Zoeken
Autismeweek Special: Erik Jan Harmens

4 april, 2018 - /blog/2019/autismeweek-special-erik-jan-harmens.html

Fragment Pauwl 1 Als ik me aan iemand voorstel zeg ik niet dat ik autisme heb, net als iemand met chronische rugklachten bij het handen schudden ook niet over zijn rug begint (tenzij hij helemaal voorovergebogen staat, dan is een verklaring wel handig). Maar als er na de eerste beleefdheden aanleiding toe is, bijvoorbeeld een deur slaat heel hard dicht en ik krimp ineen (de meeste mensen met autisme zijn, omdat onze hersenen anders werken, nogal gevoelig voor harde geluiden ...


Geluk

23 december, 2020 - /blog/3228/geluk.html

  Mijn goede vriendin en ik dronken een gin-tonic op haar eenenvijftigste verjaardag. Ze vroeg me of ik het niet ontzettend fijn vond dat ik de helft van de tijd geen kinderen had. Dat moest toch een heel fijne bijkomstigheid van zo’n scheiding zijn. De vrije dagen die je ervoor terugkreeg. Het éigen leven. ‘Nou en of,’ riep ik. ‘Zéker nu.’ Ik zei dat ik het natuurlijk niet hardop mocht zeggen, maar dat ik het fijn vond dat ik in deze tijd nie...


Maand van de filosofie #2. Recensie Tim Fransen – ‘Het leven als tragikomedie’ (Merel Aalders)

11 april, 2019 - /blog/2576/maand-van-de-filosofie-2-recensie-tim-fransen-het-leven-als-tragikomedie-merel-aalders.html

Tragedie en komedie zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, vindt Fransen in Het leven als tragikomedie , en ondersteunt dat treffend met een toegankelijke, humoristische toon. Verwijzingen naar comedies als de Britse tv-serie The Office en films van Woody Allen (een persoonlijke favoriet) herinneren de lezer er dan ook aan dat het leven ook lichte kanten heeft. Het boekje leest vlot door het toegankelijke taalgebruik en beroept zich zonder wikken of wegen op allerlei basale waarhede...


Ik heb geleefd #7. 49 jaar zijn Peter (74) en zijn vrouw getrouwd, de 50 zullen ze niet halen

26 december, 2018 - /blog/2399/ik-heb-geleefd-7-49-jaar-zijn-peter-74-en-zijn-vrouw-getrouwd-de-50-zullen-ze-niet-halen.html

De man die vorig jaar zijn 34ste Nijmeegse Vierdaagse liep, schuifelt deze middag achter een rollator naar de eettafel. Als hij gaat zitten, blijven zijn ogen plakken aan het blauwe wagentje. ,,Mijn dochter verraste me ermee. Had ze gevraagd of ze zo’n ding zou halen, dan zou ik nee gezegd hebben. Maar opeens stond-ie er.’’ De eerste avond bleef de rollator werkeloos op de gang staan, pas de volgende ochtend duwde Peter van Gils (74) hem onwennig een stukje voor zich uit. Hij wist na...


Tokyo Expatwife #14: Sento

19 juni, 2018 - /blog/2137/tokyo-expatwife-14-sento.html

Een vriend van me wees me erop dat dit een sento was waar tatoeages zijn toegestaan. Hij is inmiddels verhuisd maar ging er altijd graag naartoe. Er kwam ook yakuza (Japanse maffia), aldus mijn vriend. Dezelfde avond nog ga ik. Ik loop door het gordijntje en doe mijn schoeisel in een daarvoor bestemd kastje. De sleutel lever ik in bij een kleine toonbank, omgeven door kickboxposters. De man achter de toonbank geeft me een mandje met een klein handdoekje, een grotere badhanddoek, een armb...


Ik heb geleefd #19. Anne (55) vindt haar hersentumor ‘een onkruid dat zich niet laat uitroeien’

2 april, 2019 - /blog/2555/ik-heb-geleefd-19-anne-55-vindt-haar-hersentumor-een-onkruid-dat-zich-niet-laat-uitroeien.html

Anne Pillen (55) vergelijkt haar hersentumor weleens met zevenblad, een onkruid dat zich niet laat uitroeien. Trek je het voor uit de tuin, dan woekert het ondergronds verder en schiet het plantje elders weer uit de grond. Haar tumor openbaarde zich voorin haar hoofd, en zat niet veel later op haar hersenstam. Opereren gaat niet, omdat de kanker is geworteld in gezond weefsel. “Ik zie altijd parallellen met de natuur,” zegt ze. “Ik ben onderdeel van de natuur.”   Kunst...


Vrouw zonder verdriet (Roos Voorhorst)

6 oktober, 2020 - /blog/3176/vrouw-zonder-verdriet-roos-voorhorst.html

Ik schenk het water in een glas met ribbeltjes en de uitvaartverzorger stelt me gerust: ‘Het is vers, hoor.’ Ik vraag me af geruststellen een deel van zijn taakomschrijving is. Ze hebben hun best gedaan het hier huiselijk te maken, zodat je voordat je de kist mag dichtschroeven nog even kan doen alsof er helemaal niemand is overleden. Er is een huiskamer nagebootst in beige kleuren waar je dan met de nabestaanden een soort kring kan vormen. Liever zou ik de hele tijd in mijn eentje op de...


Voorpublicatie 'Ongemakkelijke mensen'

14 juli, 2017 - /blog/1462/voorpublicatie-ongemakkelijke-mensen.html

'In de etalage van de schilderswinkel staan vazen, mandjes, kleine glazen beestjes die je in de letterbak kunt zetten en verschillende kop en schotels. Voor opa hebben we een bruin kopje met een beige scheepstafereeltje gekocht. De schilder heeft het in een stuk blauw pakpapier gefrommeld. Al vroeg in de middag vertrekken we naar de Hucht. Glunderend neemt de jarige ons cadeau aan en sommeert mij het geschenk onuitgepakt op de tafel in de voorkamer te gaan zetten. ‘Ik weet wat het is,...


'Over de Muur wordt hier niet gepraat' (Jonah Falke voor De Gelderlander)

26 november, 2019 - /nieuws/2857/over-de-muur-wordt-hier-niet-gepraat-jonah-falke-voor-de-gelderlander.html

De Muur Het is donker bij aankomst in Berlijn. De eigenares van het huis waar ik verblijff zegt dat de Muur hier ooit dichtbij stond. Ze wijst oostwaarts, naar het parkje in de Pflügerstraße, waaruit accordeonmuziek klinkt. Glimlachend zegt ze: ‘De zon komt op in het Oosten en gaat onder in het Westen.’ 9 november is het dertig jaar geleden dat de Muur viel. De communistische en democratische blokken van Europa werden herenigd. Althans, dat was het idee. Ik wilde weten of het ve...


Ik heb geleefd #3. Anja (49): 'Vijftien fotoboeken heb ik voor mijn zoon gemaakt'

27 november, 2018 - /blog/2367/ik-heb-geleefd-3-anja-49-vijftien-fotoboeken-heb-ik-voor-mijn-zoon-gemaakt.html

,,Mijn zoon is mijn grootste zorg. In het begin lette ik erg op hoe hij en zijn vader met elkaar omgingen. Zij moeten straks met z’n tweeën verder. Inmiddels heb ik daar rust in gevonden. Elk jaar gaan ze samen op stedentrip. Sturen ze foto’s vanuit een restaurant. Dan denk ik: het is goed.”   De puberzoon van Anja van den Beemt (49) heeft asperger, een vorm van autisme. Hij was 8 toen ze hoorde dat ze niet meer beter zou worden. ,,Hoe moesten we het hem vertellen? Op een ...


« 1 ... 12 13 14 ... 18 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: