13 februari, 2017 - /blog/1092/het-gaat-goed.html
“Jij vindt het ook gezellig, toch?” “Ik vind het ook gezellig.” “We voelen ons alle vier beter als we samenzijn. Dat zie ik.” “Ik heb wel het idee dat je weer hoop krijgt omdat ik hier vaker ben.” “Waarom zou ik geen hoop mogen hebben?” “Mogen, mogen.” “Ik voel me gewoon stukken beter als ik iets van hoop heb.” “De liefde is er niet.” “Die is er wel hoor. Ook bij jou. Dat voel ik. De liefde is ondergesneeuwd. We moeten...
30 juli, 2020 - /blog/3132/neue-welt.html
Op een straathoek in Kreuzberg, Berlijn, liggen twee witte mannen bovenop een zwarte jongen. Ze schreeuwen. In de worsteling heeft de jongen zijn Nike-schoenen uitgetrapt. De mannen zijn agenten in burger, ze dragen pistolen in holsters. Mensen kijken vanaf een afstandje zwijgend toe. Er wordt gefilmd. Een mengeling van sensatiezucht en walging lijkt alle toeschouwers te verstijven. Mijn geliefde zegt zacht: ‘Laat er niks gebeuren.’ De agenten krijgen versterking van colleg...
5 mei, 2020 - /blog/3057/een-joodse-voorgrond.html
Op mijn dertigste verjaardag zat ik in Auschwitz. Daar zat ik niet zoals mijn oom Nathan - die eigenlijk een oom van mijn vader is, maar ook mijn broertje en ik hebben hem altijd oom genoemd. Oom Nathan was het enige familielid dat levend terugkeerde uit een concentratiekamp en de rest van zijn leven vierde hij dat als een overwinning. Ik kan me niet herinneren dat hij ooit een dag níet permanent over de oorlog praatte. Een van mijn vroegste herinneringen: met z’n tweeën stonden...
19 februari, 2017 - /blog/1112/como-sanneke-van-hassel.html
Jongen, zoek het maar uit. Ik pakte m’n koffers en schreef een kort briefje: ‘Ben naar Como, Grand Hotel Tremezzo, Ciao!’ Wat zal hij op zijn neus kijken. Die sukkel denkt vast dat Como een gehucht in Iowa is. Dat je ook over de oceaan heen kunt vliegen is nog nooit bij hem opgekomen. Jaky steekt zijn hoofd onder m’n stoel en doet een greep in mijn tas. Ik pak hem af en haal mijn toilettas eruit. Even een kleine check, wat poeder op neus en wangen. Jaky graait ...
24 april, 2017 - /blog/1298/over-mij.html
“Ik weet het niet,” zeg ik. “Vraag eerst maar aan hem.” Ex vindt het best oké gaan zo, het is kalmer, hij heeft een plek om te wonen die voorlopig best oké is. Het schema waaraan we ons houden is prettig. “En jij?” vraagt ze. Ik wil geen spelbreker zijn. Ik wil dat het ook oké gaat. Het gáát ook best oké. Ik vind het fijn dat we weer samen kunnen zijn. Het is beter dan niks. Al slaap ik daarna een paar nachten nauwelijks. Al vraag ik m...
27 maart, 2017 - /blog/1210/dubbel-geneukt-gestorven-genaaid.html
‘Dus,’ zei Tony, zijn glas volschenkend, ‘als we nou toch met dit lijk opgescheept zitten dan kunnen we net zo goed even naar ’m gaan kijken.’ ‘Naar ’m kijken?’ ‘Ja, naar ’m kijken.’ ‘Durf jij?’ vroeg Bill. ‘Kweenie.’ ‘Knijp je ’m?’ ‘Tuurlijk. Ben hier niet in getraind,’ zei Tony. ‘Vooruit. Jij trekt ’t laken naar achteren,’ zei Bill, ‘maar vul eerst me glas bij. Eerst inschenken, dan ’t laken wegtrekken.’ ‘Ok...
2 januari, 2018 - /blog/1833/2018-wordt-het-jaar-van-de-nieuwe-liefde-dat-voel-ik.html
2018 wordt het jaar van de nieuwe liefde. Dat voel ik. Het universum begint me er in elk geval voorzichtigjes op te wijzen. Die grijze regendag Zo was er die grijze regendag, ik liep al rokend over het trottoir, in de pauze van het lesgeven, toen er iemand voorbij fietste en afremde. Het volgende moment stond er een prachtige man voor mijn neus. “Jij kent mij niet, maar ik jou wel”, zei hij. Hij wilde me vragen voor een lezing. We hadden een flitsgesprek over rouw en d...
19 december, 2019 - /blog/2879/thessaloniki-een-kerstverhaal.html
Het was een paar dagen voor kerst. Het bed waar ik lag stond in een hotelkamer in Kozani, een stadje in Noord-Griekenland in de regio West-Macedonië. Al weken was ik ziek en nu slikte ik dan eindelijk antibiotica. De pillen moest ik driemaal daags innemen en waren roze. Ik deelde de kamer met mijn vader, maar die was er niet overdag. Het was er koud en buiten sneeuwde het. Uit de kraan kwam geen warm water, wellicht moest je daarvoor bijbetalen. Je niet wassen is niet zo erg als je ...
6 juni, 2017 - /blog/1380/bovenkamer.html
Begint ze daar alwéér over, hoor ik u denken. Ja. Alweer. Ik zou er ook helemaal geen tijd voor hebben, het strand, daar niet van, ik moet nodig aan mijn boek werken, en ook dit stukje nog schrijven. Ex ligt met de meisjes op het strandje, een halve kilometer hiervandaan, lees ik nu. Vanaf deze bovenverdieping zou ik zowat naar ze kunnen zwaaien. Ik moet moeite doen om, u weet waar ik moeite voor moet doen. Ik wil mijn kleine ook graag zien namelijk. Dat lijfje voelen. Zíj kom...
28 januari, 2019 - /blog/2440/mijn-allergrootste-wens-is-dat-papa-en-ik-weer-vrienden-worden.html
Zo liggen we een tijdje in haar kamer en kijken naar het lichte, frisse bloemetjesbehang. Waarvan aan één muur alle kopjes van de bloempjes hangen omdat het behang daar op z’n kop is geplakt. Ik heb het zo gelaten vanwege de prachtige symboliek. “Wat is jouw allergrootste wens?” vraagt de achtjarige. “Ik weet denk ik wel wat jóúw allergrootste wens is...” “Ja, dat weet je, mama. Dus dat zeggen we niet hardop.” “Ok...