1 maart, 2018 - /blog/1949/droomliefde.html
‘Je droomliefde?’ zei ze. En ik vertelde hoe ik haar indertijd had gevonden met slechts één vluchtige herinnering en een voornaam ter mijner beschikking, en dat in een internetloos tijdperk, en hoe ons eerste afspraakje was verlopen en álles precies was gegaan zoals ik ooit als kleine jongen had gedroomd. Ze giechelde, nam een flinke slok van haar glas en legde haar hand op mijn arm. Fijne, ranke vingers. Niet langer meer de vingers van een meisje maar die van een vrouw, en ik ...
13 oktober, 2020 - /blog/3179/blootleggen-1-onze-woorden-onze-wereld.html
‘Als ik op mijn 12de voor het Kandinsky College had gekozen, had ik mogelijk bij [Sinan Çankaya] in de klas gezeten en geschiedenisles gehad van [voorheen de tweede man van de extreemrechtse Centrumpartij].’ Sterk stuk van Willem Claassen naar aanleiding van het boek Mijn ontelbare identiteiten van Sinan Çankaya. Nog geheel afgezien van het feit dat de woorden ‘het zal nooit maar dan ook nooit iets met jou worden’ van gering pedagogisch talent get...
23 maart, 2016 - /blog/454/ziek.html
Later werden het er meer, zoals het er altijd meer worden, minder minder minder worden het er nooit. En ik zag de eerste beelden, en ik probeerde me voor te stellen wat die mensen op die groezelige eerste foto’s die op Twitter voorbij kwamen dachten – maar al snel gingen mijn gedachten niet meer naar hen uit. Ik dacht alleen maar: wat zou Bilal van Wijk hiervan vinden? Bilal is het personage uit mijn roman De terugkeerling . Of beter: een van de twee hoofdfiguren. Van lezers krij...
31 maart, 2020 - /blog/3007/de-toekomst-van-het-leven.html
We gaan onze derde week in. Ik zit boven achter mijn computer, beneden is de digitale school begonnen. Ik zie niemand behalve de kinderen. Een van de leden van wat je met een mooi woord ons mozaïekgezin kan noemen, heeft een longziekte. Ik trof mijn ex nog maar weinig, maar nu zie ik, om het risico te beperken, ook mijn nieuwe liefde ineens voorlopig niet. De kinderen reizen heen en weer. Het was een rationele beslissing om het zo te doen, twee verschillende circuit...
28 december, 2017 - /blog/1824/messias.html
De vrouw die op bezoek kwam liet foto’s van haar zoon zien die momenteel in Irak voor een vredesmissie is. Ook misschien niet het eerste waar je aan denkt als je besluit een kind te nemen, dat het ooit een vredesmissie wil ‘bevechten.’ Het was zijn eerste uitzending. Ze zei: ‘Zo’n uniform maakt het heel echt.’ Dat vond ik ook. Ik vroeg of ze hem erg miste. Ze zei: ‘Het valt mee, je kunt beeldbellen tegenwoordig, dat scheelt een hoop.’ Daarna spraken we kort over de kerst...
28 augustus, 2018 - /blog/2225/ivo-victoria-bij-vpro-s-nooit-meer-slapen-een-gewone-man.html
Gisteravond had ik de kinderen net in bed gelegd toen het nieuws over Jos B. kwam, de man die kort daarvoor nog een achternaam had. Dit is – zo leggen de media uit – allemaal volgens de regels. Eerst was hij vermist, nu is hij enkel nog verdacht, en dus dient men in tweede instantie alsnog terughoudend te zijn. Prima. Maar wij, het volk, geven de naam die ons in éérste instantie was gegeven natuurlijk niet meer af. Een achternaam brengt een moordenaar pas echt tot leven. Jos Brech is een ...
7 oktober, 2020 - /blog/3177/vieftig.html
De dag voordat Rutte de maatregel bekendmaakte dat we voortaan nog maar met drie personen bij iemand op visite mochten, bezochten we met z’n vieren de verjaardag van mijn schoonzusje (32). Mijn ouders, mijn vriend en ik. Voor het eerst in die constellatie. Ik had er al iets op tegen. Maar mijn broer en zijn vriendin wonen bij mij om de hoek. Mijn vriend was die dag een schuifdeur voor mijn slaapkamer aan het maken – heel lief – dus dan was het logisch dat we daar ook same...
30 juni, 2020 - /blog/3107/pop-en-literatuur-99-bruce-springsteen-en-john-steinbeck.html
The tractors came over the roads and into the fields, great crawlers moving like insects, having the incredible strength of insects […] Snub-nosed monsters, raising the dust and sticking their snouts into it, straight down the country, across the country, through fences, through dooryards, in and out of gullies in straight lines. They did not run on the ground, but on their own roadbeds. They ignored hills and gulches, water courses, fences, houses. Nee, dit is ge...
20 april, 2020 - /blog/3042/pop-en-literatuur-92-the-moody-blues-en-rene-descartes.html
Misschien zou boven deze aflevering eigenlijk ‘Pop en filosofie’ moeten staan. Het album On the Threshold of A Dream (1969) van The Moody Blues is te zien als een filosofische verkenning. Het is een conceptalbum, met nummers die in elkaar overlopen en poëtische, deels gesproken stukken. Dat begint al direct met de dialoog in het nummer ‘In the Beginning’, dat naadloos overgaat in ‘Lovely to See You’. Het nummer begint met een langge...
22 maart, 2017 - /blog/1193/napoleon.html
Deze column is ook te beluisteren, ingesproken door Jonah Falke zelf. Ik ging op haar bank zitten. Voor me - op de grond- lag een magere kat te slapen. Ze vertelde dat het beest Napoleon heette. Ik wilde hem aaien maar daar was hij niet van gediend. Op een bijzettafeltje lag een stapel tarotkaarten. Ik trok een kaart uit het pak, er stond een man op die ondersteboven hing. ‘Ga je me dan nu wat wijsmaken?’ vroeg ik de fotografe. ‘Pak er nog twee, dan krijg je een verha...