Zoeken
Dolfijnen

31 januari, 2018 - /blog/1891/dolfijnen.html

We zijn al melancholisch nog voordat melancholie de tijd heeft gekregen zich te nestelen. We waren in een resort, zo groot als we nog nooit hadden gezien. Een dorp. We liepen met zo'n bandje om de pols. Saai? Vreselijk? Met een meervoudig beperkt kind is niets gemakkelijker dan 'all inclusive'. Eten wanneer je zin hebt, met oneindig veel keuze. Het was dus prachtig in Punta Cana, waar Amerikanen en Russen een wedloop drinken hielden en waar de wind zo muzikaal speelde met de palmbladeren d...


Na Hallo Muur

31 maart, 2016 - /blog/478/na-hallo-muur.html

De echte reden waarom ik de omslachtige route voor lief neem is dat midden in Assendelft een café is gevestigd waarvan de naam mij het water in de mond doet lopen. ‘Tapperij De Verwachting’ staat op de gevel. Even los van dat logo eronder van twee net volgeschonken bierpullen die met kracht tegen elkaar worden geklengd, maakt de naam veel in mij los. Met het woord ‘tapperij’ lijkt te worden aangegeven dat de barman binnen maar blijft schenken. Het uitnodigende ‘De Verwachting’ bete...


Deskundigen over de dood #4: Een uitvaart organiseren kun je heel goed zelf (en het werkt helend)

24 augustus, 2020 - /blog/3145/deskundigen-over-de-dood-4-een-uitvaart-organiseren-kun-je-heel-goed-zelf-en-het-werkt-helend.html

  Vraag aan Susanne Duijvestein of ze later wordt begraven of gecremeerd en ze komt met een onverwacht antwoord: zij wil zich laten composteren. Haar lichaam zal worden bedolven onder een laag houtsnippers en bladeren zodat het kan vergaan. Dat is de kringloop van het leven, zegt ze. Als in het bos een hertje doodgaat, wordt dat ook door micro-organismen opgenomen. Susanne Duijvestein eindigt als een zak voedzame tuinaarde. In Nederland zijn we die link met de natuur wat kwijt, v...


Grapje

12 januari, 2017 - /blog/1011/grapje.html

Dat hun leven er na de vakantie écht anders uit gaat zien. Met een schema. Een vader daar. Een moeder hier. Met twee keer per week samen eten. Tenzij alles anders loopt natuurlijk. Tenzij hij dadelijk eindelijk ‘grapje’ zegt. ‘Grapje, dit was een test om te kijken of je echt van me hield.’  Tenzij het vlammetje bij man - binnen nu en een paar dagen - weer is opgeflakkerd. Het zoú toch kunnen? Als ik maar iets beter m’n best doe. Dan kunnen we de meisjes zeggen dat het ...


De Selectie: Randy van Ee

23 mei, 2018 - /blog/2098/de-selectie-randy-van-ee.html

Pispaaltje Melvin en ik zitten op de fiets. Ik heb mijn voetbalschoenen al aan. We rijden de parkeerplaats van de voetbalvereniging op. Melvin had me vanmiddag gevraagd of ik zin had om mee te trainen. Ze kwamen een man tekort, maar wilden wel graag partijen. Op het veld staan een paar jongens een bal rond te spelen. Bij één van de jongens was ik laatst thuis. We speelden PES in Melvins kamer. Voor ons stond driekwart van een slagroomtaart. Die had mijn moeder aan mij meegegeven. Me...


Leesfragment uit 'Scenario', de nieuwe roman van Thomas Acda

26 oktober, 2020 - /blog/3190/leesfragment-uit-scenario-de-nieuwe-roman-van-thomas-acda.html

  1 Dit verhaal begint en eindigt bij mij, maar alles komt door Sam. Sam is de motor, de initiator. Ik ben Sam niet. Alles op zijn tijd, maar het is van het grootste belang dat je weet dat als het aan mij had gelegen, ik nog steeds het grootste gedeelte van elke dag in mijn appartement op Chrystie Street zou doorbrengen. Ik ben slechts een van de spelers. Het wordt nog een hele klus om mezelf als held van deze film op te voeren.     Waar zal ik beginnen? ...


De herkansing (Nikkie van Lierop)

19 december, 2019 - /blog/2881/de-herkansing-nikkie-van-lierop.html

  ‘Ah, je bent er,’ roept de oude vrouw me vanaf een bankje toe. Ik ken haar niet, maar ze heeft het wel degelijk tegen mij. Ik heb honger en ben op zoek naar een plek om te lunchen. Ik rammel. Tot mijn grote ergernis blijkt elk gezellig ogend restaurant vol te zitten. Ik bevind me in het noorden van Frankrijk. Het is koud en het miezert, mijn humeur is dus niet bepaald vrolijk te noemen. Zelfs de kerstverlichting kan de grauwheid niet verjagen. Ik duw mijn hoofd dieper in de kraa...


Benoemen

14 augustus, 2017 - /blog/1509/benoemen.html

Onze toilettas is er al. Onze toilettas is gisteren alvast met mijn vriendin en haar gezin meegereisd. Nu moeten alleen wij nog maar daar zien te geraken. Bij onze toilettas. Het blijft ongelooflijk dat wij morgen aan de overkant Albanië zien liggen, terwijl we nu nog zo ontzettend hier zijn. Hier. Met onze drie halfgevulde koffertjes, onze reispapieren en de vliegtijden. Ik weet wel dat ik het in deze Summer of Love niet over mijn huwelijk zou hebben, maar het blijft al net z...


De Gekroonde Valk

25 januari, 2019 - /blog/2439/de-gekroonde-valk.html

Van de week liep ik over de Hoogte Kadijk. Toen we nog in Oost woonden fietsten mijn meisje en ik vaak naar huis via dit straatje, in plaats van over de Kattenburgergracht. Soms kon je ‘s nachts de dieren in Artis horen. En ruiken. De Hoogte Kadijk leek me altijd een droomplek om te wonen. Zo liep ik een beetje mijmerend door de straat. De kou maakte mijn adem zichtbaar. Glimmende vuilniszakken staken lelijk af tegen de laatste restjes sneeuw. Ik luisterde een podcast over een man die...


Ik heb geleefd #30. Lilian (37) heeft ALS: Ik kan mijn zoontje niet meer naar bed brengen

25 juni, 2019 - /blog/2695/ik-heb-geleefd-30-lilian-37-heeft-als-ik-kan-mijn-zoontje-niet-meer-naar-bed-brengen.html

Ze was altijd heel sportief, vertelt ze in haar huis in Zundert. Deed aan hardlopen, kickboksen, volleybal. Na de bevalling wilde ze dat weer oppakken. Het lukte niet. “Ik liep slecht. Mijn handschrift werd slordig. De knoop van mijn spijkerbroek kreeg ik niet dicht en ik had moeite met het omdraaien van de autosleutel. Allemaal rare dingen.” Zorgverleners zeiden dat het nu eenmaal lang duurt voor je ‘ontzwangert’. Ze gaf nog borstvoeding, de baby sliep slecht door... De huisarts m...


« 1 ... 21 22 23 ... 48 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: