6 april, 2020 - /blog/3017/pop-en-literatuur-91-dire-straits-en-william-shakespeare.html
Het verhaal van Romeo en Julia is natuurlijk een onuitputtelijke inspiratiebron geweest voor de meest uiteenlopende artiesten. Voor het gemak noem ik William Shakespeare maar als het beginpunt van de stortvloed aan varianten op het overbekende liefdesverhaal. Toch was Shakespeare niet de bedenker van de twee geliefden. Hij ontleende de stof voor zijn beroemde stuk op zijn beurt waarschijnlijk weer aan Arthur Brooke en ook die was niet de bedenker van het verhaal....
2 oktober, 2018 - /blog/2277/pop-en-literatuur-31-black-star-en-toni-morrison.html
In het boek draagt dit meisje de naam Pecola. Vrijwel iedereen in haar omgeving vindt haar lelijk en dat wordt haar ook te verstaan gegeven. Ze verafgoodt Shirley Temple (precies vanwege haar blauwe ogen). Claudia, de vertelster in (dat deel van) het boek heeft juist een hekel aan Shirley Temple. Die afkeer koppelt ze aan de haat die ze koesterde tegen poppen met een blanke huid, grote blauwe ogen en blond haar. Dat is mogelijk een verwijzing naar het beruchte Clark Doll Ex...
4 december, 2018 - /blog/2373/pop-literatuur-40-the-decemberists-en-keith-waterhouse.html
We blijven nog even hangen bij 'The Angry Young Men' . Vorige keer was Alan Sillitoe aan de beurt, wiens verhaal ‘The Loneliness of the Long Distance Runner’ inspiratie vormde voor verschillende artiesten. Maar Sillitoe is niet de enige vertegenwoordiger van deze generatie aan wie de popmuziek schatplichtig is. The Kinks noemen in ‘Where Are They Now ’ een heel rijtje namen van Angry Young Men: ‘Where have all the angry young men gone?/ Barstow and Osborne, Wat...
4 mei, 2020 - /blog/3058/pop-en-literatuur-94-suzanne-vega-en-carson-mccullers.html
Je zou denken dat het vandaag over Harper Lee zou gaan, die eerder in deze reeks al eens langskwam . Dit nummer is immers naar haar vernoemd. Maar nee, het gaat vandaag over Carson McCullers, bekend van het prachtige The Heart is a Lonely Hunter (1940). Dat boek – haar debuut – is een omschrijving van het leven in de Zuiden van de Verenigde Staten, net voor de Tweede Wereldoorlog (in het laatste hoofdstuk gaat het op de radio over Hitlers inval in Po...
3 april, 2019 - /blog/2558/voor-vertrek.html
Eerst maar even naar het toilet. Vlak voor mij stapt een landgenoot het toilet binnen. Zoals altijd als twee mannen tegelijkertijd achter het urinoir plaatsnemen is er een moment van stilte. Even diep ademhalen en ontspannen. Als het kletteren van de eerste straal klinkt, volgt de andere vanzelf. In plaats van een straal produceert mijn buurman alleen maar gekreun en gesteun. Bovendien heeft hij last van oprispingen die zo dreigend klinken dat ik voorzichtig opzij loer. Hij hangt boven het urin...
10 april, 2018 - /blog/2027/pop-en-literatuur-6-joy-division-en-j-g-ballard.html
Toen zanger Ian Curtis in 1980 een einde aan zijn leven maakte, moest het tweede album van Joy Division nog verschijnen. Na het bescheiden succes van Unknown Pleasures, een album dat nog zwarter is dan de hoes al doet vermoeden, bleek de band doorgegaan op de ingeslagen weg: sombere post-punk met een vleugje gothiek. Holle drums, nerveuze basloopjes en gitaren die klinken als nagels die over een grafsteen schrapen. En natuurlijk de zwartmarmeren stem van Curtis, die duistere landscha...
8 november, 2019 - /blog/2845/de-pont.html
Het was oudejaarsavond en ik lag met mijn laptop in bed. Er waren nieuwe beelden. Gefilmd door Amerikaanse toeristen vanaf het dak van een hotel aan de noordzijde van de stad. Het IJ glinsterde. Een cruiseschip, de Queen Elizabeth, schoof als een flatgebouw richting de Passenger Terminal. Onder in beeld de blauw-witte pont op weg naar het Centraal Station. Een kleine rookpluim vanaf het achterdek, zwaaiende mensen dicht op elkaar gepakt tegen de reling. Het had iets weg van een Sinterklaas...
29 juli, 2020 - /blog/3130/deskundigen-over-de-dood-1-hoe-ontbindt-een-lichaam-deze-anatoom-begroef-mensen-inclusief-thermometer-en-camera.html
Geboren worden en doodgaan kun je niet oefenen. Dat maakt sterven zo ongrijpbaar en precair: ieder mens kan het maar één keer doen. De afgelopen twee jaar interviewde ik voor deze krant wekelijks iemand die wist dat hij of zij binnen afzienbare tijd zou komen te overlijden. Op de vraag wat de dood dan precies is, konden maar weinig mensen een antwoord geven. Vaak volgde de opmerking: 'Er is nog nooit iemand teruggekomen om te vertellen hoe het was.' Een man van 34 die ik inte...
14 augustus, 2017 - /blog/1505/young.html
Now I’m older. More than halfway. I’ve missed the fun parts in a flurry of work, raising kids, loving and separating, moving house and social obligations. I’ve moved mountains, gone through rough patches, and the traces are still there. Scars on my belly, a writer’s bum, worn-out vertebrae and a wrinkled face. I have lived and you can tell. It’s not earth-shattering and I am not a bad-looking fifty-year old, but there are moments I hardly recognize myself. As a kid...
25 januari, 2019 - /blog/2439/de-gekroonde-valk.html
Van de week liep ik over de Hoogte Kadijk. Toen we nog in Oost woonden fietsten mijn meisje en ik vaak naar huis via dit straatje, in plaats van over de Kattenburgergracht. Soms kon je ‘s nachts de dieren in Artis horen. En ruiken. De Hoogte Kadijk leek me altijd een droomplek om te wonen. Zo liep ik een beetje mijmerend door de straat. De kou maakte mijn adem zichtbaar. Glimmende vuilniszakken staken lelijk af tegen de laatste restjes sneeuw. Ik luisterde een podcast over een man die...