Zoeken
Toeval

3 augustus, 2017 - /blog/1493/toeval.html

‘Ik werk met toeval,’ legt de Viking uit. Zijn stem is indrukwekkend en zoals je van een Viking mag verwachten. Zijn hele postuur trouwens ook. ‘Met mijn ogen dicht pak ik een knikker en daarna schilder ik een vlakje in de kleur van die knikker.’ ‘En dat schilderen doe je met je ogen open?’ vraag ik. De Viking knikt en glimlacht. Hij laat ons het resultaat zien; het patroon heeft een vanzelfsprekende ordening, die dus nergens uit blijkt als we de Viking mogen geloven. We kij...


Bevrijding

15 april, 2020 - /blog/3034/bevrijding.html

  Heel 2019 volgde ik burgemeester Ahmed Marcouch. Onze laatste afspraak was op de kade langs de Rijn. Hij speechte over de oorlog en de bevrijding die nooit echt kwam voor Arnhem. De stad lag in puin en er was geen mens om te bevrijden. Het waaide hard en dat maakte Marcouch slecht verstaanbaar. Eergisteren zaten er mensen langs die kade in de zon, iedere avond wordt er fanatiek gedeald en even terug is er een lijk gedumpt en weer gevonden. Het was bijna onmogelijk om Marcouch a...


Het gaat goed

13 februari, 2017 - /blog/1092/het-gaat-goed.html

“Jij vindt het ook gezellig, toch?” “Ik vind het ook gezellig.” “We voelen ons alle vier beter als we samenzijn. Dat zie ik.” “Ik heb wel het idee dat je weer hoop krijgt omdat ik hier vaker ben.” “Waarom zou ik geen hoop mogen hebben?” “Mogen, mogen.” “Ik voel me gewoon stukken beter als ik iets van hoop heb.” “De liefde is er niet.” “Die is er wel hoor. Ook bij jou. Dat voel ik. De liefde is ondergesneeuwd. We moeten...


De wederopstanding

16 november, 2016 - /blog/914/de-wederopstanding.html

Man lag languit op het vloerkleed voor de houtkachel. Hij keek televisie op de iPad. Tot voor kort was dit tafereel het beschrijven niet waard. Nu was het een ideaal plaatje. Een wonder haast. Zolang ik maar buiten bleef staan. Het huwelijk is een geloofsovertuiging, een verhaal dat ophoudt te bestaan als één van de twee er niet meer aan meedoet. Voor mij voelt het alsof man drie weken geleden stierf en dan ís hij er steeds ineens weer. En daarmee ook de hoop. Meteen toen ik binnenkw...


Samuel is een barstensvolle ordner, soms grappig beschreven, soms droevig

24 mei, 2017 - /blog/1364/samuel-is-een-barstensvolle-ordner-soms-grappig-beschreven-soms-droevig.html

We hebben alles op papier, van Rijksoverheid, gemeente, dagbesteding en artsen, en het is ook lang niet allemaal saaie kost. In het zogenoemde persoonsbeeld van dagbesteding Rozemarijn staan ontroerende en grappige zinnen. Alleen al die persoonsbeschrijving: 'Samuel is een stevige kleine jongen met blond haar. Hij draagt een bril.' Even verder: 'Hij kijkt op een hele lieve manier.' Ook lezen we droevige strofen, juist omdat ze onomkeerbaar zijn, omdat we weten dat het nooit anders zal zijn...


Berichten uit de Biotoop: Gouden tepel

3 mei, 2019 - /blog/2605/berichten-uit-de-biotoop-gouden-tepel.html

'Die meid loopt erbij alsof ze gouden tepels heeft.' Onze oppas knikt naar het meisje dat voorbij komt. Langs de buitenmuren van het huis dat we in Friesland bewoonden, ligt een pad. De mensen die langslopen, zou je kunnen aanraken als de ruiten er niet tussen zaten. Ik kijk naar de pronte buste van de tiener, en voel medelijden voor mijn eigen bescheiden voorgevel. Zo liep ik er dus niet bij op die leeftijd. Ik deed wel stoer en zonde zelfs topless, maar de nare opmerkingen die me ten deel v...


Axe Apollo

18 augustus, 2017 - /blog/1515/axe-apollo.html

‘Ik heb u even gegoogeld. Ik zie dat u schrijver bent.’ ‘Dat was ik tot voor kort. Toen kwam de Axe Apollo in mijn leven en sindsdien ben ik dus het middelpunt van het universum.’ ‘Ha, u verwijst waarschijnlijk naar uw roman God is klein geschapen . God, universum…’ ‘Stop met mij te googelen, David, da’s te veel Tim Foncke in één telefoongesprek. Ben jij woonachtig in het universum, David?’ ‘Ik woon in Zonhoven.’ ‘Ha, Zonhoven… de koningin der universums...


Pop & Literatuur (55): Frankie Goes to Hollywood en Samuel Taylor Coleridge

2 april, 2019 - /blog/2556/pop-literatuur-55-frankie-goes-to-hollywood-en-samuel-taylor-coleridge.html

Cor's Pop & Literatuurlijst op Spotify: Nóg een keer Samuel Taylor Coleridge? Nou, vooruit dan, maar dit is echt de laatse keer, beloofd… Wie Frankie Goes To Hollywood zegt, noemt meestal in één adem ‘Relax’, een nummer uit 1984 dat al in de jaren ’90 symbool stond voor alles wat voltooid verleden tijd is en écht niet meer kon, zoals blijkt uit deze beruchte scène uit de sitcom Friends , waarin Frankie een soort cameo heeft op een verwassen T-shirt: Toch...


We waren gewoon niet met onszelf in het reine gekomen als we hem hadden laten aborteren

6 september, 2017 - /blog/1554/we-waren-gewoon-niet-met-onszelf-in-het-reine-gekomen-als-we-hem-hadden-laten-aborteren.html

Samuel kreeg geen echo na twintig weken, dus daar gaat het hier niet om, en 'zijn' syndroom van Kleefstra is als afwijking in het dna trouwens niet op een echo te zien, maar wat hadden wij gedaan als we vroegtijdig hadden ontdekt dat hij zou worden zoals hij is? Daarover hoefden wij geen seconde na te denken. Toen niet, nu niet, nooit niet. Bij ons was Samuel welkom geweest, ook met Down. Hem grootbrengen kost ongelooflijk veel meer inspanning dan de opvoeding van zijn broers David en Joshua, m...


Spleen

9 januari, 2020 - /blog/2895/spleen.html

Deze week moest ik in het mediapark in Hilversum zijn. Het was er koud, mistig en verlaten. Afgelopen zomer was ik er voor het laatst, in het holst van de nacht. De temperatuur was toen tropisch, maar het mediapark eveneens verlaten. Ik was er voor een interview met Nooit Meer Slapen. Omdat ik aan de vroege kant was, rookte ik een sigaret bij de nachtportier om de tijd te doden. Hij sliep weinig en leerde me dat ‘je je lichaam moet opvoeden’. Je kunt je lichaam laten wennen aan mind...


« 1 ... 26 27 28 ... 48 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: