3 juni, 2019 - /blog/2656/hugo-borst-en-henk-spaan-mansplainen-het-vrouwenvoetbal.html
Deze stukken zijn eerder verschenen in Volkskrant Magazine . 1 Foute grappen Henk: Hugo, ik word nu al, bij voorbaat, doodmoe van de mensen die me tijdens het WK gaan vragen wat ik zo leuk vind aan vrouwenvoetbal. Dat ze dan voordat je kunt antwoorden zelf concluderen dat het tempo lager ligt, dat de handelingssnelheid het niet haalt bij die van de mannen, dat kortom het niveau zo veel minder is dat ze er niet naar kunnen kijken. Dit is de typerende kortzichtigheid van...
23 december, 2020 - /blog/3222/lebowski-blikt-terug-2-2020-in-lijstjes-van-lebowski-auteurs.html
Jan van Mersbergen De drie belangrijkste lockdowngebeurtenissen in mijn tuin 1. De druivenplant die in het voorjaar tijdens de eerste lockdown besloot het gevecht om de schutting met de klimop aan te gaan. De druif schoot opeens uit. Ik hielp hem een beetje, gaf hem ruimte, dat wil zeggen: ik vernietigde de klimop zodra die boven de anderhalve meter kwam. Een uitschieter van zo’n druif bleek in één seizoen, van begin april tot de milde lockdown van oktober, zo...
14 mei, 2020 - /blog/3067/eigen-huis-en-tuin-met-mick-en-roel-14.html
Dit is brief veertien. Lees nummer dertien hier . Lieve Roel, Ik heb gelachen om je laatste brief, maar ook gehuild. Gelachen om je kinderlijke afkeer van poep en pies en piemels, en gehuild omdat dat het enige is wat je bij is gebleven van het idee voor mijn eerste boek. Voor iemand in jouw positie is dergelijke oppervlakkigheid levensgevaarlijk. Het is voor mij onvoorstelbaar dat jij, als redacteur bij een grote uitgeverij, niet opnieuw reflecteert maar zonder na te denken...
30 september, 2019 - /blog/2791/lebowski-tipt-1-2-de-vertellers-van-helmers-cafe-helmers.html
Vijf keer per jaar nodigen Gilles van der Loo en Jan van Mersbergen rasvertellers uit, die hun favoriete verhalen voordragen uit het hart en toch binnen de perken. Opwinding, ontroering, nacho’s en bier. Vanavond dragen o.a. Chris Polanen en Anne Eekhout iets voor! Om je goed voorbereiden op deze avond lees je hier wat over de auteurs. *** Chris Polanen (1963) is dierenarts in Amsterdam-Zuidoost. De in Suriname geboren en getogen auteur kwam op twintigjarige leeftijd naar Nede...
27 augustus, 2020 - /blog/3149/boa.html
Vroeger was ik schoonmaker en kwam ik bij mensen thuis. Mijn relatieve armoede verdween gestaag en ik stopte met werken, maar één vrouw ben ik tot haar euthanasie wekelijks blijven zien. Ze vertelde over haar leven. In Aruba woonde ze bijvoorbeeld tussen de plaatselijke bevolking en de kakkerlakken, op een vrachtschip voer ze eens gratis mee naar Amerika, en later reisde ze door de Balkan, leerde ze Servisch, begon ze met volksdansen en nam ze soms zigeuners in huis. De eerste kee...
7 januari, 2021 - /blog/3235/woonwijk.html
De psychotherapeut lachte vriendelijk maar rook sterk naar knoflook, ook al zat er ruim twee meter tussen ons in. Ze vertelde dat ze veel met tokkies werkte. Het soort mensen waarbij ze op haar woorden moest passen en soms zelfs plaatjes gebruikte om iets duidelijk te maken. Ze zuchtte en zei dat ze daar nog maar weinig voldoening uithaalde. Alsof het om een gerecht ging vroeg ik: ‘En psychopaten dan, houd je daar wel van? Als ze ergens op gericht zijn, vervormt hun brein z...
14 november, 2018 - /blog/2343/ik-heb-geleefd-1-manfred-51-ik-heb-er-geen-moeite-mee-laat-magere-hein-maar-komen.html
Voor de deur van het revalidatiecentrum zitten twee mannen in de zon: de een zonder benen, de ander met een ooglapje. De laatste rookt een sigaar in zijn rolstoel. "Manfred te Grotenhuis?" informeer ik bij de receptie. De vrouw wijst naar buiten. "Je liep net langs hem heen." Te Grotenhuis (51) knikt vergenoegd. "Ik zag het misgaan." Op internetfoto’s staat de universitair docent met een krijtje in zijn hand voor een schoolbord. Of hij zit op een racefiets. "Dat oog...
2 juli, 2016 - /blog/689/de-wegwijzers-mogen-weg.html
De laatste keer dat ik zulke hoge verwachtingen had en er een domper volgde, was Frankrijk ook het gastland. Het was de zomer van 1993. Ik was vijftien en het verschil met mijn vriend Jan was dat hij een jaar jonger was en al seks had gehad. Wij brachten die zomer door in een huis in een landschap dat je kent van die prentkaarten met zo’n landschap op. Onze ouders trokken er voor een paar dagen op uit met de koersfiets, waardoor Jan en ik het huis voor ons alleen hadden. Wij dat huis uit, naa...
5 mei, 2017 - /blog/1323/kunstgeschiedenis-marte-hoogenboom.html
* Over de reling van de boot leunen twee jongens, hun smartphones hangen gevaarlijk losjes in hun hand boven de golven. Ik hou ze in de gaten in de hoek van mijn oog terwijl ik doe alsof ik iets probeer te lezen op mijn eigen telefoon. Een van de jongens moppert: zijn Magikarp is net ontsnapt. De jacht wordt opgegeven. Terwijl de jongens naar binnen verdwijnen, richt ik me op de mail die op mijn telefoon openstaat. Hij is een paar dagen geleden om halfdrie ’s nachts in mijn inbox versc...
16 september, 2019 - /blog/2775/ik-heb-geleefd-35-ankie-75-dacht-altijd-haar-invalide-man-te-overleven-maar-is-nu-zelf-uitbehandeld.html
Dat Ankie le Duc verwachtte haar man te overleven was niet zo onlogisch. Jan zit al zestien jaar in een rolstoel als gevolg van een erfelijke aandoening. Hij is vaak ziek en heeft altijd pijn. En dan nog iets: hij is bijna zeven jaar ouder dan Ankie. 81 versus 75. Afgekeurd ‘Wilt u een Zeeuwse bolus?’ Ze mag dan ziek zijn, Ankie zorgt goed voor haar bezoek. Ze serveert koffie op de antieke tafel. ‘Wij zijn rasechte Middelburgers,’ zegt ze. Dat ze nu i...