30 maart, 2020 - /blog/3003/eigen-huis-en-tuin-met-mick-en-roel-6.html
Dit is de zesde brief. Lees hier nummer vijf. Lieve Roel, Rijst met boter en suiker is de satékroket van de jaren 60. De nasischijf of het bamiblok, zo je wilt. Oudhollandsch culinaire verkrachting met de prakvork. Toen de Indo’s naar Nederland kwamen en de Nederlanders het geliefde witte goud in hun vettige knuisten kregen, kookten ze het kapot in de melk, flikkerden er suiker over en roerden er een kwak boter doorheen. In zuivel we trust. Daarna propten ze het met ...
29 maart, 2020 - /blog/2998/eigen-huis-en-tuin-met-mick-en-roel-5.html
Dit is de vijfde brief. Lees hier nummer vier. Mick, Rijst met boter en suiker? Wie eet dat in godsnaam, en waarom? Ik heb gisteren nasi gemaakt (nog altijd rijst genoeg hier, we hebben geld overgemaakt naar de Voedselbank), of in ieder geval iets wat daarvoor door zou moeten gaan. Als ik jou zou vertellen wat erin zat zou je me waarschijnlijk met vlakke hand een petsje in mijn gezicht geven. Jij zult met je Indische bloed vast zo’n typisch geheim-van-moeder-op-moe...
24 maart, 2020 - /blog/2990/eigen-huis-en-tuin-met-mick-en-roel-4.html
Dit is deel 4. Lees de voorgaande brief hier . Lieve Roel, Je bent geen hamsteraar, je hebt gewoon slechte weekboodschappen gedaan. Drie potten bejaardengroente en een paar pakjes rijst, als een student die net op zichzelf is gaan wonen. Wij zijn inderdaad Indisch, of nee, ík ben Indisch en mijn meisje is Moluks. Niet hetzelfde, hoewel we beide erg van rijst houden (geheel in lijn met jouw twijfelachtige aanname, haha). Eet jij je rijst met boter en suiker? P...
19 maart, 2020 - /blog/2978/eigen-huis-en-tuin-met-mick-en-roel.html
Mick, Ik heb eigenlijk nooit iemand horen zeggen: ‘Goddank leven we even in normale tijden nu. Kunnen we op adem komen, de spieren wat losmaken, RedBulletje drinken voor als straks die rare tijden weer aanbreken.’ Rare tijden, soort witte sneeuw eigenlijk. Een pleonasme. Of je nu Johannes de Doper bent van rond het begin van de jaartelling, Gradje Zondernaam in de Middeleeuwen of Jacob de Zoet tijdens de VOC; volgens mij is het altijd overal herres geweest als...
19 maart, 2020 - /blog/2980/eigen-huis-en-tuin-met-mick-en-roel.html
Dit is de tweede brief. Lees deel één hier . Lieve Roel, Leuk dat je schrijft. Dank voor je brief. Ik ben bijna twee weken verkouden. Geen koorts, wel hoest en snot. Logischerwijs ga ik ervan uit dat ik aan het eind van deze week immuun ben. In de tussentijd mijd ik De Anderen (wát een verademing). Mijn vrouw en kinderen daargelaten uiteraard, en af en toe de buren. Speaking of hun, ik heb net twee pakken zware shag en een witbrood voor mijn buurman gehaald. Een wo...
4 november, 2020 - /blog/3198/optimisme.html
Gisteren wachtte ik in de stad op mijn altijd optimistische vriendin. We hadden afgesproken om bij te kletsen met een coffee to go. Ik had een behoorlijk zwaar gemoed omtrent de liefde. Het hing me eigenlijk nogal de keel uit. De grootste nieuwigheid was er intussen wel af. We konden dan wel over alles praten, maar het was alsof we ook echt álles moesten bevechten. Dat mocht dan heel gezond zijn, volgens de boekjes. En normaal. Een relatie was ook hard werken. Maar léuk was h...
10 februari, 2017 - /blog/1086/waarom-zit-u-mij-zo-te-hinderen.html
Ruhulessin kennen we als regelmatige contribuant van de opiniepagina in de Volkskrant. Je zou hem een social justice warrior kunnen noemen: iemand die de trom roert zodra hij ziet dat minderheden gediscrimineerd worden. De ICT-ondernemer werd in 1986 geboren in Nederland, maar heeft het gevoel dat hij zich continu moet excuseren. “Er gaat geen week voorbij waarin de racistische sociale orde mij niet confronteert met haar lelijke gezicht”, schreef hij op 19 ...
25 mei, 2020 - /blog/3075/nitwit.html
‘En wat doe je dan als Leon iets heeft en naar het ziekenhuis moet?’ Al zeven jaar rij ik geen auto meer, uit angst. En in ieder gesprek hierover, kwam deze vraag vroeg of laat. Ik antwoordde dat ik dan een ambulance zou bellen, of als de nood niet zó hoog was, een taxi. ‘Of we nemen de tram.’ Leon is mijn man. Hij heeft iets. En hij moet naar het ziekenhuis. In een andere stad. Te ver voor de tram, te duur voor de taxi en te niet-spoed voor de ambulance....
18 oktober, 2018 - /blog/2309/hemel.html
Zo’n jaar later zette een tandarts, in die praktijk een paar dorpen verderop, zijn eigen pink af om verzekeringsgeld te vangen. Hij ensceneerde een botsing met een boom op een Belgische landweg.. Hij zei zich niets meer te herinneren en zou wakker zijn geworden zonder pink. In Rusland ontwaakte ooit iemand zonder neus. Vervolgens gaat hij hem zoeken en komt ‘m op straat tegen. Dit verhaal van Gogol eindigt met de woorden: ‘Wat mensen ook mogen zeggen, dergelijke gebeurten...
13 februari, 2019 - /blog/2475/sander-donkers-over-explicador-van-sander-pleij-en-waarom-pleij-de-nieuwe-reve-is.html
* 'Sander Pleij is een eigenwijze man. Hoe verschrikkelijk eigenwijs, dat weet je eigenlijk pas als je, zoals ik, samen met hem in de auto hebt gezeten in een middeleeuws Spaans dorpje, waar hij zich, hoewel we meteen bij binnenkomst in het dorp op het pleintje een ruime, comfortabele parkeerplaats zagen, tóch met ware doodsverachting in de nauwe straatjes stort, opvliegende kippen en bange bejaarden negerend, niet te nemen bochten toch nemend, om twee uur later, als...