23 maart, 2018 - /blog/2001/f-starik-goed-met-de-dood.html
Goed met de dood Starik is goed met de dood zeggen ze zo krijgt hij 's nachts bericht van lieve stille Boeddha: konijn is dood, schrijft A. Zielig hoor, tettert de man die goed met de dood is 's morgens in haar antwoordapparaat: het gaat zoals het gaat, en ja, het lijkje kan gewikkeld in een oude krant, mee met de vuilnisman. Wij van Starik adviseren: bewaar het dier niet langer op het balkon. Kan niet. Vliegen. Heeft geen veren. Uit: De verdwijnkunstenaa...
8 juli, 2020 - /blog/3115/kracht.html
De circuit-oefening met de bal van acht kilo lukte niet. ‘Je staat erbij als een plumpudding,’ zei de trainster. ‘Ben jij nooit boos ofzo?’ ‘Heus wel.’ ‘Maak je kwaad op iemand,’ zei ze. ‘Dan gaat het beter.’ Ik maakte me kwaad op iemand. Maar toch kwam die bal van acht kilo niet boven mijn hoofd uit. ‘Je hangt ook helemaal scheef.’ De trainster deed voor hoe ik erbij stond. Dat zag eruit als sl...
8 juli, 2020 - /blog/3116/mascha-kaleko.html
In januari 1933 debuteert een jonge dichteres bij uitgeverij Rowohlt in Berlijn. Met haar rake portretten van het stadsleven en haar heldere toon vindt ze direct een groot publiek. Men bejubelt haar als ‘de vrouwelijke Kästner’ en een moment lijkt dit het begin van een veelbelovende carrière. Maar dit moment is precies het verkeerde. De dichteres heet Mascha Kaléko. En ze is joods. Al voor ze debuteerde, hadden collega’s als Kurt Tucholsky en Joachim Ringelnatz het tal...
9 juli, 2020 - /blog/3117/poging.html
Tijdens mijn verblijf in Zundert raakte ik bevriend met Joke. Een ex-onderwijzeres die al jaren op straat woont. Naar eigen zeggen is ze ook werkzaam voor Rutte en troonopvolgster in Engeland. Net voor de opening van de tentoonstelling in Zundert met schilderijen die ik daar maakte, trof ik haar op straat. Joke zei: ‘Hé! Ik dacht dat je al weg was.’ ‘Ik ben even terug. Wat zit je haar mooi zeg.’ Ze lachte en zei: ‘Net gekamd.’ Ik nodigde haar uit voor de op...
9 juli, 2020 - /blog/3118/leesfragment-motherwell.html
I. De secrataire Mijn broer en ik waren op onze hoede voor de secretaire, ook al was die nu van ons en konden we ermee doen wat we wilden. Niets of niemand kon ons nog tegenhouden: pa niet, ma niet, en de regels niet. Niettemin was de secretaire lange tijd grotendeels verboden gebied voor ons geweest, als het administratieve hart van ons ouderlijk huis op nummer 18 van Clyde Terrace, Muirhouse, Motherwell ML1 2NG. Mijn ouders hadden de secreta...
15 juli, 2020 - /blog/3121/wijde-wereld.html
Ik zal nooit een kattenvrouwtje worden, dacht ik. Want wij hadden vroeger een hond. Eenmaal een hondenmens altijd een hondenmens. Nu wandel ik hier in de ochtend met mijn babykatertje aan een lange riem door mijn buurt in Amsterdam-Noord. De kitten komt al naar mij toegerend zodra ik de riem pak. Hij wacht op de mat totdat we samen de voordeur uitgaan. De wijde wereld in. Ik met het slaapzand nog in mijn ogen. Nu sta ik hier kalm te wachten tot mijn katertje onder een geparkeerde...
16 juli, 2020 - /blog/3122/nelson.html
Er landde een bontgekleurde parkiet op het balkon. Bang was hij niet, wel vermoeid en slecht onderhouden. We voerden hem en doopten hem Nelson. Je moet wat. Toen we die avond naar het racismedebat onder leiding van Jort Kelder keken was de vogel nog niet vertrokken. Hij hield ons vanaf het balkon in de gaten en vloog toen tegen het raam. De parkiet overleefde de knal en dook naar binnen via het open venster, om bovenop een boekenkast te gaan zitten. Hij legde zijn snavel op zijn borst en vie...
22 juli, 2020 - /blog/3124/dit-is-de-inleiding-bij-maar-waar-kom-je-echt-vandaan-van-robert-vuijsje-gesprekken-over-afkomst-met-100-landgenoten.html
* De autochtone Nederlanders die zich sinds kort afvragen waarom ze ineens wit moeten worden genoemd terwijl ze toch gewoon blank waren. De jonge Nederlandse Marokkanen die niet alleen rekening moeten houden met het meedogenloze oordeel van de Hollanders, maar ook van wat zogenaamd hun eigen mensen zouden zijn. De inwoners van Brabant of Friesland die zich helemaal geen Hollanders voelen, maar wel zo worden genoemd omdat het een handige aanduiding is voor autochtone N...
23 juli, 2020 - /blog/3125/wodka.html
Er stopte een wielrenner op de stoep. Hij hijgde uit, begon te praten en een uur later liet hij zijn huis in de Amsterdamse Pijp zien. De man dacht en sprak snel maar stelde weinig vragen. Zijn voorouders waren Chinezen, hij groeide op in Amsterdam, kwam vroeg in de krakersscene terecht en werd uiteindelijk architect. Ik dacht dat ik met een individu te maken had maar hij zei: ‘Het was een verademing om ergens bij te horen, de krakers in mijn geval, maar als dat bij het studentencorps ...
24 juli, 2020 - /blog/3126/onwetendheid.html
Mijn dochters en ik lopen naar het winkelplein, een stukje door het park, op weg naar witte t-shirts en verf om te tie-dyen. Het is een zonovergoten dag in de zomervakantie. Mijn vijftienjarige heeft mij deze ochtend net zolang bestookt met verhalen over de nog altijd bestaande slavernij in Jemen, dat mij langzaamaan het gevoel bekruipt dat het door mijn hoogstpersoonlijke laksheid komt dat die slavernij daar in wezen nog altijd bestaat en met de dag toeneemt. Ik denk ook te weinig aan de moder...