog/1918/week-van-het-korte-verhaal-2-david-sedaris.html

Dikkoppen Weet je wat het is met Hawaii, althans met het deel dat voor toeristen is ingericht: het is precies zoals je denkt dat het zal zijn. Je stapt uit het vliegtuig en iemand hangt een bloemenkrans om je nek alsof dat iets is wat je hebt verdiend – een olympische medaille voor op je kont zitten. Waar je ook bent, je hoeft je hand maar iets boven schouderhoogte te houden en er verschijnt prompt een drankje in een uitgeholde ananas of in een doormidden ...

Als je van beren leren kan (Robert van Munster)

29 maart, 2016 - /blog/469/als-je-van-beren-leren-kan-robert-van-munster.html

'Papa blijft hier,' zegt Herman, hij heeft een hand van mama vast. Ik stap uit bed en heb mijn kleren ook al aan. Beneden zie ik papa in bed liggen, hij slaapt. Mama pakt mijn hand vast. 'Kom mee naar de auto,' zegt mama. We stappen met zijn drieën in. De deuren trekken we dicht en ze maken geen geluid. Mama start de auto en rijdt de schuur uit. Herman en ik zitten achterin. 'Ik heb wel zin om te verhuizen,' zegt Herman. Door de voorruit zien de bomen er geel uit, achter ons zijn ze rood. Mama...

Tokyo Expatwife #11: Oorlog

22 september, 2017 - /blog/1578/tokyo-expatwife-11-oorlog.html

Onlangs ging ik op een zondag met mijn gezin zwemmen op de Nederlandse ambassade. De ambassade heeft een grote lap grond en bevindt zich in het hartje van Roppongi, met uitzicht op de Tokyo Tower. Er is een enorm zwembad waar je, in tegenstelling tot in de rest van Japan, wel gewoon met tatoeages mag zwemmen. Mensen vinden tatoeages hier vies en onfatsoenlijk, en dat heeft alles met de Yakuza te maken: de Japanse maffia. Hoe dan ook, ik heb een vriend die op de ambassade werkt met kin...

Het systeem

21 februari, 2017 - /blog/1118/het-systeem.html

We weten allang dat een vrouw kiest voor iemand die op haar vader lijkt en een man trouwt zijn moeder. In díe valkuil waren man en ik in elk geval niet getrapt. Zijn moeder en ik zijn totaal verschillende types, zoals mijn vader en hij twee absolute tegenpolen zijn. Maar ik had nooit aan de verborgen dynamieken in onze familiesystemen gedacht. Logisch. Wie denkt er aan iets wat verborgen is? Ik woonde een hele dag familieopstellingen bij. In de ochtend ging ik er goedgemutst naartoe....

Pop en literatuur (27): Erik Jan Harmens en Abba

4 september, 2018 - /blog/2233/pop-en-literatuur-27-erik-jan-harmens-en-abba.html

      (Deze tekst werd uitgesproken bij de presentatie van Door het licht in De Roode Bioscoop, zaterdag 31 augustus) Deze zomer las ik The Underground Railroad van Colson Whitehead. In zijn dankwoord neemt Whitehead The Misfits, Prince, David Bowie en Sonic Youth op. Dat waren namelijk de artiesten van wie hij muziek draaide tijdens het schrijven van het boek. Hoeveel muziek is er gedraaid bij het schrijven van boeken? Ontelbare liefdesliedjes, ...

LIVEBLOG: Lebowski in tijden van lockdown

2 juli, 2020 - /blog/2975/liveblog-lebowski-in-tijden-van-lockdown.html

  Tip van de redactie: Olaf Tempelman schrijft in  de Volkskrant  over veiligheidsrituelen  6 juli - Het dragen van een konijnenpootje en andere rituele maatregelen tegen onheil vinden we sinds de groei van de wetenschap onnodig. Maar hoe groot is de rol van wetenschap bij het opstellen van bijvoorbeeld maatregelen tegen corona? Is de anderhalvemetersamenleving niet ook gewoon een aloude bezwering? Het antwoord van Olaf Tempelman lees je  hier .&nb...

Somebody's watching me

2 oktober, 2017 - /blog/1601/somebody-s-watching-me.html

Op de vraag of hij goed tegen kritiek kan, antwoordt hij: ‘Megaslecht.’ Om die reden leest hij geen recensies. Ik zeg ook altijd dat ik recensies over mij niet lees. Wat ik verzwijg is dat ik om de zoveel tijd mijn eigen naam in Google invoer. Wie iets lelijks over mij zegt komt op de zwarte lijst. Ik weet verder niet wat dat inhoudt, die zwarte lijst. Het is niet echt een lijst. Bovendien ben ik zowel slecht met gezichten als met namen, regelmatig maak ik een vrolijk praatje met ieman...

« 1 ... 27 28 29 ... 46 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: