3 april, 2018 - /nieuws/2016/nieuwe-columnreeks-erik-jan-harmens-in-trouw-mijn-gedachten-zijn-vaker-donker-dan-licht.html
'Ik schaam me er een beetje voor, maar mijn gedachten zijn vaker donker dan licht. Een van de redenen is dat ik, om te voorkomen dat ik door rampspoed word overvallen, me standaard op het slechtst mogelijke scenario voorbereid. Dat niet doen voelt onveilig, maar het wel doen betekent dat ik altijd alert ben, zelfs schichtig. Daarbij heb ik een ideaalbeeld in mijn hoofd van wie ik zou moeten zijn en hoe ik zou moeten leven, hoogst zelden voldoe ik aan dat perfecte plaatje. Daarnaast vin...
10 november, 2017 - /nieuws/1722/exit-een-miljoen-flappen-enter-buigzaam-talent.html
Klik hier voor de 71e Round-Up van Lebowski. ...
1 februari, 2017 - /blog/1058/met-alle-aanpassingen-is-het-best-te-doen-in-huize-vissers.html
We zijn een gezin van aanpassingen. Het begon met de verhuizing naar drie straten verderop. In ons vorige huis konden we geen lift laten aanbrengen, dan hadden we alles moeten laten uitbreken. Een traplift was onvoldoende voor een jongetje zonder balans. We wilden een echte lift, met een deur en een plateau. Andere kinderen vroegen weleens of ze even naar boven mochten. Dat hadden ze thuis niet, een lift. Traplopen is ook nu, jaren later, te moeilijk voor Samuel. Twee, drie treden naar...
14 april, 2016 - /blog/509/soep.html
Mijn moeder stond in de keuken en rolde gehaktballetjes. Zij was een vrouw die ervan uitging dat er geen probleem bestond dat niet kon worden opgelost met een deugdelijke pot tomatensoep. Op de radio had iemand het over een Russische stad met een vrijwel onuitspreekbare naam. Mijn moeder vroeg of ik mee wilde rollen, maar hiermee was ik al op mijn tiende radicaal gestopt. Tot dan was 1986 een jaar als een ander geweest. Nu ja. Het was Het Jaar van de Vrede. Flevoland was een provincie gewo...
23 mei, 2017 - /blog/1361/tokyo-expatwife-3-expatlife.html
EXPATLIFE Expats begrijpen als geen ander hoe het is om ergens in den vreemde te belanden waar je niemand kent, niemand kan verstaan en niets kan lezen. Met name de vrouwen zijn razend handig in elkaar lokaliseren en organiseren. Mijn meisje zat voordat ze konichiwa kon zeggen al in een eetclub-chatgroep van Nederlandse expatvrouwen. Ik mocht er tot mijn grote spijt niet in, als nieuwbakken expatvrouw. Een aantal van de vrouwen hebben een carrière opge...
5 maart, 2019 - /blog/2505/pop-en-literatuur-51-manic-street-preachers-en-philip-larkin.html
Cor's Pop & Literatuurlijst op Spotify: In 1992 vestigden de Manic Street Preachers hun naam met het album Generation Terrorists en de daarvan afkomstige single ‘ Motorcycle Emptiness ’. De groep uit Wales zou later definitief doorbreken met The Holy Bible en Everything Must Go. De teksten voor het album werden geschreven door bassist Nicky Wire en Richey Edwards . De laatste was in naam gitarist van de band maar in werkelijkheid speelt h...
13 juli, 2017 - /blog/1458/slaaf.html
Hij zei: ‘Ik heb je ex een uur geleden nog aan de telefoon gehad.’ ‘Wie?’ ‘Hoeveel smaken heb je?’ Niet veel inderdaad. Ik vroeg hoe het haar verging, aangezien ze iedere aanzet tot contact altijd had gemeden. Het ging niet al te goed, hij zei: ‘Net als ieder denkend mens weet ze het niet en is ze vrij depressief.’ Op het moment dat je het kunt benoemen neemt volgens mij de zwaarte van een mogelijke depressie af, maar ik kan ern...
14 oktober, 2016 - /blog/865/de-troost-van-de-kunst-in-memoriam-tom-ordelman.html
‘Ik wás wel ooit verschrikkelijk gelukkig, zelfs jaren aaneen, maar dat is alweer lang geleden en sindsdien heb ik maar weinig te lachen gehad. Ik moet het tegenwoordig echt hebben van “lucky moments”, maar zelfs die zijn zeldzaam en ze liggen ver uit elkaar in de tijd.’ (2014) In zijn gelukkige jaren liet Tom het breed hangen. Dure etentjes, veel kopen, veel te veel lekkere dingen bestellen, opvallende kleren. De mooie meneer spelen in kringen van literatuur, popmuziek en kunst. ...
19 augustus, 2020 - /blog/3142/ineens.html
Ineens was ik dus een paar dagen overgekomen. Van het ene op het andere moment reed ik in een gezinsauto door Toscane met drie kinderen op de achterbank in plaats van twee. Die lage zon. Die cipressen in het heuvelachtige landschap. We waren op weg naar Siena om een hapje te eten. De afspeellijst 'Italiësongs' klonk door de speakers. De kinderen knikkebolden. Mijn blote voeten lagen op het dashboard. Omdat ik geen rijbewijs heb, was het jaren geleden dat ik in de ...
29 maart, 2017 - /blog/1219/disneyland-is-een-aanrader-met-een-gehandicapt-kind.html
De logische volgende stap was een bezoek aan het Dolfinarium in Harderwijk. Samuel zat nog voor de eerste rij, in zijn rolstoel, in de zogenoemde spetterzone, met een blauw zeil over de schoot. Hij toonde totaal geen interesse voor de kunstige sprongen van de beesten. Hij keek voortdurend achterom, of wij dicht genoeg bij hem waren. Pas toen een dolfijn, alsof die om aandacht vroeg, vlak voor zijn neus een duik nam en Samuel een plens water over zijn gezicht kreeg, was hij bij de les. Tot ...