20 februari, 2019 - /blog/2487/grot-jeroen-blankert.html
Vandaag: een 65-jarige man, die zwaargewond vastzat in een van de diepste grotten van België, is gered. De ervaren speleoloog gleed zaterdagmiddag uit en viel meters omlaag in de grot in het Waalse Yvoir. Gelukkig is er soms ook goed nieuws. Nou ja, natuurlijk is het helemaal niet leuk dat die man zo diep naar beneden viel en ook nog zijn heup brak, maar hij is wel gered. Bovendien was de man speleoloog, dus hij wist in zekere zin waar hij mee bezig was. Dit soort dingen overkomen...
25 januari, 2019 - /blog/2438/gedichten-van-jonathan-griffioen-en-simone-atangana-bekono.html
Jonathan Griffioen - bladzijde 56 (geen titel) uit: Gedichten met een mazda 626 een vogel zit op een schaap naast de brandende kruk en co. maar in het bos naast de debieltjesmavo ik was de betweter van de debieltjesmavo ik was de debieltjesmavo lang verliefd op een meisje met reuma (ze had geen kraakbeen meer in haar polsen en voeten, vond het jammer dat haar school overgenomen werd door cluster 4-debieltjes) we zaten samen in een gehandicaptenb...
1 augustus, 2019 - /blog/2740/jonah-falke-loopt-stage-3-kunstmatige-intelligentie-achter-het-stuur.html
Dit artikel verscheen eerder in De Gelderlander , foto: Peter van Tuijl Autorijleraar Wim Steintjes vroeg om mee te kijken bij een praktijkles. Uit angst om mensen aan te rijden heb ik nooit rijles genomen. Wat autorijden betreft vertrouw ik anderen meer dan mezelf. De zelfrijdende auto zal deze angst wegvagen. Maar vooralsnog zijn mensen als Wim nog niet overbodig. Wim draagt een bloemenblouse en een zonnebril. Hij doet me denken aan een uitbater van een strandtent, maar...
4 september, 2018 - /blog/2233/pop-en-literatuur-27-erik-jan-harmens-en-abba.html
(Deze tekst werd uitgesproken bij de presentatie van Door het licht in De Roode Bioscoop, zaterdag 31 augustus) Deze zomer las ik The Underground Railroad van Colson Whitehead. In zijn dankwoord neemt Whitehead The Misfits, Prince, David Bowie en Sonic Youth op. Dat waren namelijk de artiesten van wie hij muziek draaide tijdens het schrijven van het boek. Hoeveel muziek is er gedraaid bij het schrijven van boeken? Ontelbare liefdesliedjes, ...
5 september, 2016 - /blog/787/het-model-voorpublicatie-bontebrug.html
Op dit tijdstip lijkt de dag nog onbedorven. Alles is fris en schoon. In alle vroegte fiets ik naar de Rietveld. Ter hoogte van het Vondelpark word ik ingehaald door een meisje op een te grote omafiets. Haar voeten raken maar net de pedalen en uit alle macht duwt ze zich vooruit. Als we moeten stoppen voor de stoplichten zie ik het: haar broek, sokken, schoenen, petje en fi ets zijn van exact dezelfde kleur blauw. Ultramarijn. Een lichtgevend engeltje op een fiets. Zou ze zich er bewust van zij...
8 januari, 2020 - /blog/2894/schaatsen.html
We gingen in de vakantie schaatsen met het gezin. Vader, moeder, twee dochters. Als je niet beter wist, zou je niets aan ze zien. Ik bedoel; je zag nergens een breuklijn of zoiets. Wat wel opviel was dat de moeder andere schaatsen droeg dan de andere drie gezinsleden. Zij reed op de plastic blauwe kunstschaatsen die – zo te zien – op deze ijsbaan verhuurd werden. Terwijl de vader en de twee meisjes op lederen hoge noren door het ijs gleden. Het was een vrieskoude, zonnige dag. Het leek ...
11 juni, 2018 - /blog/2122/ex-stond-op-de-stoep-in-zijn-ogen-uitputting.html
Meteen daarna was er weer dat moment, dik anderhalf jaar geleden, dat ik hem voorgoed van huis had zien vertrekken. Hoe hij van mij wegvluchtte. De donkerte in. Met alleen een kleine rugzak. Ex sjouwde de eerste tassen terug naar binnen. Ik ging maar snel boodschappen doen. Het terugverhuizen gebeurde die week verspreid over vier warme dagen. Hij moest nog best vaak heen en weer rijden. Had toch meer verzameld dan gedacht. ‘The adventure begins’ Elke dag stapeld...
27 juni, 2018 - /blog/2149/willem-vissers-over-de-kwetsbaarheid-van-zijn-zoon-kinderen-als-samuel-kunnen-niet-praten.html
Zo'n WK is ook gewoon een kwestie van stoer doen. Vijf weken weg van huis. Zelf jarig zijn in Moskou, vrouw een dag later jarig, iedereen missen, een dag voor de musical van Joshua thuis. Hij oefent al voor popcornverkoper. Beelden verdringen van wat je mist. Zeggen dat je een soort soldaat bent. Stoer is dat. Inderdaad: slapen in een soldatenhotel uit 1937. Een traan laten op de kamer bij het zien van de superieure Carpool Karaoke met Paul McCartney. Denken dat dit het mooiste is in v...
5 april, 2017 - /blog/1247/bij-de-eerste-inentingen-huilde-samuel-niet-geen-traan-geen-kik.html
Nu we weten wat hem zoal mankeert, beseffen we dat hij eigenlijk de sterkste is van ons vijven. Nooit ziek. Nooit klagen. Nooit vragen of we school bellen omdat hij zich niet lekker voelt, alleen al omdat hij toch niet praat. Geregeld wekt hij ons met gezang, ten teken dat een dag van vrolijkheid is aangebroken. Nooit pijn voelen. Althans, nooit zichtbaar pijn voelen. Bijna nooit dan. Dokter Tsjitske Kleefstra, naamgever van het syndroom waaraan Samuel lijdt (een dna-defect), zegt dat...
23 maart, 2016 - /blog/455/ik-noem-dit-liefde.html
ik heb nog nooit iets geschreven in een wak gaan liggen en in dat wak gelegen was mijn voorstelling van jouw lekkend lijf zo levensecht dat begeerte als een autowrak werd opgedregd pas op voor de vlag je bloedt op wat de mensen in de stad in principe straks verpletteren moet als een gedicht dat in het hart van een killer is gaan leven verhef ik je maar ik heb nog nooit iets verheven ik zet je neer en hou van je als na een crash zo wijdverspreid zijn we nu neergelegd ...