6 augustus, 2020 - /blog/3135/ochtenddromen.html
In Gent sprak ik met een Minister van Staat op een zonnig dakterras. Het was iemand die niet geplaagd wordt door cynisme maar gezegend is met zelfspot. Een verademing bij een ex-politicus. We rookten, spraken over armoede, mensen die je niet aankijken, het koningshuis en hij vertelde over Hannah Arendt. Het was een hartelijke en leerzame ontmoeting. De volgende ochtend vroeg de dame in het hotel, zoals elke ochtend, hoe ik geslapen had. Zij had amper geslapen in de nacht voor m...
26 maart, 2019 - /blog/2544/pop-literatuur-54-van-morrison-en-wordsworth-coleridge.html
Cor's Pop & Literatuurlijst op Spotify: Vorige week stond Samuel Taylor Coleridge ook al op het programma. Zijn gedicht ‘The Rime of the Ancient Mariner’, dat ik toen besprak in relatie tot het gelijknamige nummer van Iron Maiden, verscheen oorspronkelijk in de bundel Lyrical Ballads (1798) die Coleridge uitbracht samen met zijn vriend en collega-dichter William Wordsworth. De bundel wordt wel beschouwd als het begin van de Romantiek in het Eng...
15 juni, 2018 - /blog/2131/schrijftips-van-sabine-de-laatste-dag-van-beppe-fenoglio.html
Wat: “De laatste dag” van Beppe Fenoglio. Oorspronkelijke titel: “La paga del sabato”. Waarom : Ik kreeg dit boek aangeraden door een collega-schrijfster. Hoe : Als ik eens stoer wil schrijven, bot en zonder empathie vanuit een hoofdpersoon die vol drift zit, kan ik dit boek als voorbeeld nemen. “Ettore keek nu naar zijn moeder. Ze stond achter het fornuis, hij keek naar haar vormeloze heupen, haar platvoeten, als ze voorover boog, kroop haar onderju...
31 oktober, 2019 - /blog/2832/mens-en-dier.html
Met groot plezier bevond ik me de afgelopen dagen in Berlijn. Over het milieu zal ik zwijgen, maar het was prachtig weer. Dat kwam het urenlang wandelen met een vriend door deze rommelige stad ten goede. We hadden een privékamer via Airbnb gehuurd. Bij voorkeur verblijf ik in hotels,we joegen de knappe huiseigenaresse nu namelijk naar een matrasje in de kamer van haar dochter, terwijl wij haar slaapkamer en soms ook de woonkamer in beslag namen. Bovendien, met twee vreemden mannen in een ...
14 januari, 2020 - /blog/2903/pop-en-literatuur-83-jack-bruce-en-malcolm-lowry.html
Er zijn boeken die beroemd zijn vanwege hun openingszin. Neem de Max Havelaar . Of De uitvreter . Titaantjes . De Avonden . Nooit meer slapen . Er zijn er ook (al zijn ze zeldzamer) die vooral bijblijven vanwege hun slotzin. Under the Volcano , de klassieker van Malcolm Lowry uit 1947 is er zo een: Somebody threw a dead dog after him down the ravine. Wat een einde. Het enige wat je aan kunt merken op zo’n slot is dat het onvermijdelijk de rest...
16 mei, 2017 - /blog/1344/tokyo-expatwife-2-dad.html
'DAD' De eerste anderhalve week hier hadden we niks. We kwamen aan in een leeg huis zonder meubels en zonder internet. Op de dag dat we ons huis betrokken werden er futons met dekbedden bezorgd. Een futon is een dikke deken die hier als matras gebruikt wordt. We hadden bedacht dat we meteen naar een Ikea zouden gaan om een bed voor de kinderen te halen, en een eettafel en een bank. Een container met ons bed en andere meubels was onderweg per schip. Die is overigens nog steeds...
8 april, 2020 - /blog/3023/eigen-huis-en-tuin-met-mick-en-roel-8.html
Dit is de achtste brief. Lees nummer zeven hier. Lieve Roel, Je schreef in je een na laatste brief over wandelen, en toen vroeg je waar ik aan denk tijdens het wandelen. Ik weet het eigenlijk niet zo goed. Er is maar één constante tijdens het wandelen. Ik neem een punt op de einder en daar loop ik naartoe. Als alles meezit ben ik na een uur of wat bij dat punt aangekomen. Daar denk ik: ‘Hé, ik ben er.’ Dan neem ik een nieuw punt en begin ik opnieuw. Als ik niet mee...
25 februari, 2019 - /blog/2494/ineens-komt-er-een-einde-aan-de-gezelligheid.html
De dertienjarige past hier alleen niet meer bij. Er is voor haar geen plaats. Dat weten we allebei meteen als we naar mijn bureau staan te kijken met het verlichte scherm erop, de opengeslagen boeken, het toetsenbord. De ergonomische stoel erachter. Op de vensterbank een foto van mij als klein meisje. “Leuk, hè?” roep ik uit. “Ik kan weer…” “Ja, je kunt weer een boek gaan schrijven.” De dertienjarige zucht. “Dat heb je al honderd keer ...
28 maart, 2017 - /blog/1217/was-karolien-berkvens-zu-sagen-hat-7.html
‘Soms denk ik: ik moet een performance organiseren waarin ik mensen uitnodig om in een lege kamer te gaan zitten en uit het raam te kijken. Verder niets. Plotseling ontstaat er dan een gevoel van eenzaamheid waarvoor wij altijd proberen te vluchten. Maar als je blijft zitten en je je eigen eenzaamheid onder ogen komt, dan gebeurt er iets anders, iets heel interessants.’ In Kersenhout en oude gevoelens speelt zo’n kamer een belangrijke rol. Arjeta Filipo probeert&n...
21 juni, 2018 - /blog/2141/laatbloeier.html
Over het zien en herkennen van ziekte sprak ik onlangs met een radioloog. Dat zien van ziekte was simpelweg zijn werk. De man sprak gortdroge medische teksten uit. Die over longkanker heb ik verdrongen, als roker. Maar wat ik nog goed weet is dat zijn werk hem geen moer meer interesseerde. Hij zei: ‘Ik maak tachtig diagnoses per dag, al dertig jaar lang.’ Ik kon me wat voorstellen bij zijn verveling en om hem op te vrolijken zei ik: ‘Eigenlijk had je ook helemaal niet hoeven te stu...