Zoeken
Nieuws 253 Blog 253
Ik heb geleefd #9. Zieke Onno Pel (38) is aan zijn derde bucketlist toe

22 January, 2019 - /blog/2426/ik-heb-geleefd-9-zieke-onno-pel-38-is-aan-zijn-derde-bucketlist-toe.html

Onno Pel (38) is aan zijn derde bucketlist toe. Zijn eerste maakte hij vier jaar geleden, toen hij net had gehoord dat hij lijdt aan een dodelijke longziekte. Bovenaan de lijst stond een rondreis door het westen van de VS, in een Ford Mustang, langs de kust naar de waanzinnige nationale parken. Die reis maakte hij met zijn vrouw in 2015. En jazeker, hij huurde een Mustang. 'Uiteindelijk heb ik hem zelfs gekocht.' Op zijn to-dolijst stond ook ‘wereldrestaurants bezoeken’. De horec...

Vierenveertig jaar en 's nachts je moeder bellen

6 November, 2017 - /blog/1709/vierenveertig-jaar-en-s-nachts-je-moeder-bellen.html

Na een heerlijke zondag met de meisjes waarin alles vanzelf leek te gaan, lag ik voor het eerst sinds tijden volkomen ontspannen in bed. Het woord ‘genieten’ neem ik niet graag in de mond, maar ik had die dag werkelijk genoten. Van alle kleine dingen nog wel. Ik had geluk gevoeld. Maar daar in bed voelde ik ineens ook de pijn. Die bleek ondraaglijk. Ik lag met mijn neus in het kussen. Mijn hart ging tekeer. Weldra zou ik stikken omdat ik mijn hoofd niet meer naar links of rechts kon dr...

Voorpublicatie 'Te dom voor de duivel' (inclusief een sfeervolle playlist)

28 August, 2020 - /blog/3148/voorpublicatie-te-dom-voor-de-duivel-inclusief-een-sfeervolle-playlist.html

  De playlist vind je  hier  (meezingen mag).  22 ’s Nachts komen de ratten uit de riolen gekropen en dan troepen ze samen in café Scheldelicht op de hoek. Geen van de ratten is groter, kleiner, meer of minder waard dan de andere, en allemaal komen ze hier na hun werk feesten en zuipen tot ze er letterlijk bij neervallen. Er zijn pooiers en hoeren, zeelui, nachtbrakers, gangsters en alles daartussenin. Het was daar dat Anna Wilma ontmoette. Toen ze nog m...

Ein geheimes Zittern

14 April, 2016 - /blog/510/ein-geheimes-zittern.html

Loopt u mee? Hier bevinden zich de resten van een Pruisische gevangenis, die tussen 1842 en 1848 net buiten de stadsmuren gebouwd werd. Toentertijd gold het als een zeer moderne strafinrichting, want alle gevangen zaten in een aparte cel. Iedere vorm van contact was ten strengste verboden, ook tijdens het luchten droegen de gedetineerden een soort muts, waardoor ze geen oogcontact konden maken. Het idee: isolatie loutert de moraal. Nu is het een park, zoals u ziet. Alleen de...

Mijn ex vertelt vrienden dat ik de boel vertraag

9 October, 2017 - /blog/1623/mijn-ex-vertelt-vrienden-dat-ik-de-boel-vertraag.html

Sinds onze breuk zijn zijn vrienden en familie gestopt met het liken van mijn stukjes op Facebook. In het begin vond ik dat pijnlijk. Nog voor wij écht twee partijen waren geworden, had de buitenwereld de scheiding al gemaakt. Inmiddels weet ik dat het erbij hoort. Ik interpreteerde de specifieke like van de vriend als: ‘Dat werd tijd joh! Is het kwartje eindelijk ook bij jou gevallen!’ Ik moest de neiging weerstaan hem onmiddellijk een bericht te sturen om te zeggen dat ik al heel...

Ik heb geleefd #46: terminaal zieke Dhjana is een bekende van de AIVD: ‘Ik was mijn hele leven anarchist’

2 December, 2019 - /blog/2862/ik-heb-geleefd-46-terminaal-zieke-dhjana-is-een-bekende-van-de-aivd-ik-was-mijn-hele-leven-anarchist.html

Ze was 7 toen ze een documentaire zag over doodgeknuppelde babyzeehondjes. De volgende dag vertelde ze er verontwaardigd over in de klas. Dat leidde uiteindelijk tot een kinderkruistocht naar de Noorse ambassade. Ruim tweeduizend leerlingen schreeuwden ‘stop de zeehondjesmoord’. ‘Ik ben mijn hele leven anarchist geweest,’ zegt Dhjana Samshuijzen. ‘Mensen denken dat anarchisme betekent dat je overal schijt aan hebt en doet waar je zin in hebt, maar dat is niet de kern. Het gaat...

Daar gaat ze. Haar nieuwe leven in

18 September, 2017 - /blog/1571/daar-gaat-ze-haar-nieuwe-leven-in.html

Haar gezicht is bleek van het slechte slapen, maar haar ogen zijn scherp en stralend. Naar deze dag heeft ze de hele vakantie uitgekeken. Eigenlijk kijkt ze er al een jaar naar uit. Ze staat met haar neus in de richting vanwaar de tram komt. De telefoon in haar hand geklemd. Ik maak een foto als ze instapt. Haar blonde paardestaart. Haar nieuwe, lege rugtas. Aan de rits bungelt een knalroze eenhoorn. ‘Always be yourself, unless you’re a unicorn. Then always be a unicorn’, is de slogan v...

Marion Pauw vertelt het verhaal achter 'De experimenten' (UPDATE: nieuw einde toegevoegd!)

22 January, 2020 - /blog/2427/marion-pauw-vertelt-het-verhaal-achter-de-experimenten-update-nieuw-einde-toegevoegd.html

Het einde Ik vind eindes het moeilijkste wat er is. Los van de vraag hóé je iets laat eindigen, is het een hele kunst om in het juiste tempo naar dat einde toe te werken. Het werkt meestal om een beetje te versnellen, je gaat meestal niet nog uitgebreid een landschap beschrijven als het einde nadert, maar te veel versnellen komt afgeraffeld over. Het is tijd om de losse draadjes aan elkaar te knopen, waarbij je ook wilt dat de lezer nog stof tot nadenken overhoudt. Het einde moet een cli...

Liefde

24 July, 2017 - /blog/1478/liefde.html

Hoe ik dagenlang schrijf over een ik-figuur die in een wormgat zit, en van het ene naar het andere tijdvak moet zien te komen en hoe ik al die dagen ’s middags en ‘s avonds de bloemkoolsoep eet die mijn moeder voor mij gemaakt heeft. De vrouw voor me bij de kassa van de Etos, - waar ik sta met een fles luizenlotion -, die een zwangerschapstest koopt en steeds opnieuw vraagt hoe ze de test precies moet gebruiken. Hoe de rij achter haar steeds langer wordt, maar de medewerkster geduldig ...

Samuel de aardappeltjesbietser botst met Samuel de fitte jongen

6 December, 2017 - /blog/1787/samuel-de-aardappeltjesbietser-botst-met-samuel-de-fitte-jongen.html

Hij nam zo'n krieltje wat onhandig tussen wijsvinger en duim, maar toch met een betere fijne motoriek dan jaren geleden, en stopte het snel in zijn mond. Hij liep voldaan terug naar zijn stoel, zonder de vingers even af te spoelen natuurlijk. Zijn wat basale vorm van kauwen verried hem sowieso. En het tafereel herhaalde zich telkens, totdat de pan bijna leeg was. Telkens één aardappeltje. Op het eind was het een beetje schrapen, dat vond hij maar geklieder. Het was mooi geweest zo. Buikje vol...

« 1 ... 8 9 10 ... 26 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: