12 februari, 2019 - /blog/2473/ik-heb-geleefd-12-judith-52-had-de-dag-van-de-euthanasie-al-omcirkeld.html
Update: Judith Mulder is op 21 januari overleden. Ze is op. 'Ik had nooit gedacht dat vermoeidheid zo allesoverheersend kon zijn', zegt Judith Mulder (52). Als ze gedoucht heeft, moet ze een uur liggen om bij te komen. Eet ze een boterham, dan gaat ze daarna plat op het bed in de woonkamer. Of ze nog kwaliteit van leven heeft, is de vraag. Resoluut: 'Nee.' In haar agenda is de dag van de euthanasie al omcirkeld. Borstkanker Het begon zes jaar geleden met bo...
27 december, 2017 - /blog/1827/samuel-heeft-nog-nooit-vuurwerk-gezien-met-oud-en-nieuw.html
Het is heerlijk om die tijd af en toe stil te zetten, althans, om de illusie van het moment te koesteren. Bijvoorbeeld door gewoon een tijdje naar Samuel te kijken, woordenloos, om hem louter te observeren. Om te genieten van die telkens veranderende blik, van geamuseerd naar boos, van lacherig naar neutraal. Alleen al de manier waarop hij je kan aankijken, de ene keer bijna verliefd, dan weer vragend, heeft een hoog smeltgehalte. Gelukkig is Samuel ook onze verankering in het ...
5 oktober, 2018 - /blog/2294/de-dag-van-de-duitse-eenheid.html
Bij iedere lezing of podiumdiscussie in Berlijn is hij aanwezig: der Spaßverderber. Een man, meestal rond de vijftig, die, meestal in gebrekkig Engels, van achter uit de zaal het gesprek poogt te verstoren. What the fuck , roept hij. Of: Das ist ja alles bullshit . Afgelopen woensdag, op de Dag van de Duitse Eenheid, was hij er ook weer. Op een provisorisch podium in een tent nabij de Brandenburger Tor deden twee journalisten en een radiomaker een moeizame poging het...
29 maart, 2020 - /blog/2999/ik-heb-geleefd-57-coby-is-al-5-jaar-ongeneeslijk-ziek-mijn-leven-met-kanker-is-echt-geen-kommer-en-kwel.html
Door de coronacrisis gelden strikte regels in de uitvaartbranche: niet meer dan dertig mensen bij een laatste afscheid, geen koffie en cake achteraf. 'Heel jammer', zegt Coby via de telefoon. 'Ik had een borrel in gedachten.' Die borrel staat zelfs al vermeld op de rouwkaart die ze heeft laten ontwerpen. Graag ziet ze haar vrienden, collega’s en familie een postume toost uitbrengen op haar leven. Overlijdenskaart De uitnodiging voor haar uitvaart ligt bijna een jaar in de...
10 mei, 2018 - /blog/2073/nam-kee.html
Ik vierde het boekcontract met een vriend. Het was een mooie dag. We zaten bij het Eye museum in Amsterdam–Noord en dronken wat. Op een gegeven moment moet je iets eten, dus we fietsten naar het restaurant Nam Kee. Die dag werden er geen doden herdacht door ons. Niet uit onverschilligheid, maar het geld en de toekomst veroorzaakten een roes. In dit land komt die roes veel voor en noem je die volgens mij: de vrijheid die vrede brengt. Het is dan ook de langste periode in de geschiedenis zond...
2 juli, 2018 - /blog/2157/de-mist-tussen-mij-en-de-wereld-is-opgetrokken.html
Het gaat echt op alle vlakken beter met mij sinds man bij me weg is, maar daar heb ik het nooit over. Als die gedachte toch door mijn hoofd flitst, denk ik er meteen bij dat dat heel toevallig zo is. Binnenkort gaat alles mis. Het is verboden. Het mag niet beter met me gaan. Véél beter al helemaal niet. Het zou wat zijn als het vertrek van man het beste is wat in mijn leven kon gebeuren. Ik ben er alleen maar op vooruitgegaan. Aantoonbaar zelfs. Met cijfers. In het jaar dat hij het ...
26 februari, 2019 - /blog/2496/ik-heb-geleefd-14-ingeborg-42-leeft-met-hersentumor-ik-vind-de-dood-een-ontzettende-k-u-t-uitvinding.html
"Ik vind de dood een ontzettende K.U.T-uitvinding. Ik weet niet of dat in de krant mag... Schrijf anders dat het een klote-uitvinding is. Een ruk-uitvinding! Vooral als je jonge kinderen hebt." Haar jongste was tien weken toen bij Ingeborg van Beek (42) een hersentumor werd geconstateerd. Ze had een epileptische aanval gekregen tijdens het voeden van de baby. Werd per ambulance naar het ziekenhuis gebracht. De kanker in haar hoofd bleek van het dodelijke soort en niet veel later lag ze op ...
26 juni, 2016 - /blog/665/wat-ik-je-niet-vertel-over-de-remix-van-een-roman.html
Ik stel de vraag aan het publiek in de boekhandel en even blijft het stil. Eén vrouw schudt aarzelend het hoofd. Anderen vallen haar bij: nee, een roman is nooit af. Prachtig, die consensus, maar waarom is er dan in de duizend boeken om ons heen na verschijning nauwelijks iets gewijzigd? Een voorwoord, een volgorde misschien, maar de meeste romans zijn bij verschijning bevroren, abrupt gestopt. Twee jaar geleden schreef ik mijn debuutroman. Ik herinner me het moment waarop de tekst naar d...
29 oktober, 2019 - /blog/2829/voorwoord-hoe-ik-nimmer.html
Een van mijn favoriete rocksongs is ‘Shot of Shame’ van de Belgische zanger Mauro. Het nummer staat op zijn album Songs from a Bad Hat dat in 2000 verscheen. Het is een hoekige rocker met een messcherpe gitaarrif en in het refrein zingt Mauro in paniek: Shot of shame / Shot of shame / It was something I did / Something I said / It’s cracking up my soul / And it feels so bad . Het nummer gaat over het plotse gevoel van diepe schaamte dat een mens on...
24 maart, 2020 - /blog/2989/quarantaine.html
‘Het lijkt erop dat iets ons uit wil dunnen,’ zei mijn oudste dromerig. Ze nam een hap van haar broodje. ‘Opschieten,’ zei ik. ‘Het is géén vakantie.’ Mijn jongste smeet haar stoel om, schreeuwde dat ze zich ab-so-luut aan geen enkel schema ging houden. Dat ze toch zeker zélf wel bepaalde hoe laat ze begon. ‘Jouw juf heeft net een vlog geplaatst,’ zei ik. ‘Kom je even kijken wat ze zegt?’ ‘NEE!’ Goed. We moesten deze dag dus zelf indelen. Het ontbij...