Zoeken
Nieuws 1025 Blog 1025
Voorpublicatie 'Het boek Joan'

12 februari, 2018 - /blog/1913/voorpublicatie-het-boek-joan.html

Nacht. Telkens als de gitzwarte nacht de doffe prent van de dag verdringt, voelt Joan zich als een buitenaards wezen. Dat verdomde maanlandschap. Bijna niet te geloven dat dit de aarde is; ze moet zichzelf eraan herinneren dat ze niet op haar buik op de maan ligt. Dat het stof in haar mond geen voedingsstoff en bevat, dat het eerder op kalk lijkt. Ze weet tot in haar botten, tot in haar vlees dat haar lijf, tegen de grond, meer op een reptiel dan op een mens lijkt, want haar bestaan is terugg...

Ik heb geleefd #15. Zieke Averil (54) mag van zichzelf pas sterven als de kinderen groot zijn

5 maart, 2019 - /blog/2507/ik-heb-geleefd-15-zieke-averil-54-mag-van-zichzelf-pas-sterven-als-de-kinderen-groot-zijn.html

Wanneer kun je als moeder met een gerust hart doodgaan? Je kinderen zouden tenminste gesetteld moeten zijn, vindt Averil Verkaik (54). Zelfstandig wonen, voor zichzelf kunnen zorgen. Dat laatste wordt lastig voor haar oudste. Zoon Daan heeft een progressieve spierziekte en zit in een rolstoel. Zijn hersenen doen het prima (5 vwo), maar voor zijn verzorging is hij afhankelijk. Daan was een van de hoofdrolspelers in de vierdelige VPRO-documentaireserie Stuk, over het reilen en zeilen in een reval...

Voorwoord 'De laatste lach' (Bart Vervaeck)

5 november, 2019 - /blog/2838/voorwoord-de-laatste-lach-bart-vervaeck.html

  Een pagina uit het exemplaar waarin Basart aantekeningen heeft opgeschreven.   Een nieuwe herfst, een nieuw geluid Voorwoord door Bart Vervaeck De laatste lach , de eerste roman van R.A. Basart (1946-2019), verscheen in de herfst van 1997. Het postmoderne taalspel was op dat moment gemeengoed geworden en de lezers waren wel wat gewend. Toch viel het boek op door de bizarre plot, de virtuoze stijl, de duizelingwekkende gelaagdheid, de hilarische en grotesk...

De onzichtbaren

16 maart, 2016 - /blog/439/de-onzichtbaren.html

Toen hij kwam aansloffen, trokken zijn schouders met iedere stap dichter naar de grond en bogen zijn knieën steeds verder door, tot hij op de stoeprand ineenzakte. De ruggengraat knakte en het hoofd kantelde vertraagd voorover, als een tulp aan een verlepte steel. Steeds dieper verdween hij tussen zijn benen en als het had gekund was hij in zichzelf verdwenen. Ik sta in een zijstraat van het zakelijk centrum van Rio de Janeiro, dat met zijn brede autobanen en kubustorens in de verte doet ...

Netjes vragen

21 april, 2016 - /blog/523/netjes-vragen.html

Ook vreemd is dat ze haar bericht begint met een andere voornaam: ‘Hier Lieke. Ik zag je op Snapchat en vond je zo ontzettend hot dat ik je beter wil leren kennen.’ En ik zit dus helemaal niet op Snapchat! Aan het einde van de mail gaat ze klankrijmen: ‘Laat me dra iets weten zodat we kunnen afspreken en samen een hete tijd beleven’. Dat woordje ‘dra’ ook: ‘laat me dra iets weten.’ Het staat er echt. Je zou bijna gaan terugmailen. De Amerikaanse staat Utah heeft kijken naar...

johnlennon19401980

23 april, 2016 - /blog/528/johnlennon19401980.html

Van een overleden vriend van mij verwacht ik nog elke dag antwoord op mijn vraag: ‘wanneer gaan we nou kaasfonduen?’ We hadden besloten dat samen te gaan doen: kaasfonduen. Met bleke stukjes stokbrood aan een prikkertje in de lava roeren. Het voelt nog niet alsof dat er echt nooit van zal komen, wat volgens ik meen de Libelle betekent dat ik zijn dood nog niet heb verwerkt. Maar zo vreemd is dat niet, het is ook pas tweeënhalve week geleden. Ik weet nog precies wat ik de...

Geluk

15 juni, 2017 - /blog/1400/geluk.html

Mijn huisgenoot en ik zouden die avond de huur afdragen aan de huisbaas. Op tafel leegde ik mijn zakken en ook de huisgenoot kwam met een groot pak geld op de proppen. We keken ernaar, toen telden we het. Een paar minuten voor de afgesproken tijd schreef de huisbaas dat hij verhinderd was. Los van dat ik het, op een kleinzerige manier, onbehoorlijk vond om zo vlak van te voren af te zeggen, was het niet de eerste keer. Het bleek haast onmogelijk om met deze man af te spreken; al maanden pr...

Spleen

9 januari, 2020 - /blog/2895/spleen.html

Deze week moest ik in het mediapark in Hilversum zijn. Het was er koud, mistig en verlaten. Afgelopen zomer was ik er voor het laatst, in het holst van de nacht. De temperatuur was toen tropisch, maar het mediapark eveneens verlaten. Ik was er voor een interview met Nooit Meer Slapen. Omdat ik aan de vroege kant was, rookte ik een sigaret bij de nachtportier om de tijd te doden. Hij sliep weinig en leerde me dat ‘je je lichaam moet opvoeden’. Je kunt je lichaam laten wennen aan mind...

Vijfde duet

12 juli, 2016 - /blog/713/vijfde-duet.html

EJH  de kleine jongen duwt de man weg. er is geen autocue          maar als ie er was geweest had hij deze woorden van het scherm gelezen          tegen tegen tegen          er bolt nog weinig in zijn broek, een snorretje moet hij tekenen          hij heeft een hem ingefluisterd verhaal          herhaald herhaald herhaald          ...

Afwachten

22 oktober, 2020 - /blog/3189/afwachten.html

  Om niet van verveling de gordijnen in te klimmen sloot ik een verstofte buizenradio aan die al bij het grofvuil stond. Er kwam geen verstaanbaar woord uit, maar Italiaans, Spaans en Turks. Het was een wereldradio. Het luidsprekertje kraakte alsof ‘Radio Oranje’ ieder moment kon aanvangen: ‘In de eerste plaats wil ik met u allen in diepe ontroering het Vaderland gedenken dat zo zwaar getroffen is.’ De grootste gelijkenis met de huidige crisis leek me dat ...

« 1 ... 85 86 87 ... 103 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: