29 maart, 2017 - /blog/1219/disneyland-is-een-aanrader-met-een-gehandicapt-kind.html
De logische volgende stap was een bezoek aan het Dolfinarium in Harderwijk. Samuel zat nog voor de eerste rij, in zijn rolstoel, in de zogenoemde spetterzone, met een blauw zeil over de schoot. Hij toonde totaal geen interesse voor de kunstige sprongen van de beesten. Hij keek voortdurend achterom, of wij dicht genoeg bij hem waren. Pas toen een dolfijn, alsof die om aandacht vroeg, vlak voor zijn neus een duik nam en Samuel een plens water over zijn gezicht kreeg, was hij bij de les. Tot ...
4 september, 2018 - /blog/2233/pop-en-literatuur-27-erik-jan-harmens-en-abba.html
(Deze tekst werd uitgesproken bij de presentatie van Door het licht in De Roode Bioscoop, zaterdag 31 augustus) Deze zomer las ik The Underground Railroad van Colson Whitehead. In zijn dankwoord neemt Whitehead The Misfits, Prince, David Bowie en Sonic Youth op. Dat waren namelijk de artiesten van wie hij muziek draaide tijdens het schrijven van het boek. Hoeveel muziek is er gedraaid bij het schrijven van boeken? Ontelbare liefdesliedjes, ...
20 juni, 2016 - /blog/641/panini.html
Het was 1990. Ik was elf jaar. In Italië werden de wereldkampioenschappen voetbal gehouden. Nederland had de Europese titel op zak en was favoriet. Mijn zakgeld ging op aan voetbalplaatjes. In plaats van zakgeld kreeg ik elke week een paar pakjes met – hopelijk – nieuwe namen en nieuwe gezichten. Ik leerde de spelers uit Kameroen kennen, proefde voorzichtig de vreemde namen. Ik telde de Mubarakken in de selectie van de Verenigde Arabische Emiraten, vergeleek de matjes van de vers...
10 april, 2019 - /blog/2573/gesprek-in-de-lucht.html
Mijn buurman is een jongeman met een gezicht zo glad als een baby, klompjes goud in de oren en massieve gouden ringen om de vingers. Vlak na het opstijgen bestelt hij bij een stewardess een whisky cola. Nog voordat ze terug is bestelt hij er bij een andere stewardess nog één. Direct nadat hij de eerste cup achterover heeft geslagen wordt de tweede bezorgd. Hij neemt een flinke slok, kijkt mij aan en glimlacht. In samenzweerderig Sranang Tongo zegt hij: ‘Zo, als ik dat op heb ben ik op...
20 oktober, 2017 - /blog/1654/bonusminuten.html
Ik weet weet nog: toen ik er voor het eerst over las, was ik meteen gefascineerd. Ik heb er zelfs nog een column aan gewijd, voor de radio, waarin ik heb beweerd dat het goed nieuws was voor moordenaars. Immers tot dan was het begaan van een moord naar verluidt voor de dader meestal een teleurstellende ervaring geweest. Het verlangen dat aan de basis van moord lag, was immers dat je wilde dat het slachtoffer wist dat je hem gepakt had. Maar ja, zo was de aanname, dat kon niet – want het s...
22 februari, 2019 - /blog/2492/ontmoetingsplaats-knooppunt.html
Onlangs zat ik met mijn vrouw en gezin bij Kwekkeboom in Noord. Een fijne plek met goeie kroketten. Ze is aan een nieuwe chemokuur begonnen en kan weer vaker naar buiten. Dat is fijn, al slaapt ze slecht en zijn de kwalen niet op twee handen te tellen. Waar de eerste kuur zich stortte op het aantasten van de ingewanden, heeft ze bij deze ook veel last van haar ledematen. Het duurt erg lang allemaal. Ik plet met een taartvorkje mijn kroket fijn en denk aan kanker. Bij een dierbare oom...
19 juli, 2017 - /blog/1471/verf.html
VERF Een jongen in een strakke spijkerbroek, met ontbloot bovenlijf, staat tegen een boom van sloophout. In zijn hand heeft hij een appel. Zijn voet rust op een emmertje waaruit een paar gebladerde takken steken. Zijn huid en broek zijnbeschilderd met takken en bloesems, het patroon loopt door, tot aan zijn gezicht toe. Zelfs zijn haar is groen met hier en daar een bloemblaadje. Met een beetje fantasie kun je in het tafereel een mythische jongeling zien die een appeltje aan een godin aanbi...
1 februari, 2019 - /blog/2453/berichten-uit-de-biotoop-stemprothese.html
Ik klop het stof van mijn kleren en neem de gehoorbeschermer van mijn oren, hang hem in mijn nek. Houtje, Cor en Frank, de drie mannen van de Technische Dienst, zijn gearriveerd en vleien zich neer in hun kantine naast de werkplaats. Ik strijk over het tafelblad dat ik aan het schuren ben. Bijna klaar. ‘Wil je ook koffie?’ roepen ze. Ik draai me om en vraag voorzichtig of ik nog even door mag gaan met schuren. Cor fronst. ‘Als jij nou je koptelefoon opdoet, hebben wij er geen last va...
16 juni, 2017 - /blog/1407/roze-bh.html
Ik ben in de Weggeefwinkel. Ongeveer een keer per week kijk ik er rond. In onze woongemeenschap brengen veel mensen overbodige spullen en kleding naar deze ruimte, zodat anderen ze weer kunnen gebruiken. Mijn man vond er een sporttas, precies op het moment dat hij er eentje nodig had. Ik haalde er twee leuke jurkjes vandaan en een jas die ik veel draag. Mijn oudste zoon is er vaste klant, die richtte er zo’n beetje zijn hele kamer mee in en mijn jongste zoon was blij met een paa...
29 januari, 2018 - /blog/1888/wereldrecordhouder-doe-het-zelven-herdenkt-ikea-oprichter-ingvar-kamprad.html
Brammer en ik zijn geen vreemden voor elkaar. Ik mocht hem voor mijn boek Bezorgde burgers – de heroïsche strijd van één man tegen de wereld (2017, Lebowski) een aantal maanden volgen in zijn ‘herstel’, zoals dat heet. Waar hij voor zijn opname alles uit de rails had laten lopen, ontpopte hij zich in de activiteitenruimte als begenadigd klusser. De begeleiding steunt hem daarin en registreert met een stopwatch zijn montagetijden. Dag in dag uit. Er loopt een aan...