15 augustus, 2017 - /blog/1511/arm.html
Het meisje dat belde noemde het: ‘Een Freudiaanse verschrijving.’ Ik vroeg haar: ‘Zal ik altijd arm blijven?’ Ze had werkelijk geen idee. Terwijl we belden stond ik met een tas vol vuile was te wachten op een tram. Mijn wasmachine was overleden en schone kleren waren al dagen op. Mensen keken me aan, het leek misschien alsof ik ging reizen: de stad ging verlaten of er zojuist aankwam. Maar h...
13 november, 2017 - /blog/1727/een-kijkje-in-de-toekomst.html
Ik had even kunnen gaan wandelen om mijn hoofd leeg te maken, ik had kunnen proberen te mediteren, had me op z’n minst kunnen aanmelden voor de yogales hier om de hoek. In plaats daarvan pakte ik een zak chocola, zette Netflix aan en keek achter elkaar een heleboel afleveringen van de Zweedse serie ‘Bonusfamiljen’. Over de lotgevallen binnen een samengesteld gezin, de nieuwe liefde, de exen van wie je nooit af komt, de kinderen die ook ineens met elkaar opgescheept zitten...
2 juli, 2016 - /blog/688/eenvoudige-dingen.html
Het belangrijkste is: blijf weg van social media. Dat was in de jaren tachtig eenvoudiger dan tegenwoordig, toegegeven, maar het is een cruciale eerste stap die je in staat zal stellen het overgrote deel van de matchverslagen, analyses en vrienden tegen wie je hebt lopen roepen dat je Europees Kampioen ging worden, te ontlopen. Hou het simpel. Voor elk rouwproces geldt: doe eenvoudige dingen en verzorg jezelf. Dit is niet het moment om een nieuw operating system op je computer te installe...
20 oktober, 2017 - /blog/1654/bonusminuten.html
Ik weet weet nog: toen ik er voor het eerst over las, was ik meteen gefascineerd. Ik heb er zelfs nog een column aan gewijd, voor de radio, waarin ik heb beweerd dat het goed nieuws was voor moordenaars. Immers tot dan was het begaan van een moord naar verluidt voor de dader meestal een teleurstellende ervaring geweest. Het verlangen dat aan de basis van moord lag, was immers dat je wilde dat het slachtoffer wist dat je hem gepakt had. Maar ja, zo was de aanname, dat kon niet – want het s...
3 mei, 2020 - /blog/3055/ik-heb-geleefd-62-kanker-zij-hannah-elisabeth-kon-het-niet-geloven-altijd-gezond-geleefd.html
Ze zag een wit licht en hoorde mooie muziek. Hannah Elisabeth Walstra Hogeboom (62) was acht jaar toen ze door een kronkel in haar darmen acuut op de operatietafel belandde en een bijna-doodervaring kreeg. 'Ik zweefde boven mezelf', vertelt ze. 'Ik zag mijn eigen lichaam liggen.' Tijdens die ervaring voelde ze vrede en rust. De dood moest wel iets goeds zijn. 'Later heb ik er nog wel eens naar verlangd', bekent ze. Bijna-doodervaring Ma...
5 mei, 2016 - /blog/545/i-love-dick-voorpublicatie.html
Dick is een Engelse cultuurcriticus die zich recentelijk vanuit Melbourne opnieuw in Los Angeles heeft gevestigd. Chris en Sylvère hebben Sylvères sabbatical doorgebracht in een huisje in Crestline, een klein plaatsje in de San Bernardino Mountains op zo’n negentig minuten van Los Angeles. Omdat Sylvère in januari weer moet beginnen met lesgeven, zullen ze algauw naar New York terugkeren. Tijdens het eten hebben de mannen het over recente trends in de postmoderne kritische theorie en Chris...
23 oktober, 2017 - /blog/1660/eens-over-iets-anders-schrijven-dan-mijn-scheiding-bleek-makkelijker-gezegd-dan-gedaan.html
Daar zei hij wat. Ik merkte dat ik het zelf ook enorm beu was. Het schrijven niet. Het scheiden wel. Ik zou het graag over iets anders hebben, maar deze week zaten ex en ik ’s ochtends bij de makelaar om te praten over het hoe en wat van de verkoop van ons huis, en ontving ik ’s middags per mail het echtscheidingsconvenant. Zodra ik de woorden ‘duurzaam ontwricht’, ‘ontbonden’ en ‘rechtbank’ las, begon mijn hele lichaam te trillen en greep ik...
11 maart, 2019 - /blog/2520/berichten-uit-de-biotoop-spoorbaan.html
* Ik struikel over een lange geel met blauwe slurf van pluche. Knuffel of tochtstopper? Ik kijk beter en herken er een NS-trein in. Wat een spuuglelijk ding! Op de enige stoel, een fauteuil, die er nog staat, ligt een stapel papieren. Ik raap ze bij elkaar en zoek een lege plek op het bureau. Overal om me heen staan verhuisdozen. De vloer ligt bezaaid met hopen spullen. De Conducteur is lang, heeft donkere krulletjes en komt rustig en vriendelijk over. Morgen vertrekt hij uit De ...
20 februari, 2018 - /blog/1928/logboek-van-een-debutant-deel-4.html
Het liep moeizaam allemaal. Ik hakte wat weg, voegde wat toe. Begin 2016 trok ik me drie dagen terug in een hotelkamertje aan zee. De vorige keer leverde zo’n weekend me 18.000 woorden op, dit keer niet. Ik schreef niet veel, maar maakte lange wandelingen over het strand. Ik keerde huiswaarts met een paar honderd bruikbare woorden, maar ik had wel een nieuw einde verzonnen. Dat nieuwe einde, daar was ik blij mee. Bijna alles wat daarvoor zat, was niet goed genoeg, niet af genoeg. Het...
11 april, 2017 - /blog/1257/de-picknicktafel.html
Het duurt niet lang voordat de overbuurvrouw de straat oversteekt, met haar eigen glaasje. Een stiekem pakje sigaretten. “We zouden hier eigenlijk een scherm omheen moeten zetten,” zegt zij. Was ik vroeger degene die erg kon zeuren over de sociale types op dit nieuwbouweiland, die dag in dag uit bij elkaar op de stoep hangen, tegenwoordig ben ik de eerste die buiten zit. De witte picknicktafel kregen we precies een jaar geleden cadeau van mijn schoonmoeder. ...