25 March, 2020 - /blog/2991/mate-in-tijden-van-corona-hoe-argentinie-omgaat-met-de-pandemie-en-hoe-ik-er-weg-probeer-te-komen.html
I. “Wil je het eens proberen?” E. reikt ons zijn van kalebas gemaakte kopje aan, dat tot de rand is gevuld met maté. Als ik het aanneem, draait E. de dop open van de thermoskan waarmee hij de hele dag onder zijn oksel rondloopt. Hij giet wat heet water bij de droge bladeren in het kopje. Aarzelend kijk ik naar de bombilla die uit de groene drab steekt; het ijzeren rietje waarmee de maté wordt gedronken. Wie weet hoeveel lipp...
25 March, 2020 - /blog/2992/postuum-joop-goudsblom-1932-2020-een-onderkoelde-maar-gepassioneerde-academicus.html
Deze twee zinnen maken gedeeltelijk duidelijk waarom ik de afgelopen weekend overleden emeritus hoogleraar sociologie en schrijver bewonder. Hij had gevoel voor stijl en was geestig, op de enige manier waarop men vermoedelijk geestig kan zijn, onnadrukkelijk, bijna per ongeluk. Daarnaast was hij erudiet, op ingetogen wijze hartstochtelijk en benaderde hij de wereld en zichzelf analytisch en sceptisch zonder te veinzen dat hij boven die wereld stond. Wel geloof ik dat hij het adagium van Gabriel...
25 March, 2020 - /blog/2993/europa.html
Met mevrouw Snick uit Gent plan ik al enige tijd een reis naar Wenen. Het moest een zoektocht naar het verleden worden aan de hand van schrijver Joseph Roth. We zouden onderzoeken wat er voor de Eerste Wereldoorlog gebeurde in Wenen, en hoe het tolerante oude Europa langzaam geslotener werd. De reis is uitgesteld. Ik schreef Snick vorige week, na een paar dagen van isolement: ‘Hopelijk stappen we snel samen in de nachtrein. Ik heb er nu nog veel meer zin in. Een open Europa...
25 March, 2020 - /blog/2994/sarah-sluimers-quarantainelogboek-een-houseparty-met-goede-vrienden.html
We gingen Houseparty doen met een aantal goede vrienden. Iedereen in z’n oude kloffie, ik zou willen zeggen: toch een klein geschenk om in onze drukke levens de mens ontdaan te zien van alle schijn. Waar we elkaar normaliter in de kroeg ontmoeten, opgedirkt en vol opgespaarde anekdotes, zag je ons nu in een staat waarin we normaal gesproken liever onzichtbaar zijn. Haren in de war, grote truien, rommelige eettafels. De deuren van onze huizen openden zich zomaar. WAANZINNIGE GLI...
27 March, 2020 - /nieuws/2995/terugkijken-special-abdelhak-nouri-bij-de-wereld-draait-door.html
Het is bijna drie jaar geleden dat Abdelhak Nouri, oftewel Appie, onwel werd tijdens een oefenwedstrijd van Ajax. Bij de reanimatie die volgde liep hij hersenschade op, waardoor zijn veelbelovende carrière in de knop brak. Morgen verschijnt het boek Abdelhak Nouri, een onvervulde droom van Khalid Kasem, vertrouwenspersoon van de familie Nouri. Reden voor DWDD om gisteren de hele uitzending te wijden aan de positieve en verbindende voetballer. Aan tafel zaten Nouri’s...
26 March, 2020 - /blog/2996/quarantainelogboek-de-gevoelens-die-nu-overheersen-zijn-angst-ongeloof-en-schaamte.html
‘Welke kleur heeft de ziekte?’ vraagt mijn oom mij aan de telefoon. ‘Blauwgrijs,’ zeg ik, zonder te weten waarom. Het gifgroene virusdeeltje met de venijnig uitstekende punten dat we nu gebruiken, is een monstertje uit een horrorfilm uit de jaren 70. Zo eentje die na een goed eerste half uur lachwekkend wordt. Het volstaat niet als symbool, het is te cartoonesk en daardoor abstract. Een virus veroorzaakt zowel diepe angst als ongeloof en schaamte. Diepe angst om net die tro...
26 March, 2020 - /blog/2997/fout-in-de-coronacrisis.html
Iedere dag, klokslag twee uur, werden de doden geteld. In persberichten meldde het rijksinstituut ook de stand van het aantal positief getesten. Gevisualiseerd op een kaart die met de dag donkerder kleurde. Een ritueel waar het land geleidelijk aan begon te wennen. Hoe meer het virus grip kreeg op ons, hoe strakker iedereen zich aan de adviezen, maatregelen en noodwetten hield: thuiswerken, afstand houden, geen samenscholingen. Wie daar laks mee omging, was fout. Fout in de coronacrisis. ...
29 March, 2020 - /blog/2999/ik-heb-geleefd-57-coby-is-al-5-jaar-ongeneeslijk-ziek-mijn-leven-met-kanker-is-echt-geen-kommer-en-kwel.html
Door de coronacrisis gelden strikte regels in de uitvaartbranche: niet meer dan dertig mensen bij een laatste afscheid, geen koffie en cake achteraf. 'Heel jammer', zegt Coby via de telefoon. 'Ik had een borrel in gedachten.' Die borrel staat zelfs al vermeld op de rouwkaart die ze heeft laten ontwerpen. Graag ziet ze haar vrienden, collega’s en familie een postume toost uitbrengen op haar leven. Overlijdenskaart De uitnodiging voor haar uitvaart ligt bijna een jaar in de...
29 March, 2020 - /blog/3000/sarah-sluimers-quarantainelogboek-ik-wil-keihard-schreeuwen.html
De laatste dagen is het naar binnen vallende licht goud en kleurt het de haren van mijn kinderen rood en blond. Ze zitten op de houten vloer. De oudste zegt: ‘Ik heb mijn broodkorstjes opgegeten.’ ‘Goed van jou,’ zeg ik. Maar dan zie ik de baby achter hem met bolle wangen schrokken. Het eerste broederlijke verbond, veroorzaakt door deze plotselinge zee van tijd, is gesloten. Het zal de zon zijn, het weekeinde en de geur van wentelteefjes uit de keuken, maar ik be...
30 March, 2020 - /blog/3003/eigen-huis-en-tuin-met-mick-en-roel-6.html
Dit is de zesde brief. Lees hier nummer vijf. Lieve Roel, Rijst met boter en suiker is de satékroket van de jaren 60. De nasischijf of het bamiblok, zo je wilt. Oudhollandsch culinaire verkrachting met de prakvork. Toen de Indo’s naar Nederland kwamen en de Nederlanders het geliefde witte goud in hun vettige knuisten kregen, kookten ze het kapot in de melk, flikkerden er suiker over en roerden er een kwak boter doorheen. In zuivel we trust. Daarna propten ze het met ...