31 October, 2017 - /blog/1697/taal.html
‘Wat ga je doen in Albanië?’ vroeg ik. ‘Ik ga met een groep, dat is leuk, dan kom je op plekken waar je anders nooit zou komen.’ Ik dacht dat groepen je juist op plekken brengen waar je liever niet wil zijn. Het bleek een misvatting. Ze zei dat ze het Albanese volk al wel kende aangezien de Albanezen massaal naar Italië vluchtten in de jaren negentig. ‘Italië kent geen vreemdelingenbeleid, dat woord mo...
30 June, 2017 - /blog/1426/punt-eerste-hoofdstuk.html
'Herten komen ’s morgens vroeg tot aan het terras en kijken naar binnen, of naar hun weerspiegeling in de schuifpui. Achter de opengeslagen luiken hangen vleermuizen, kleine harige bolletjes, verraden door de keuteltjes op de grond. Gisteren liepen er zwijnen door de tuin, twee volwassenen gevolgd door drie kleintjes. Het is nog geen mensenplek, maar een stuk steen met hout. Vochtige hoeken, kieren, beschutting, wat groen eromheen om aan te knagen. Adem in, hou de lucht vast, en adem zes s...
13 April, 2016 - /blog/506/eerst-zien-dan-geloven.html
Spartanen zijn vreemde wezens. Op Het Kasteel tref je geen Haagse bluf aan, of Amsterdamse bravoure. Ook niet het fanatisme van Zuid. De Spartaanse levenshouding is al evenmin vergelijkbaar met Friese stijfkoppigheid of Groningse nuchterheid. Bij ons wordt er gemopperd, er wordt gehoopt, er wordt gevreesd. Dat laatste misschien nog wel het meest. Eerst zien, dan geloven. Spartanen zijn voorzichtig geworden. Het is de opeenstapeling van teleurstellingen in de afgelopen jaren die ons par...
28 January, 2020 - /blog/2916/voorpublicatie-tropenbruid-van-susan-smit.html
5 Iemand op de kaaimuur riep keer op keer ‘Anna Francken, Anna Francken!’ en het duurde even voor ze besefte dat zij dat was. Haar achternaam Prinsenhoek was verdwenen en het voelde alsof ze de baby op de hoek van de Prinsengracht en de Oude Looiersstraat nu eigenhandig achterliet. Ze liep op de roepende man af, een Javaan gekleed in een wit linnen jasje zonder kraag zoals ze die op de boot vaker gezien had. Toen ze voor hem stond, maakte hij een s...
7 January, 2019 - /blog/2408/mijn-dochters-zijn-veerkrachtig-maar-ik-wil-ze-ook-leren-dat-ze-niet-altijd-sterk-hoeven-zijn.html
Op de een of andere manier heb ik steeds dit beeld voor ogen gehad toen ik in augustus aan de verbouwing begon. Op onze tafel brandt een kaarsje, daarnaast ligt het Franse schoolboek dat de vader gisteravond in allerijl na is komen brengen. De Playmobil van de achtjarige staat als een stilleven opgesteld op de vloer. ‘De waanzinnige boomhut’ ligt er opengeslagen naast. Er is hier - terwijl ik aan het koken was - gespeeld, gedanst en gelezen. Dit is gel...
2 December, 2020 - /blog/3216/te-laat.html
‘Mamá! We zijn te láát!’ gilt de tienjarige in de kamer naast mij. Iedereen in huis schrikt wakker. Mijn wekker is niet gegaan. Het is een uur later dan normaal. De tienjarige zal een half uur te laat in de klas zitten. ‘Het gééft niets!’ roep ik meteen. ‘Wel waar!’ ‘Echt niet, liefje. Dit kan gewoon gebeuren!’ Mijn jongste is een meisje van de tijd. Ze heeft een wandklok in haar kamer en voor ik ’s avonds het grote licht uitdoe, vraagt ze ...
3 June, 2020 - /blog/3085/toekomst.html
Ik schrijf u vanaf een bankje op het kerkhof in Zundert. Niet omdat ik weinig vertrouwen in het leven heb en een blik op de toekomst wil werpen, maar omdat ‘s avonds hier de zon het langste schijnt. Het vertrouwen in de toekomst is juist groter dan voorheen. De terrassen zijn weer open en ook op straat wordt gewerkt aan wat komen gaat. Op het terras kun je een nieuwe relatie aanknopen, op straat kun je gerechtigheid zoeken. Wat uiteindelijk vergelijkbaar is. Het morele ...
18 November, 2019 - /blog/2851/voorpublicatie-de-kapitein-en-de-glory.html
II 'Ik vind het leuk om kapitein te zijn,’ zei de man met de gele veer. Hij stond op de brug van de Glory en overzag de zee, zwellend van trots. De passagiers hadden hem gekozen om het schip te besturen en daar was hij bijzonder mee ingenomen. De aanhangers van de nieuwe kapitein waren ook blij. Dolblij zelfs. Nog nooit hadden ze zoiets meegemaakt. Ze voelden zich triomfantelijk, onstuitbaar, tot alles in staat. Om deze ongekende overwinning te vieren wilden ze ...
23 June, 2016 - /blog/658/wat-is-er-van-de-sport.html
Laten we ’t godverdomme niet moeilijker maken dan het is. We gaan een zaal binnen, we kijken naar een voetbalmatch op een groot scherm, we drinken normale hoeveelheden bier. En daarna gaan we op huis aan, tanden poetsen en kom er maar in, zandman. Maar ja, hoe gaat dat? De Belgen winnen en dan drink je je toch de kop in. Alles zat goed ineen en dan valt de avond uiteen als een puzzel. Mag je ’s ochtends beginnen te puzzelen. Er was een vrouw, maar hoe heette zij en moet ik me bij haar exc...
2 July, 2020 - /blog/3110/erkenning.html
Om de enigszins abstracte band tussen Van Gogh en zijn geboortegrond te ontwaren las ik de brieven die hij vanuit het krankzinnigengesticht in Saint-Rémy schreef. De gekte interesseert mij het meest. Zoals velen ben ik een ramptoerist van de geschiedenis. Maar tussen de aanvallen door schrijft hij een stuk helderder dan sommige mensen die niet gediagnostiseerd zijn. Toen Van Gogh eindelijk erkenning ontving zat hij in het krankzinnigengesticht. In een lovende recensie va...