14 augustus, 2017 - /blog/1509/benoemen.html
Onze toilettas is er al. Onze toilettas is gisteren alvast met mijn vriendin en haar gezin meegereisd. Nu moeten alleen wij nog maar daar zien te geraken. Bij onze toilettas. Het blijft ongelooflijk dat wij morgen aan de overkant Albanië zien liggen, terwijl we nu nog zo ontzettend hier zijn. Hier. Met onze drie halfgevulde koffertjes, onze reispapieren en de vliegtijden. Ik weet wel dat ik het in deze Summer of Love niet over mijn huwelijk zou hebben, maar het blijft al net z...
31 januari, 2017 - /blog/1054/nino-haratischwili-het-is-alsof-je-bij-een-schilderij-alle-kleuren-kunt-gebruiken.html
‘Ik wilde een familiegeschiedenis schrijven die zich afspeelde tijdens de jaren negentig in Georgië: de jaren na de perestrojka, een tijd van chaos, inflatie en burgeroorlog. Maar al gauw merkte ik dat die periode een einde vormde en dat ik, om bij dat einde te komen, terug moest naar het begin.’ Dat begin vond Nino Haratischwili in 1900, het jaar waarin Stasia, één van de belangrijkste personages uit haar roman, geboren wordt. In Het achtste leven (voor Brilka) neemt Har...
25 november, 2019 - /blog/2856/ik-heb-geleefd-45-doodzieke-eric-71-heeft-al-meer-dan-24-000-uur-in-zijn-unieke-levenswerk-zitten.html
‘Dat kan niet, ik moet mijn schip afmaken.’ Het waren de eerste woorden van architect Eric van der Stoep (71) nadat de arts hem had verteld dat hij dood zou gaan. Slokdarmkanker met uitzaaiingen. Nog maar een paar maanden te gaan. Handgemaakte replica ‘Mijn schip’ is een replica van een Nederlands VOC-schip uit 1665 dat om onbekende redenen nooit is gebouwd. Ingewikkeld verhaal: de Hollandse tweedekker heeft alleen bestaan als model, en dat model ging tijdens een b...
24 augustus, 2020 - /blog/3145/deskundigen-over-de-dood-4-een-uitvaart-organiseren-kun-je-heel-goed-zelf-en-het-werkt-helend.html
Vraag aan Susanne Duijvestein of ze later wordt begraven of gecremeerd en ze komt met een onverwacht antwoord: zij wil zich laten composteren. Haar lichaam zal worden bedolven onder een laag houtsnippers en bladeren zodat het kan vergaan. Dat is de kringloop van het leven, zegt ze. Als in het bos een hertje doodgaat, wordt dat ook door micro-organismen opgenomen. Susanne Duijvestein eindigt als een zak voedzame tuinaarde. In Nederland zijn we die link met de natuur wat kwijt, v...
12 maart, 2018 - /blog/1972/telkens-als-ik-hun-vader-afwijs-wijs-ik-de-helft-van-mijn-kinderen-af.html
Het was op de presentatie van de rapportage ‘Scheiden zonder schade’ die oud-politicus André Rouvoet aanbood aan een dochter van gescheiden ouders, en aan twee ministers. Toen ik zijn verslag thuis las, was mij al opgevallen hoe doorwrocht en compleet het was. Ook hoe groot de impact van een scheiding op kinderen is. Hoe diep en op hoeveel verschillende vlakken het ingrijpt in hun levens. Het kind is en blijft de dupe. Hoe beperken we die schade? Wat doen we er concreet a...
25 april, 2018 - /blog/2048/blind.html
Danny Blind is commissaris bij voetbalclub Ajax geworden. Op de vraag hoe hij vindt dat algemeen directeur Edwin van der Sar zich de laatste tijd heeft geuit in de media, antwoordde hij: "Ik vind daar wel iets van, maar dit is niet het moment om er iets over te zeggen". Stel je voor, dacht ik, dat ik Pieter van der Wielen zou vragen: 'Hé Pieter, hoe vind je dat ik het de laatste tijd doe als gastschrijver bij het radioprogramma Nooit meer slapen?' en dat hij zou antwoord...
26 oktober, 2020 - /blog/3190/leesfragment-uit-scenario-de-nieuwe-roman-van-thomas-acda.html
1 Dit verhaal begint en eindigt bij mij, maar alles komt door Sam. Sam is de motor, de initiator. Ik ben Sam niet. Alles op zijn tijd, maar het is van het grootste belang dat je weet dat als het aan mij had gelegen, ik nog steeds het grootste gedeelte van elke dag in mijn appartement op Chrystie Street zou doorbrengen. Ik ben slechts een van de spelers. Het wordt nog een hele klus om mezelf als held van deze film op te voeren. Waar zal ik beginnen? ...
16 oktober, 2017 - /blog/1638/normaal.html
De afgelopen week had ik hevig verlangd naar een alziend oog, om eens van mijn gekleurde blik op de wereld verlost te zijn. Met dat alziende oog zou ik het plaatje eindelijk in z’n totaliteit kunnen aanschouwen. Dat zou enorm helpen. Hierna vertelde de twaalfjarige dat in haar klas drie kwart van de ouders waren gescheiden. In eerste instantie deed me dat goed. We horen erbij, dacht ik. Het zou ook vreemd zijn geweest als we nog wel bij elkaar waren. Welke leuke, vlotte ouder...
4 februari, 2019 - /blog/2457/drie-gedichten-van-duitse-grootheid-wolf-wondratschek.html
'Een typisch mannelijke cocktail van eenzaamheid, wreedheid, onvervuld verlangen en walging' In het kader van de Poëzieweek besloten wij drie gedichten van de Duitse grootheid Wolf Wondratschek af te stoffen, wiens poëzie door Arnon Grunberg getypeerd wordt als een 'typisch mannelijke cocktail van eenzaamheid, wreedheid, onvervuld verlangen en walging'. Wolf Wondratschek (1943) schrijft al ruim vijftig jaar: van proza en poëzie tot hoorspelen en repor...
19 december, 2019 - /blog/2881/de-herkansing-nikkie-van-lierop.html
‘Ah, je bent er,’ roept de oude vrouw me vanaf een bankje toe. Ik ken haar niet, maar ze heeft het wel degelijk tegen mij. Ik heb honger en ben op zoek naar een plek om te lunchen. Ik rammel. Tot mijn grote ergernis blijkt elk gezellig ogend restaurant vol te zitten. Ik bevind me in het noorden van Frankrijk. Het is koud en het miezert, mijn humeur is dus niet bepaald vrolijk te noemen. Zelfs de kerstverlichting kan de grauwheid niet verjagen. Ik duw mijn hoofd dieper in de kraa...