12 december, 2019 - /blog/2871/bezit.html
Mijn vlucht vanuit de Canarische Eilanden was vertraagd omdat er in Frankrijk gestaakt werd. Ook het luchtruim is verdeeld. De gedachte dat eigenlijk niemand iets bezit, dat de wereld van iedereen is, drong zich op in het stilstaande vliegtuig. Mensen begonnen al snel te zeuren tegen de voorkomende stewardessen en stewards. ‘De lucht is toch van niemand?’ werd er geroepen. Het leek me achterhaald en zinloos om je hierover te beklagen. Een halve dag later, in een rijdende trein, las ik ...
25 februari, 2019 - /blog/2494/ineens-komt-er-een-einde-aan-de-gezelligheid.html
De dertienjarige past hier alleen niet meer bij. Er is voor haar geen plaats. Dat weten we allebei meteen als we naar mijn bureau staan te kijken met het verlichte scherm erop, de opengeslagen boeken, het toetsenbord. De ergonomische stoel erachter. Op de vensterbank een foto van mij als klein meisje. “Leuk, hè?” roep ik uit. “Ik kan weer…” “Ja, je kunt weer een boek gaan schrijven.” De dertienjarige zucht. “Dat heb je al honderd keer ...
28 maart, 2017 - /blog/1217/was-karolien-berkvens-zu-sagen-hat-7.html
‘Soms denk ik: ik moet een performance organiseren waarin ik mensen uitnodig om in een lege kamer te gaan zitten en uit het raam te kijken. Verder niets. Plotseling ontstaat er dan een gevoel van eenzaamheid waarvoor wij altijd proberen te vluchten. Maar als je blijft zitten en je je eigen eenzaamheid onder ogen komt, dan gebeurt er iets anders, iets heel interessants.’ In Kersenhout en oude gevoelens speelt zo’n kamer een belangrijke rol. Arjeta Filipo probeert&n...
29 juli, 2020 - /blog/3130/deskundigen-over-de-dood-1-hoe-ontbindt-een-lichaam-deze-anatoom-begroef-mensen-inclusief-thermometer-en-camera.html
Geboren worden en doodgaan kun je niet oefenen. Dat maakt sterven zo ongrijpbaar en precair: ieder mens kan het maar één keer doen. De afgelopen twee jaar interviewde ik voor deze krant wekelijks iemand die wist dat hij of zij binnen afzienbare tijd zou komen te overlijden. Op de vraag wat de dood dan precies is, konden maar weinig mensen een antwoord geven. Vaak volgde de opmerking: 'Er is nog nooit iemand teruggekomen om te vertellen hoe het was.' Een man van 34 die ik inte...
14 augustus, 2017 - /blog/1509/benoemen.html
Onze toilettas is er al. Onze toilettas is gisteren alvast met mijn vriendin en haar gezin meegereisd. Nu moeten alleen wij nog maar daar zien te geraken. Bij onze toilettas. Het blijft ongelooflijk dat wij morgen aan de overkant Albanië zien liggen, terwijl we nu nog zo ontzettend hier zijn. Hier. Met onze drie halfgevulde koffertjes, onze reispapieren en de vliegtijden. Ik weet wel dat ik het in deze Summer of Love niet over mijn huwelijk zou hebben, maar het blijft al net z...
15 juni, 2018 - /blog/2131/schrijftips-van-sabine-de-laatste-dag-van-beppe-fenoglio.html
Wat: “De laatste dag” van Beppe Fenoglio. Oorspronkelijke titel: “La paga del sabato”. Waarom : Ik kreeg dit boek aangeraden door een collega-schrijfster. Hoe : Als ik eens stoer wil schrijven, bot en zonder empathie vanuit een hoofdpersoon die vol drift zit, kan ik dit boek als voorbeeld nemen. “Ettore keek nu naar zijn moeder. Ze stond achter het fornuis, hij keek naar haar vormeloze heupen, haar platvoeten, als ze voorover boog, kroop haar onderju...
9 november, 2020 - /blog/3200/hoe-swingers-van-fleur-van-groningen-tot-stand-kwam.html
Ik werkte nog volop aan De dictatuur van de schoonheid – het gefictionaliseerde relaas van de beladen relatie tussen mijn overleden vader en mij, die mijn debuutroman zou worden – toen een vriend voorstelde dat mijn man en zijn vrouw elkaar wat beter zouden leren kennen. Waarop mijn man zich afvroeg of dat louter vriendschappelijk, dan wel erotisch bedoeld was. En of die vriend ook wilde plannen met mij had? Ik, die het zelden merk wanneer een man interesse toon...
16 mei, 2017 - /blog/1344/tokyo-expatwife-2-dad.html
'DAD' De eerste anderhalve week hier hadden we niks. We kwamen aan in een leeg huis zonder meubels en zonder internet. Op de dag dat we ons huis betrokken werden er futons met dekbedden bezorgd. Een futon is een dikke deken die hier als matras gebruikt wordt. We hadden bedacht dat we meteen naar een Ikea zouden gaan om een bed voor de kinderen te halen, en een eettafel en een bank. Een container met ons bed en andere meubels was onderweg per schip. Die is overigens nog steeds...
18 september, 2017 - /blog/1571/daar-gaat-ze-haar-nieuwe-leven-in.html
Haar gezicht is bleek van het slechte slapen, maar haar ogen zijn scherp en stralend. Naar deze dag heeft ze de hele vakantie uitgekeken. Eigenlijk kijkt ze er al een jaar naar uit. Ze staat met haar neus in de richting vanwaar de tram komt. De telefoon in haar hand geklemd. Ik maak een foto als ze instapt. Haar blonde paardestaart. Haar nieuwe, lege rugtas. Aan de rits bungelt een knalroze eenhoorn. ‘Always be yourself, unless you’re a unicorn. Then always be a unicorn’, is de slogan v...
27 januari, 2021 - /blog/3246/leve-de-avondklok-en-het-bezoekverbod.html
Het was de zondag voor de avondklok in zou gaan. M en ik waren op bezoek bij een bevriend stel. Dat kon toen ook nog gewoon. Buiten was het guur en grijs, binnen dronken we een scroppino – een Italiaans drankje gemaakt van wodka, prosecco en sorbetijs – alsof er niets aan de hand was. Alsof we ergens op een zonovergoten terrasje zaten. Dat raad ik iedereen aan in deze barre tijden. Doe alsof u op een zomers terrasje zit met een scroppino en - zo u wilt - een heleboel vrienden&nb...