Zoeken
Ein geheimes Zittern

14 April, 2016 - /blog/510/ein-geheimes-zittern.html

Loopt u mee? Hier bevinden zich de resten van een Pruisische gevangenis, die tussen 1842 en 1848 net buiten de stadsmuren gebouwd werd. Toentertijd gold het als een zeer moderne strafinrichting, want alle gevangen zaten in een aparte cel. Iedere vorm van contact was ten strengste verboden, ook tijdens het luchten droegen de gedetineerden een soort muts, waardoor ze geen oogcontact konden maken. Het idee: isolatie loutert de moraal. Nu is het een park, zoals u ziet. Alleen de...


Tokyo Expatwife #2: DAD

16 May, 2017 - /blog/1344/tokyo-expatwife-2-dad.html

'DAD' De eerste anderhalve week hier hadden we niks. We kwamen aan in een leeg huis zonder meubels en zonder internet. Op de dag dat we ons huis betrokken werden er futons met dekbedden bezorgd. Een futon is een dikke deken die hier als matras gebruikt wordt.  We hadden bedacht dat we meteen naar een Ikea zouden gaan om een bed voor de kinderen te halen, en een eettafel en een bank. Een container met ons bed en andere meubels was onderweg per schip. Die is overigens nog steeds...


Vrij

26 May, 2020 - /blog/3078/vrij.html

  De zon schijnt, ik skeeler langs een kanaal, langs bermen vol klaprozen en luister daarbij naar allerlei podcasts. Mijn kinderen zijn voor vijf nachten naar hun vader vertrokken. M en ik hebben deze maand helemaal geen contact. De dagen lijken langer dan ooit. ‘Máák er gewoon wat van met jezelf!’ zegt een psychologe die te gast is bij het radioprogramma dat ik beluister. ‘Dát is wat ons uiteindelijk in het leven te doen staat. Er gewoon met jezelf iets van mak...


'Het is niet over als het stopt'

19 April, 2019 - /blog/2583/het-is-niet-over-als-het-stopt.html

Ik ben dertien en ik besta een paar maanden niet. Paradoxaal genoeg – maar dat zie ik op dat moment niet – doen een paar meisjes erg hun best om me dat zo duidelijk mogelijk te maken. Groepjes sluiten zich voor me, er wordt hard en venijnig over me gepraat. Ik heb geen plek waar ik naartoe kan, ik verlies op dat moment de controle over wie ik mag zijn. Op een cruciaal moment in mijn ontwikkeling besta ik alleen tussen haakjes, geïsoleerd van de groep, die iemand van me heeft gemaakt die ik...


Logboek van een debutant: deel 3

6 February, 2018 - /blog/1904/logboek-van-een-debutant-deel-3.html

  Ik kon mijn prille schrijversgeluk niet op. Tikte als een bezetene in ieder vrij uurtje dat ik had. Ik droeg voor tijdens het Harry Mulisch Festival in De Kring, de besloten kunstenaarssociëteit met roemruchte reputatie. Ik las voor, maar kon mezelf nauwelijks verstaan want iedereen was bezopen en tetterde er doorheen. Het kon me niks schelen, ik had een boekcontract, ik had beroemde literair agenten en stortte me vol overgave in het seniorenbacchanaal. Het schrijven ging goed...


Geluk

23 December, 2020 - /blog/3228/geluk.html

  Mijn goede vriendin en ik dronken een gin-tonic op haar eenenvijftigste verjaardag. Ze vroeg me of ik het niet ontzettend fijn vond dat ik de helft van de tijd geen kinderen had. Dat moest toch een heel fijne bijkomstigheid van zo’n scheiding zijn. De vrije dagen die je ervoor terugkreeg. Het éigen leven. ‘Nou en of,’ riep ik. ‘Zéker nu.’ Ik zei dat ik het natuurlijk niet hardop mocht zeggen, maar dat ik het fijn vond dat ik in deze tijd nie...


De Selectie: Lyanne van den Berg

30 May, 2018 - /blog/2108/de-selectie-lyanne-van-den-berg.html

In wording Ik geef elke goudvis een mannennaam. James is langer bij me dan ik volwassen ben en heeft al zijn gezelschap overleeft. Hij zwemt voor het glas enthousiast heen en weer als ik naar hem zwaai.             Vanavond zei iemand dat ik gelukkig             op zo’n manier ongemakkelijk ben          ...


Ik heb geleefd #13. Tjeerd (62): Mijn tumor stopte ineens met groeien, geen dokter die het snapt

19 February, 2019 - /blog/2486/ik-heb-geleefd-13-tjeerd-62-mijn-tumor-stopte-ineens-met-groeien-geen-dokter-die-het-snapt.html

'Drie dagen in de week sta ik om half vijf op. Ik neem twee bakjes koffie en smeer m’n eigen boterhammetjes. Dan ga ik op mijn fiets naar het werk.' Tjeerd van Eijk (62) rijdt in een half uur van zijn huis in Kralingseveer naar zijn Rotterdamse kantoor. Daar staan de jongens al voor de poort te wachten. ‘De jongens’ zijn de werkmannen die hij aanstuurt - vroeger zou je het sociale werkvoorziening noemen. Ze schoffelen plantsoenen en maken bankjes schoon. 'We doen drie gemeentelijke b...


Hoe kwam Confrontaties, de debuutroman van Simone Atangana Bekono, tot stand?

18 September, 2020 - /blog/3163/hoe-kwam-confrontaties-de-debuutroman-van-simone-atangana-bekono-tot-stand.html

*   Mijn moeder verhuisde in de hete zomer van 2018 van het Brabantse dorp waar mijn twee zussen en ik opgegroeid zijn naar de Randstad. Het ruime twee-onder-één-kapshuis waar mijn ouders mijn zussen en mij hadden opgevoed werd verruild voor een appartement in Rijswijk, in de buurt van de zee, ver van haar inmiddels studerende en werkende kinderen. Ik onderbrak mijn worstelingen met allerlei losse flarden tekst voor een autobiografische roman en reisde naar Midden-Brabant af, w...


Dierenarts Polanen #4: Haren

3 October, 2017 - /blog/1607/dierenarts-polanen-4-haren.html

* De vrouw boog zich over de balie van mijn praktijk. Ze was een Surinaamse met een knap gezicht en zwaar opgemaakte ogen, en de enige in de wachtkamer zonder huisdier. Ze probeerde zich zo klein mogelijk te maken en praatte zacht, alsof ze bang was dat anderen zouden horen wat ze zei. ‘Dokter, mag ik u wat vragen?’ vroeg ze. ‘Natuurlijk,’ antwoordde ik. Ik hoopte het snel af te kunnen handelen. Het was erg druk. ‘Ik heb last van haren in huis,’ zei ze. Z...


« 1 ... 166 167 168 ... 183 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: