20 juni, 2016 - /blog/642/beatrijs-smulders-de-tom-cruise-onder-de-verloskundigen-sarah-sluimer.html
Niets is ongemakkelijker dan het intieme en bloederige verhaal van een totale onbekende. Wel kan ik zeggen dat alles enorm voorspoedig is verlopen. Ik had een geweldige verloskundige aan mijn zijde. Een zeer draaglijk aantal uren aan pijn. Geen verdoving nodig. Geen andere medische ingrepen. Een leuk meneertje na afloop. Een toffe oorlog vond ik het al met al, die ik wist te winnen. En ook een buitengewone ervaring die los staat van een leven dat gevuld is met goeie koffie, reisverzekering...
28 maart, 2018 - /blog/2010/op-de-ipad-werkt-samuel-als-een-diskjockey-die-zijn-set-bij-elkaar-aan-het-sprokkelen-is.html
We hadden Samuel geleerd op de iPad naar filmpjes te kijken, met een koptelefoon op. Dat was handig voor in het vliegtuig naar een vakantieadres, het was fijn toen hij te vroeg wakker was en zich niets aantrok van de jetlag, en ook in de droevige tijd rond de dood van opa, toen de hele dag vrolijkheid van zijn verzameling dvd'tjes ongepast was. Hoe hij het doet, doet hij het, maar eindeloos tikt dat rechterwijsvingertje op het glas van het apparaat. Teletubb...
19 juli, 2017 - /blog/1471/verf.html
VERF Een jongen in een strakke spijkerbroek, met ontbloot bovenlijf, staat tegen een boom van sloophout. In zijn hand heeft hij een appel. Zijn voet rust op een emmertje waaruit een paar gebladerde takken steken. Zijn huid en broek zijnbeschilderd met takken en bloesems, het patroon loopt door, tot aan zijn gezicht toe. Zelfs zijn haar is groen met hier en daar een bloemblaadje. Met een beetje fantasie kun je in het tafereel een mythische jongeling zien die een appeltje aan een godin aanbi...
17 juli, 2017 - /blog/1466/minnaars.html
“Hoe kom je nou toch aan al die minnaars steeds?” vroeg ik. “Gewoon,” zei ze. “Bij de Bijenkorf.” “Bij de Bijenkorf?” Het kwam erop neer dat zij lunchte in het restaurant aldaar, en toen ze terugkwam van het toilet zat daar de minnaar op haar stoel. “Ik zou wel op je gezicht willen zitten,” zei ze. Dat vond hij lang geen gek idee. En zo was van het één het ander gekomen. “O tuurlijk.” Een andere v...
8 december, 2017 - /nieuws/1790/boekblad-gesprek-op-zondag-saskia-veen-uitgeverij-lebowski-over-de-podcast.html
Hoe was je week? ‘Lichtelijk euforisch, omdat de podcast eindelijk naar buiten kon. We hebben er een jaar mee rondgelopen, maar er kwamen andere projecten tussendoor en ik moest er even aan schaven tot ik tevreden was. Ik moest ook zelf nog leren monteren.’ Wie ben je en wat is je rol bij Lebowski? ‘Ik heb een achtergrond in de literatuurwetenschap. Ik ben als stagiair begonnen bij VPRO Boeken en schreef artikelen voor de website. Ik zat naast Nooit meer sla...
13 januari, 2017 - /blog/1021/manifest-de-handwerkers.html
WERK De werkende samenleving kan in drie klassen worden onderverdeeld: hogere klasse, middenklasse en handwerkers Ik ben handwerker, een meestertimmerman. Mijn vakkennis vormt het uitgangspunt voor mijn werkzaamheden, maar ik heb ontdekt dat mijn blikveld is vernauwd; door handwerk als zuiver lichamelijk werk te beschouwen, veranderde mijn perspectief. Niet alleen de mensen die zwaar lichamelijk werk verrichten behoren tot de groep van handwerkers. Winkelbedienden, agra...
13 juni, 2019 - /blog/2673/blind.html
De stok leek me ooit van een parasol te zijn geweest waar hij zelf wat rood tape omheen had gedraaid. Dit deed mijn grootvader ook: toen hij met pensioen ging maakte hij een blindenstok en ging uit wandelen. Auto’s stopten voor hem en hij kreeg eens een lift van een vrachtwagenchauffeur. Het leven is een spel. Hij genoot ervan om mensen te misleiden. Maar mijn grootmoeder schaamte zich voor dit spel. Ze zei: ‘Ik vind alles goed, maar doe dat niet meer in ons dorp.’ Mijn grootv...
1 mei, 2017 - /blog/1315/stilletjes.html
De elfjarige maakt een schilderij in pasteltinten, waarop alleen een vaas te zien is, met één geknakte witte bloem erin, een kaartje aan de stengel met in sierletters ‘papa’ erop. Eraan vast een schaduwvaas. Zonder bloem erin. “Moet hier nog iets bij, mam?” Ik herinner me mijn schoonzus die ooit zei dat ik vroeger altijd in de schaduw van haar broer stond. Wel: daar ben ik nu dus uit verdwenen. “Het is precies goed zo,” zeg ik. De zesjarige houdt ha...
17 oktober, 2016 - /blog/871/no-more-candy.html
Doodzonde, vindt uitgeefster Sandy. De doodgewone blanke man kan zijn seksualiteit nu niet meer vrij uiten. En hij wordt al zo in een hoek gedrukt. Dat zegt Sandy Wenderhold in de Volkskrant : de vrouw wordt steeds dominanter, met haar eigen inkomen, en geeft de blanke man overal de schuld van. Misschien heb ik de hordes vrouwen gemist die scanderend door de straten zijn gegaan om Candy aan de schandpaal te nagelen, maar de link tussen haar teloorgang en de emancipatie ontgaat m...
29 maart, 2020 - /blog/3000/sarah-sluimers-quarantainelogboek-ik-wil-keihard-schreeuwen.html
De laatste dagen is het naar binnen vallende licht goud en kleurt het de haren van mijn kinderen rood en blond. Ze zitten op de houten vloer. De oudste zegt: ‘Ik heb mijn broodkorstjes opgegeten.’ ‘Goed van jou,’ zeg ik. Maar dan zie ik de baby achter hem met bolle wangen schrokken. Het eerste broederlijke verbond, veroorzaakt door deze plotselinge zee van tijd, is gesloten. Het zal de zon zijn, het weekeinde en de geur van wentelteefjes uit de keuken, maar ik be...