17 mei, 2020 - /blog/3069/ik-heb-geleefd-63-henk-73-heeft-longkanker-ik-wilde-niet-weer-ziek-worden-van-een-nieuwe-chemokuur.html
Toen Henk jong was, zat hij zelf in een ‘orkestje’. Het was de mooiste tijd van zijn leven, vertelt hij. 'We waren met vier jongens van veertien, vijftien jaar. Na de mis gingen we naar de jeugdsoos om muziek te luisteren. We dachten: als we daar nou zelf eens iets mee gingen doen.' De jongens kochten allen een gitaar en fietsten wekelijks voor muziekles van Gemert naar Beek en Donk. Ze bleken talentvol en al snel speelden ze op feesten en partijen. The Beatles, The Ro...
6 februari, 2017 - /blog/1069/kleine-dingen-waar-ik-stiekem-blij-van-word.html
Dat we ons sowieso slecht aan ons eigen schema blijken te houden. Dat het eigenlijk beter met ons gaat als we elkaar door de week wél af en toe zien, dan als wij elkaar helemaal niet zien. Bij thuiskomst de auto voor onze deur zien staan met een achterbak vol hout voor in de kachel. Man die voor mij en hem een Indiase curry heeft gemaakt en voor de meisjes spaghetti bolognese. En dat hij als hij de curry serveert, zegt dat er eigenlijk nog verse koriander bij moet en gehakte ...
29 november, 2018 - /blog/2369/the-birth-of-hitler.html
We kwamen voor Giacometti maar belandden per ongeluk in de expositie ‘Goldbrun’ van saxofonist Yuri Honing en schilder Mariecke van der Linden. De ruimte was een verademing, als een open plek in een bos. Er klonk jazzmuziek en er hingen wilde schilderijen. We gingen op een bankje zitten en keken zwijgend. Ik las dat het het bloederige verleden en de angst voor de toekomst van Europa verbeelde. Op een schilderij beviel een vrouw, het bleek The Birth of Hitler te zijn. Niet veel...
16 januari, 2017 - /blog/1024/twee-werelden.html
“Maar waarom wil je hem zo graag terug? Omdat je er niet tegen kunt dat iemand je niet meer wil? Of wil je het allerliefst van de hele wereld bij hém zijn?” “Toch echt meer het laatste.” “Maar waarom? Wat biedt hij je nog?” “Niks.” Het is een verademing hier te zijn. Schrijverstypes bekijken het leven van oneindig veel kanten. Dat zit in hun aard. Ze doen constant aan zelfonderzoek en wantrouwen geloof ik per definitie hun eigen beweegredenen en die van anderen. Op mijn...
16 september, 2019 - /blog/2775/ik-heb-geleefd-35-ankie-75-dacht-altijd-haar-invalide-man-te-overleven-maar-is-nu-zelf-uitbehandeld.html
Dat Ankie le Duc verwachtte haar man te overleven was niet zo onlogisch. Jan zit al zestien jaar in een rolstoel als gevolg van een erfelijke aandoening. Hij is vaak ziek en heeft altijd pijn. En dan nog iets: hij is bijna zeven jaar ouder dan Ankie. 81 versus 75. Afgekeurd ‘Wilt u een Zeeuwse bolus?’ Ze mag dan ziek zijn, Ankie zorgt goed voor haar bezoek. Ze serveert koffie op de antieke tafel. ‘Wij zijn rasechte Middelburgers,’ zegt ze. Dat ze nu i...
7 juni, 2017 - /blog/1383/barman.html
De barman vroeg waar ik me doorgaans ‘in het leven’ mee bezig hield. Met weinig interesse in mijn eigen leven mompelde ik wat en zei daarna: ‘Eigenlijk kun je dat geen werk noemen, natuurlijk.’ De vriendin vulde aan dat er vaak honden in ‘mijn werk’ voorkwamen. ‘Waar komen al die honden vandaan dan?’ vroeg de barman op een manier alsof hij vroeg: ‘Is er buitenaards leven?’ ‘Geen idee.’ Ik weet d...
12 juni, 2018 - /blog/2123/pop-en-literatuur-15-bishi-en-angela-carter.html
Hoewel ze al de nodige romans op haar naam had toen in 1985 Nights at the Circus verscheen, vormde deze roman pas de definitieve doorbraak voor Angela Carter. Het boek verwierf in de jaren die volgden een zekere cultstatus, die het tot de dag van vandaag heeft. Nights at the Circus vertelt het verhaal van de Amerikaanse journalist Jack Walser, die aan het einde van de negentiende eeuw een interview heeft met de trapeze-artieste Fevvers. Die naam is een verbastering van ...
6 november, 2017 - /blog/1709/vierenveertig-jaar-en-s-nachts-je-moeder-bellen.html
Na een heerlijke zondag met de meisjes waarin alles vanzelf leek te gaan, lag ik voor het eerst sinds tijden volkomen ontspannen in bed. Het woord ‘genieten’ neem ik niet graag in de mond, maar ik had die dag werkelijk genoten. Van alle kleine dingen nog wel. Ik had geluk gevoeld. Maar daar in bed voelde ik ineens ook de pijn. Die bleek ondraaglijk. Ik lag met mijn neus in het kussen. Mijn hart ging tekeer. Weldra zou ik stikken omdat ik mijn hoofd niet meer naar links of rechts kon dr...
4 juni, 2016 - /blog/607/i-shook-up-the-world-muhammad-ali-1942-2016.html
De Amerikaanse pers, die vooraf unaniem hadden besloten dat Clay geen match was voor de ‘Bad Negro’ Sonny Liston, kreeg het te horen. Hangend in de touwen schreeuwde hij ze toe, zijn mond wijd opengesperd: ‘Eat your words! I shook up the world, I AM THE GREATEST!’ Clay had vier jaar eerder goud gewonnen op de Olympische Spelen in Rome. Hij werd gezien als een talent, maar hij zag er niet uit als een zwaargewicht, en zo bewoog hij zich ook niet. Hij was snel, hij hield zijn handscho...
22 december, 2016 - /blog/989/verzilveren.html
De volgende ochtend vertrok ze. ‘Is dat niet zonde, nu nog?’ had hij gestameld terwijl hij haar koffers door het halletje droeg. ‘Nee hoor,’ antwoordde ze, ‘met een beetje geluk heb ik nog twintig jaar. Dat is voldoende om één keer tot wasdom te komen.’ Kwiek liep ze het grindpad af en verdween door de hedera boog. Hij had haar nooit meer gezien. Zijn zoons waren een keer langsgekomen, maar nu alle patronen waren weggevallen doolden ze wankel om elkaar heen. Vroeger...