24 april, 2017 - /blog/1301/voorpublicatie-hool-philipp-winkler.html
Ik maak mijn nieuwe bitje warm in mijn hand. Draai het rond tussen mijn vingers en druk het een beetje in elkaar. Dat doe ik voor elk gevecht. De gel blijft stevig, geeft maar weinig mee. Dit ding is top. Iets beters is er niet. Speciaal voor mij gemaakt door een tandtechnicus. Geen massaproduct, zo’n flutding dat je na twee weken meteen weer in de vuilnisbak moet mikken omdat de randen in je tandvlees snijden. Of omdat je door de klotepasvorm en de chemische lucht de hele tijd moet kokhal...
28 april, 2017 - /blog/1312/winnaar-wedstrijd-write-now-amsterdam-kyrian-esser.html
ONTBINDING TIJD, PLAATS, HANDELING In het vroege voor- of late najaar neemt ze de trein naar Bad Münstereifel en betrekt ze een kamer in een oud klooster, dat nu een hotel is. Ze blijft een week, hooguit twee. Vaak is ze de enige gast. Omdat ze zich dit verblijf eigenlijk niet kan veroorloven, smeert ze op haar kamer kleine roggebroodjes, die ze in servetten inpakt voor onderweg. Met een dompelaar die direct in het stopcontact gaat, kookt ze water in een mok die ze van huis heeft meege...
15 februari, 2018 - /blog/1918/week-van-het-korte-verhaal-2-david-sedaris.html
Dikkoppen Weet je wat het is met Hawaii, althans met het deel dat voor toeristen is ingericht: het is precies zoals je denkt dat het zal zijn. Je stapt uit het vliegtuig en iemand hangt een bloemenkrans om je nek alsof dat iets is wat je hebt verdiend – een olympische medaille voor op je kont zitten. Waar je ook bent, je hoeft je hand maar iets boven schouderhoogte te houden en er verschijnt prompt een drankje in een uitgeholde ananas of in een doormidden ...
29 maart, 2016 - /blog/469/als-je-van-beren-leren-kan-robert-van-munster.html
'Papa blijft hier,' zegt Herman, hij heeft een hand van mama vast. Ik stap uit bed en heb mijn kleren ook al aan. Beneden zie ik papa in bed liggen, hij slaapt. Mama pakt mijn hand vast. 'Kom mee naar de auto,' zegt mama. We stappen met zijn drieën in. De deuren trekken we dicht en ze maken geen geluid. Mama start de auto en rijdt de schuur uit. Herman en ik zitten achterin. 'Ik heb wel zin om te verhuizen,' zegt Herman. Door de voorruit zien de bomen er geel uit, achter ons zijn ze rood. Mama...
20 februari, 2018 - /blog/1930/week-van-het-korte-verhaal-4-stella-bergsma-dons.html
Fermata Dit wordt geen standaard erotisch verhaal. Ik ben geen standaard hoofdpersoon. Ik ben niet stout. Ik ben niet ondeugend. Ik verdien geen tik op mijn billetjes. Ik heb ook helemaal geen billetjes. Geen kontje, geen lipjes, geen kutje. Geen kinderverkleinwoorden bij volwassen seks. Ik ga zo geen uur lopen zeiken over hoe ik eruitzie. Over mijn pronte borstjes en mijn kekke paardenstaart. Over mijn witte blouse waar mijn tepelhoven licht doorheen schemeren, mijn strakke spijkerbroek w...
9 juli, 2019 - /blog/2718/pop-en-literatuur-66-david-bowie-en-anthony-burgess.html
Eerder in deze reeks kwam Bowie al eens voorbij , toen met zijn ode aan Nineteen Eighty-Four van George Orwell. Dat is maar een van de vele auteurs aan wie Bowie schatplichtig genoemd mag worden. In deel 40 van deze reeks besprak ik terloops de knipoog van Bowie naar John Osbourne en Oscar Wilde. De cut-uptechniek van William S. Burroughs werd door Bowie ook toegepast, zoals ik al eens aanstipte . Diezelfde Burroughs, of eigenlijk zijn roman The Wild Boys, was in de zeventi...
12 april, 2017 - /blog/1263/chelsea-girls-voorpublicatie.html
BATH, MAINE Ik had hier verdomme niks te zoeken. Ik bedoel, waarom woon ik bij mijn ex-vriendin en haar nieuwe vriendin, en háár ex-vriendin. Hoe kon dat op welke manier dan ook aangenaam zijn. Ik had dit net zo goed vanuit een gevangeniscel kunnen schrijven. Echt grappig, hè? Ted en Alice zeiden voor ik wegging: ‘Van de regen in de drup, Eileen.’ Ik wist niet wat ik anders kon doen. Ik vloog, jawel, naar Portland, en Judy en Chris haalden me daar op. Ik stond hel...
16 juni, 2017 - /blog/1406/dat-gebeurt-hier-niet-voorpublicatie.html
Hier in Vermont was het evenement waarschijnlijk minder pittoresk dan het op de westelijke prairies geweest zou zijn. Het had wel sterke momenten: er was een sketch waarin Medary Cole (maalderij & veevoeder) en Louis Rotenstern (maatpakken – persen & reinigen) verklaarden dat ze Brigham Young en Joseph Smith waren, historische figuren van de staat Vermont, en met hun moppen over hun denkbeeldige meerdere echtgenotes deelden ze evenzovele geestige plaagstoten uit aan de aanwezige d...