Zoeken
Een bos bloemen

7 november, 2019 - /blog/2844/een-bos-bloemen.html

Lopend van de bushalte naar Slot Zeist leek het alsof je je in het Amsterdam van een paar honderd jaar geleden begaf; er was bijna niemand op straat en het rook naar een open riool. Het wordt makkelijk vergeten dat de geschiedenis vaak een uitgestorven, onwelriekende plek is. De stank was een voorbode: onthechting kende vele gedaanten die zondagmiddag. In het paleis waren veel mensen, de stemming was opgewonden en het rook naar bloemen. De Nederlandse Portretprijs, waar mijn geliefde Merel...


Voorpublicatie 'Het zal je moeder maar wezen'

9 april, 2020 - /blog/3026/voorpublicatie-het-zal-je-moeder-maar-wezen.html

Het valt niet mee Ik zei het niet tegen mijn familie en ook niet tegen Berdien van de supermarkt, maar het werd tijd om toe te geven dat Francien en ik overmoedig waren geweest en geen benul hadden van wat we ons op de hals hadden gehaald met de ontvoering van mama. Het was soms gewoon te veel. Mama had zoveel zorg en aandacht nodig, dat mijn gezin en werk eronder leden. De meisjes begonnen te morren. Het laatste vriendinnetje dat onverwachts op bezoek...


Quarantainelogboek: De gevoelens die nu overheersen zijn angst, ongeloof en schaamte

26 maart, 2020 - /blog/2996/quarantainelogboek-de-gevoelens-die-nu-overheersen-zijn-angst-ongeloof-en-schaamte.html

‘Welke kleur heeft de ziekte?’ vraagt mijn oom mij aan de telefoon. ‘Blauwgrijs,’ zeg ik, zonder te weten waarom. Het gifgroene virusdeeltje met de venijnig uitstekende punten dat we nu gebruiken, is een monstertje uit een horrorfilm uit de jaren 70. Zo eentje die na een goed eerste half uur lachwekkend wordt. Het volstaat niet als symbool, het is te cartoonesk en daardoor abstract. Een virus veroorzaakt zowel diepe angst als ongeloof en schaamte. Diepe angst om net die tro...


Ik heb geleefd #34. Gerrit (62) hoorde dat hij maagkanker heeft, terwijl zijn vrouw lag opgebaard.

9 september, 2019 - /blog/2769/ik-heb-geleefd-34-gerrit-62-hoorde-dat-hij-maagkanker-heeft-terwijl-zijn-vrouw-lag-opgebaard.html

  Op het bordje naast de voordeur staan twee namen: Gerrit en Ineke. Meer dan veertig jaar waren ze samen. Afgelopen oktober overleed Ineke. Diezelfde week, alsof het verdriet nog niet groot genoeg was, kreeg Gerrit (62) te horen dat ook zijn leven binnen afzienbare tijd zal aflopen. ‘Mijn vrouw lag nog opgebaard in het crematorium’, vertelt de Brabander. ‘Ik zat met mijn dochters bij de oncoloog. Die zei dat ik mijn verjaardag volgend jaar waarschijnlijk niet zal halen.’ ...


Voorpublicatie 'Calypso'

16 mei, 2018 - /blog/2087/voorpublicatie-calypso.html

  Gezelschapsmens Hoewel er een hele industrie rond vijftigplussers is opgebouwd, kan ik je verzekeren dat er weinig leuks is aan ouder worden. Het enige voordeel is misschien dat het je een logeerkamer oplevert. Sommigen krijgen er eentje gratis wanneer hun kinderen het huis uit gaan en anderen, zoals ik, omdat ze goed hebben geboerd en zich een groter huis kunnen veroorloven.     ‘Loop maar mee,’ zeg ik nu. De kamer waar ik de gasten naartoe breng, is ...


Kapper (Anne Giesen)

7 april, 2020 - /blog/3019/kapper-anne-giesen.html

  'Na weken van onzekerheid, hebben wij besloten  Kapper Thoms per 24 maart te sluiten', zegt de mechanische stem aan de andere kant van de lijn. Natuurlijk. Ik ben niet verrast. Maar mijn haar heeft al een maand ernstig een knipbeurt nodig. Eerst was het te druk – vervolgens was er tijd, maar leek het niet zo verstandig. Ik ben een verantwoordelijke burger , vertelde ik mezelf. Ik kan wachten tot april, tot het beter is . Maar het werd niet beter. En nu zit ik thuis me...


Woestijn

20 maart, 2018 - /blog/1993/woestijn.html

Als de wind goed staat en ik in de tuin zit, vang ik soms een flard op van de muezzin die twee kilometer verderop, vanuit de minaret van de Ulu-moskee op de kop van de Utrechtse wijk Lombok, tot het gebed oproept. Het is een indrukwekkende actieradius. De stem van Allah reikt ver. Toch verbleekt de Lombokse muezzin tot een fluisterend muisje bij het geweld waarmee zijn collega’s mij wekten op mijn reis vorige week. Het was vlak voor zonsopgang, en de azaan (oproep tot gebed) zwol aan tot een ...


Pop en literatuur (23): Melanie en A.A. Milne

7 augustus, 2018 - /blog/2199/pop-en-literatuur-23-melanie-en-a-a-milne.html

Maar over de oorlog schreef hij niet, of pas later in elk geval. In plaats van oorlogspoëzie in de stijl van Siegfried Sassoon of Wilfred Owen, schrijft Milne in 1924 een verzameling kindergedichten met de titel When We Were Very Young , waarin ene Christopher Robin voorkomt, overduidelijk gemodelleerd naar zijn zoon. In deze bundel komt ook ene Edward (‘Teddy’) Bear voor. Pas later doopt hij de beer om tot Winnie. Die naam verwijst naar een bestaande beer. De beer Winnie (verno...


Stem op 'Judas' voor de Hebban Award voor non-fictie

28 september, 2017 - /nieuws/1552/stem-op-judas-voor-de-hebban-award-voor-non-fictie.html

Stemmen kan hier. Hebban schrijft het volgende over Judas : In krap twee maanden tijd werd Judas het bestverkochte boek van 2016. Er gingen dat jaar bijna 400 duizend exemplaren over de toonbank. Het verhaal van Astrid Holleeder over haar broer, topcrimineel Willem Holleeder, voerde maandenlang de Bestseller 60 en de populariteitslijsten van Hebban aan. Hebban-recensent Guy Doms: ‘In dit indrukwekkende en beangstigende familieportret geeft Astrid Holleeder duidel...


Vlaggetje

10 januari, 2019 - /blog/2412/vlaggetje.html

Een doorgaans vrolijk kind, van een jaar of 6, op de school waar mijn moeder werkt barstte voor het eerst in tranen uit. Hij had een vlaggetje dat bij een traktatie had gezeten verloren. Mijn moeder vertelde: ‘Het was een prulletje maar o zo belangrijk voor hem… Ik had met hem te doen.’ Ieder probleem is een probleem, en het ongeluk rangschikken is onverstandig. Ze nam de jongen dan ook aan de hand en zocht de hele school door, zette papierbakken op de kop, haalde het alarm van de gy...


« 1 ... 48 49 50 ... 108 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: