14 februari, 2020 - /blog/2936/toespraak-door-jeroen-olyslaegers-voor-anneleen-van-offel.html
Dames en heren, Er zou een roman kunnen worden geschreven over de wil van Anneleen Van Offel. Die wil maakte zich aan mij kenbaar jaren geleden toen ik de eer had gastdocent te zijn bij het Antwerpse Conservatorium waar ik een paar werksessies begeleidde in een groep waar Anneleen zat. In dat eerste verhaal dat ik van haar las, was die wil meteen groots, een wil die ondanks twijfel en angst de wereld voor ogen had, plekken waar ze nog nooit eerder was geweest, een wil die in ha...
17 februari, 2020 - /blog/2937/ik-heb-geleefd-52-charl-kreeg-leukemie-en-begon-koekjes-te-bakken-dat-was-mijn-redding.html
Charl Laumen (62) verontschuldigt zich dat hij deze ochtend geen koekjes heeft gebakken. ‘Geen tijd voor, ik moest voor onderzoek naar het ziekenhuis.’ Over twee dagen weet hij of de leukemie de kop weer heeft opgestoken. Dat de ziekte zich opnieuw zal openbaren is zeker, de vraag is wanneer. In plaats van verse koekjes, serveert Charl vandaag dus bonbons. Naast het schaaltje ligt de Koekjesbijbel, zijn heilige boek. Het werk veranderde zijn leven. Koekjes Maa...
19 februari, 2020 - /blog/2942/portret-van-lydia-uit-hier-is-alles-veilig-van-anneleen-van-offel-door-charlotte-van-den-broeck.html
Een portret, Lydia Een vrouw. Lydia Lamont. Een half leven heeft ze achter zich. Misschien zou Lydia de ene helft ‘een gat’ noemen, een afgrond, een barst, maar eigenlijk lukt het haar jarenlang om van de diepte weg te blijven. Ze stort niet te pletter Lydia is Arts, specialisatie: neonatologie - zeg dit drie keer snel achter elkaar: neonatologie, neonatologie, neonatologie, dat wil zeggen dat ze zich ontfermt over leven en sterven. Lydia is nodig. Ze is zo nodig da...
19 februari, 2020 - /blog/2943/contactdier.html
Nadat ik de jongste naar school gebracht had, ging ik koffiedrinken bij mijn voormalige buurvrouw, buurman en ook een vriendin schoof aan. Door het raam zag ik de voordeur van mijn voormalige huis, waar mijn gezin de helft van de week nog woonde. Zonder mij. We namen alles door wat doorgenomen diende te worden. We begonnen als vanouds met de klimaatcrisis, onze kinderen, en spraken daarna heel erg lang over relaties. Hoe stond alles ervoor met iedereen? Beroerd natuurlijk. Met de lan...
20 februari, 2020 - /blog/2945/femicide.html
‘Ik ga je helemaal dood maken,’ schreeuwde een man middenin de nacht door de lege winkelstraat onder mijn appartement. Het was geen droom, ik ontwaakte er juist uit een. Een vrouw gilde, vermoedelijk voor haar leven. Omstanders waren er niet of zwegen uit angst voor zichzelf. Ook ik stond niet op om te gaan kijken. In die winkelstraat worden er wel vaker verwensingen geroepen door het uitgaanspubliek dat huiswaarts keert. Ineens was het geschreeuw voorbij. Misschien had de woede plaatsge...
24 februari, 2020 - /blog/2949/ik-heb-geleefd-53-babette-36-weet-sinds-een-maand-dat-ze-binnenkort-doodgaat.html
‘Ik zou wel onsterfelijk willen zijn. Ik vind het hier zo fantastisch. Als vampirisme zou bestaan, werd ik een vampier. Dan had ik het eeuwige leven.’ Babette Bot (36) is geen vampier en ziet er ook niet zo uit. Ze is klein van stuk, haar ogen staan zacht en ze heeft normale hoektanden. Soms, als ze praat, moet ze even slikken. Sinds een maand weet ze dat ze binnenkort doodgaat. Net als haar kat, die ze een dag voor haar diagnose moest laten inslapen, heeft ze uitgezaaide kanker. Er word...
25 februari, 2020 - /blog/2951/pop-en-literatuur-87-the-smiths-en-noel-coward.html
Wie een nummer de titel ‘Stop Me If You Think You’ve Heard This One Before’ meegeeft, heeft natuurlijk de nodige zelfspot. Nog voor er een noot heeft geklonken wordt de luisteraar al uitgenodigd om de zanger te onderbreken. De tekst van het nummer is dan ook humoristisch. Bijvoorbeeld de zinsnede waarin de ‘ik’ op de dwarsstang van zijn fiets knalt: ‘And the pain was enough to make/ A shy, bald Buddhist reflect/ And plan a mass murder’. Di...
26 februari, 2020 - /blog/2952/licht.html
Als mijn dochter en ik ’s morgens naar de bushalte lopen, op weg naar school, is het bijna licht, al hebben sommige mensen in de flat de kerstlampjes nog rond de balustrade gedrapeerd. Hand in hand lopen we naar de halte die het verst weg is. Goed voor de stappenteller. Vaak, ook vandaag, heb ik een kop koffie bij me. In het parkje kieperen we vaak, maar vandaag niet, oud brood in het water voor de eenden en de ganzen. Zodra de ganzen ons zien, snelwandelen ze...
26 februari, 2020 - /blog/2953/kellendonklezing-door-nina-weijers.html
Frans Kellendonk hield er niet van verkeerd begrepen te worden en hij gebruikte graag eigen en andermans prijsuitreikingen om zijn ongenoegen daarover te ventileren. Dat begon bij de toekenning van de allereerste Anton Wachterprijs, in 1977, voor zijn debuut Bouwval . Samen met een paar andere jonge schrijvers — Doeschka Meijsing, Dirk Ayelt Kooiman en Nicolaas Matsier — was hij even daarvoor in de Haagsche Post geprofileerd als lid van een nieuwe literaire stromin...
27 februari, 2020 - /blog/2955/les-miserables.html
Wie de trein naar Parijs neemt komt door voorsteden waar je liever niet wilt uitstappen en verdwalen. Alhoewel; het zijn ook plekken waar toerisme juist op zou kunnen bloeien. Een vriend zei laatst scherp: ‘Veel toeristen stralen iets uit dat op pure verveling lijkt. Ze weten niet waar ze zijn of heen moeten. Versuft lopen ze door de straten.’ Wie liever thuisblijft, of uitsluitend de centra van de hoofdsteden bezoekt, kan de film Les Misérables van regisseur Ladj Ly kijken om toch...