Zoeken
Scheren in ruil voor lezen

8 December, 2017 - /blog/1789/scheren-in-ruil-voor-lezen.html

Een vrouw met halflang donker haar roert in een grote pan. Ze heet Margot en sommige pastelkleurige plakken die ze heeft gemaakt zien er inderdaad uit als cake of lichte chocola, en hoewel mijn speekselklieren er nog steeds voor voelen, weerhoud ik me verstandig van een hap. Zeep. Margot maakt zeep, en wij zijn in haar werkplaats beland. Margot staat met een tafel op de Sinterkerstmarkt in Vleugel F. Er zijn ook stands met honing, sieraden, kleding, kunst, spelletjes, drank en lekkernijen....


Ook ik ken geen enkele gescheiden man die niet al een andere vrouw bleek te hebben

11 December, 2017 - /blog/1793/ook-ik-ken-geen-enkele-gescheiden-man-die-niet-al-een-andere-vrouw-bleek-te-hebben.html

“Hoezo?” “Hoop schept een droomwereld”, zei ze, “en die wordt niet vervuld. Hoe meer je hoopt, hoe gefrustreerder je wordt. Hoop is pure misleiding. Meer niet.” “Is wanhoop beter?” “Dat is de schaduw van hoop.” “Maar wat moeten we dan?” “Naar de feiten kijken”, zei ze. Dat leek me nu typisch een journalistenantwoord, maar meteen nadat zij was vertrokken, haalde ik wel de spreuk van de muur. Wég m...


Enkel cynisme kan ons redden, godverdomme!

12 December, 2017 - /blog/1794/enkel-cynisme-kan-ons-redden-godverdomme.html

Over lijkjes gesproken: George Carlin is al lang dood. Maar geen nood, ‘nique tes morts’ lees ik slecht gespeld en krom gestift op de glijbaan van een Brusselse speeltuin – of in het schoon Vlaamsch, aangezien dit blad zijn maandelijkse aankoop van zalf tegen pijnlijke knieën van al die locatieprojecten met te krappe zitjes bekostigt met hun Vlaamse cultuurprijs: ‘neuk uw doden’ – een dooie hoeft dus geen spijtige zaak te zijn, zeker niet als-ie blank is. ...


Samuel is een heel lief jongetje, maar soms ook zo moeilijk door dat autisme

13 December, 2017 - /blog/1795/samuel-is-een-heel-lief-jongetje-maar-soms-ook-zo-moeilijk-door-dat-autisme.html

Dat heel lieve jongetje is op zulke momenten best een vervelend kereltje, hoewel we altijd tijdig proberen te bedenken dat hij het niet kan helpen dat hij de godganse dag Teletubbies kijkt op zulke dagen. Dat we tussendoor alles meteen moeten opruimen. Dat hij voortdurend van hot naar her loopt, rommelt in tassen waarin hij niets te zoeken heeft, telkens de ijskast opentrekt of opeens met een iPhone losjes in zijn handen door de kamer loopt. Dat autisme hoort nu eenmaal bij het syndroom van Kle...


Wie was de Walrus?

14 December, 2017 - /blog/1798/wie-was-de-walrus.html

* Ruim twintig jaar geleden had ik een relatie met een hasjhandelaar, waardoor ik kennis maakte met een bijzonder milieu: die van de Amsterdamse hasjkantoren. Mijn toenmalige vriend was eigenaar van een van de grotere kantoren. In het milieu waar hij deel van uitmaakte opereerden de handelaren in de luwte. Er is weinig over die wereld geschreven, dat hoor ik ook van misdaadjournalisten. Op de kantoren waar ik in De Walrus over schrijf werd alleen hasj verhandeld, nooit cocaïne of pill...


Morgen

13 December, 2017 - /blog/1799/morgen.html

Ik las wat in De Wereld Van Gisteren van Stefan Zweig. Onverwachts ontroerden zijn heldere formuleringen me. ‘Ten slotte organiseerden zelfs de arbeiders zich en veroverden zij een genormaliseerd loon en een ziekenfonds, dienstboden spaarden een oudedagsverzekering bij elkaar en betaalden van tevoren een uitvaartverzekering voor hun eigen begrafenis. Alleen wie zonder zorgen naar de toekomst kon kijken, kon tevreden van het heden genieten.’ De wereld die Zweig beschrijft, de tij...


Vandaag | 'Tathmandu,'

15 December, 2017 - /blog/1802/vandaag-tathmandu.html

Vandaag staan alle tuinstoelen op het terras een overhemd met korte mouwen palmbomen, azuurblauwe golven en roze ondergaande zonnetjes haar vader zit buiten, gebruind ‘Tripoli, Tunis, Teheran,’ mijn vriendin zoekt oogcontact ‘Tokio,’ hij blijft voor zich uit staren ‘Taipei, Tbilisi, Timboektoe,’ gaat zij verder dan opeens, tegelijk, ze zien elkaar: ‘Tegucigalpa!’    ‘Tathmandu,’ mijn vriendin ondeugend ‘Tarimaribo,â...


Scheiden is ook kapotmaken wat er nog wel is

2 October, 2017 - /blog/1604/scheiden-is-ook-kapotmaken-wat-er-nog-wel-is.html

“Laten we dan maar weer normaal doen”, zeg ik na een tijdje. “Laten we de grap ervan blijven inzien”, zegt hij. “Het is soms even zoeken hoe.” We moeten tegenwoordig razendsnel van emotie kunnen schakelen. We hebben ons eigen verdriet. Ons eigen scheidingsverhaal ook. We begrijpen elkaar daar niet in. Dat heeft in de afgelopen week voor wederzijdse boosheid gezorgd. Afstand zou voor ons nu allebei het beste zijn. Om los te komen is het goed elkaar t...


Gouden goot

2 October, 2017 - /blog/1605/gouden-goot.html

Later op de avond probeerde ik terloops ook wat persoonlijke dingen te vertellen. Maar daar keek hij niet van op. Hij leek de dingen allang te vermoeden. Ook dat is vriendschap; dat je langzaam doorzichtig wordt.     Over een boek had hij aan begin van de avond gezegd: ‘Alles wat erin stond, wist ik al.’     Ik was misschien zo’n boek. Na het eten liepen we naar onze fietsen. Met een rotgang kwam er verkeer langs. We belandden in de goot...


Dierenarts Polanen #4: Haren

3 October, 2017 - /blog/1607/dierenarts-polanen-4-haren.html

* De vrouw boog zich over de balie van mijn praktijk. Ze was een Surinaamse met een knap gezicht en zwaar opgemaakte ogen, en de enige in de wachtkamer zonder huisdier. Ze probeerde zich zo klein mogelijk te maken en praatte zacht, alsof ze bang was dat anderen zouden horen wat ze zei. ‘Dokter, mag ik u wat vragen?’ vroeg ze. ‘Natuurlijk,’ antwoordde ik. Ik hoopte het snel af te kunnen handelen. Het was erg druk. ‘Ik heb last van haren in huis,’ zei ze. Z...


« 1 ... 99 100 101 ... 138 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: