15 October, 2018 - /blog/2304/het-lijkt-zo-simpel-wij-hebben-zelf-in-de-hand-hoeveel-last-de-kinderen-van-de-scheiding-zullen-hebben.html
Ik kwam net thuis van het lesgeven. En morgenochtend zeer vroeg zou de keuken-installateur komen. Mijn avondeten had al uit twee bitterballen en een bord koekjes bestaan. Ik moest even goed voor mezelf zorgen nu. Dat voelde ik gewoon. Ik vind dat toch bijna het moeilijkste wat er is. Voor kinderen zorgen is heel goed te doen. Maar als het alleen over het zorgen voor mijzelf gaat, komt het er haast nooit van. Ik kan mijn tijd wel beter gebruiken. Waarom is dat? Wil ik per se dat...
4 May, 2020 - /blog/3056/ter-ere-van-4-en-5-mei-de-mooiste-boeken-over-oorlog-en-hoop.html
't Hooge Nest - Roxane van Iperen Dit waargebeurde verhaal brengt een ongekende geschiedenis met kracht tot leven. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn de joodse zussen Janny en Lien Brilleslijper gedwongen onder te duiken. Ze komen terecht in de verscholen villa 't Hooge Nest, die onder hun leiding uitgroeit tot een van de grootste onderduikadressen in Nederland. De reiziger - Ulrich Alexander Boschwitz In de 'Quarantaine Klassieker Boekenclub' van M...
20 February, 2018 - /nieuws/1927/persbericht-kluun-publiceert-als-raymond-van-de-klundert-een-autobiografische-familieroman-bij-lebowski-publishers.html
De overstap markeert een nieuwe richting in Van de Klunderts schrijverschap: om te beginnen een letterlijke terugkeer naar zijn roots, het Brabant van zijn jeugd, en een uitgelezen moment om in de toekomst te publiceren onder de naam die zijn ouders hem gaven: Raymond van de Klundert. ‘De familieroman wordt enerzijds een ode aan living in the love of the common people en anderzijds een zoektocht naar de grondvesten van mijn eigen karakter, via mijn ouders en de ouders van mijn ouders. Het...
1 October, 2018 - /blog/2275/er-blijkt-in-de-stad-een-heel-circuit-aan-relatiecrisisnomaden-herkenbaar-aan-hun-tassen.html
Deze buurt ken ik goed. Daarnet kwam ik nog voorbij de straat waarin ex en ik voor het eerst samen zijn gaan wonen, waar de meisjes geboren zijn. Eén blik op ons appartement, schitterend in het zonlicht, en weg was ik weer. Maar daarmee is de tijd dat we daar woonden niet weg. Dat vind ik mooi. Er komen in feite alleen maar tijden bij. Het huis waarin ik ga logeren zit recht boven een café en een sushi-restaurant. Ik ben midden in een verhaal van de Japanse schrijver Haruki Murakami tere...
22 May, 2017 - /blog/1359/verbond.html
Onze dochter zeg ja. We zitten in een klaslokaal aan een eivormige tafel. De coördinatrice knipoogt naar ex en mij en schuift ons een formulier toe dat we samen in moeten vullen. Ik schuifel op mijn stoel. Ik ben bang voor de vragen die erin staan. Ik ben bang dat we een adres – twee adressen dus - op moeten schrijven. Ik ben bang dat we zo dadelijk ontmaskerd zullen worden als slechte ouders. Ik kijk naar de bijna twaalfjarige tegenover ons, de bijna volwassene, - “Wat zijn a...
4 July, 2017 - /blog/1432/hard-boiled-in-de-hangmat.html
Denis Johnson – Sta stil (Nobody Move) De kleine krabbelaar Jimmy Luntz krijgt schuldeisers achter zich aan en verweert zich eigenlijk net iets te goed. Maar ook weer niet goed genoeg om van de problemen af te zijn. Gelukkig ontmoet hij een vrouw die ook goede redenen heeft om ergens anders opnieuw te beginnen, en liefst met medeneming van een kapitaaltje dat haar man bij elkaar heeft gestolen. Het is een vermakelijk tussendoortje van een van de beste schrijvers van de afgel...
5 August, 2018 - /nieuws/2192/simone-atangana-bekono-wint-poeziedebuutprijs-aan-zee-2018.html
De prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan een jonge dichter met een bijzonder poëziedebuut. In het juryrapport is te lezen waarom de jury voor hoe de eerste vonken zichtbaar waren koos: “[…] Bekono’s woede is precies en terecht. Ze schrijft over racisme en identiteit, over schuld en onrecht. Ze dicht in lyrische halen en halverwege haar bundel schrijft ze brieven. Daarin benoemt ze zowel de zwarte wateren waarin mensen de dood vinden als de discriminatie op een doordeweekse dag in...
11 March, 2020 - /blog/2965/voorbeeld.html
We rijden ’s avonds naar de middelbare school van onze dochter. Mijn ex was me thuis op komen halen om naar het mentorgesprek te gaan. We zitten naast elkaar. De regen klettert op de voorruit. We zijn drie jaar uit elkaar. Twee jaar officieel. Het voelt inmiddels niet per se ontzettend vertrouwd meer om naast hem op de bijrijdersstoel te zitten. Ook niet speciaal niét vertrouwd. Dit valt mij alleen maar op omdat ik nog heel lang het gevoel heb gehad dat alles, zodra ik naast hem zat, weer ...
18 June, 2018 - /blog/2133/een-stralende-engel-die-zich-stiekem-naar-haar-oude-huis-om-de-hoek-spoedt.html
Tot mijn nieuwe huis klaar is, wonen we om beurten ergens anders. Ik heb mazzel. Veel idyllischer dan dit kun je niet zitten. Het lijkt wel een vakantieoord. En zo dichtbij. Het enige is: het ruikt hier anders. Het is niet thuis. Het is ook geen vakantie. Niemand heeft mij hier nodig. Ik kan net zo goed niet bestaan. Het echte leven speelt zich om het hoekje af. Kortom: ik ben het alleen-zijn ontwend. “Jij lijkt wel een stralende engel!” roept een jongeman vanaf de dijk. Met hoge,...
7 October, 2020 - /blog/3177/vieftig.html
De dag voordat Rutte de maatregel bekendmaakte dat we voortaan nog maar met drie personen bij iemand op visite mochten, bezochten we met z’n vieren de verjaardag van mijn schoonzusje (32). Mijn ouders, mijn vriend en ik. Voor het eerst in die constellatie. Ik had er al iets op tegen. Maar mijn broer en zijn vriendin wonen bij mij om de hoek. Mijn vriend was die dag een schuifdeur voor mijn slaapkamer aan het maken – heel lief – dus dan was het logisch dat we daar ook same...