25 november, 2020 - /blog/3210/evaluatie.html
Onze coach nam onze jas weer aan. De laatste keer dat we haar zagen was ze nog zwanger. Nu had ze alweer een dochtertje van tweeëneenhalf jaar. We hadden met haar afgesproken om te evalueren. Hoe keken ex en ik na al die tijd terug op onze scheiding? Was alles naar wens verlopen? Hoe ging het nu met onze kinderen? Waren er nog verbeterpuntjes misschien? We namen plaats aan de tafel van vier bij vier meter. Ik keek de ruimte rond. Er lagen hier geen goede herinneringen. Sterker ...
27 februari, 2017 - /blog/1136/zelfkennis.html
Over een week verhuist man naar het Parents House . Een tijdelijk opvanghuis voor mensen in scheiding. Drie jaar nadat wij op IJburg kwamen wonen, werd het opgericht door dominee Visser. Er waren veel buurtbewoners die protesteerden tegen de komst ervan omdat ze bang waren voor waardevermindering van hun huizen. Ik weet nog dat we grapjes maakten over onze Vinex-wijk die als bijnaam Scheiburg heeft. Over de wachtlijsten die er al waren vóór het huis geopend was. En over de straat die &l...
13 mei, 2020 - /blog/3064/afscheid.html
Deze live streaming is nog niet begonnen , stond er. Drie minuten te vroeg logde ik in voor de begrafenis. Ik kon nog wel snel koffiezetten. Binnen hing alles vol slingers. Mijn jongste dochter was de dag ervoor tien jaar geworden. We hadden met het vroegere gezin aan het feestontbijt gezeten. In de middag een kinderfeestje gevierd in mijn oude straat. Toen ik met de kop koffie weer aan mijn tuintafel ging zitten, verscheen de doodskist net in beeld. Twee vazen met rozen. Een g...
1 februari, 2018 - /blog/1895/onzichtbaarheid.html
In die maand dat ik oppaste op dat huis kreeg ik één keer bezoek, van een oud-klasgenote uit Enschede. Met tegenzin stopte ik voor een middag met werken. Op den duur kregen we honger dus er moest gegeten worden. We liepen naar de supermarkt en tussen wat afval op straat vond ik een geperforeerd paspoort. Zonder dat de vriendin het zag pakte ik het van de grond. Stelen heeft baat bij onzichtbaarheid. Een straathoek verder opende ik het paspoort en liet ik het zien. Het persoonsbewijs was ...
14 april, 2017 - /blog/1271/fragment-uit-50-van-saskia-noort.html
Jong Vroeger wilde ik altijd ouder zijn. Ik kon niet wachten de wereld van de volwassenen te betreden, een baan te hebben, een kind, een huwelijk, en serieus genomen te worden. In die haast vergat ik jong te zijn en te genieten van het voorrecht dat ik zomaar van Moeder Natuur had gekregen: de jeugd. Een gladde huid, putloze billen, striae-vrije buik en het vermogen een nacht lang te dansen zonder totale ineenstorting de volgende dag. Met gemak ov...
21 november, 2016 - /blog/922/over-een-huwelijk.html
''Papa is niet meer verliefd op jou, h�" zei de zesjarige. "Zei hij dat?" "Ja." "Nee, papa is niet meer verliefd op mij." "Dus dat is eigenlijk scheiden?" "Ja." De meisjes aten hun poffertjes op. We keken naar buiten. Er stond een enorme regenboog aan de hemel. Die halverwege ineens ophield. "Mama?" "Ja?" "Ben jij nog wel verliefd op papa?" "Nou, eh, ja." En toen zei ik dat ik af ging rekenen, dat we nog naar de H&M zouden gaan, dat ze allebei een nieuwe garderobe ui...
24 september, 2020 - /blog/3169/introductieweek.html
De herfst is al te ruiken in Leuven, maar de zon schijnt nog flink en in de binnenstad hangt de geur van rijk geparfumeerde meisjes. Het studiejaar van de KU Leuven is vandaag begonnen. Vanuit de hele wereld zijn ze naar hier getrokken om aan een nieuw leven te beginnen. De afgelopen weken was het uitgestorven in Leuven, nu bestaat de helft van de inwoners uit studenten. Mijn geliefde en ik gaan de nieuwe aanwas bekijken. De uitgelaten sfeer op straat ademt opwinding en mogelij...
3 mei, 2019 - /blog/2608/woorden-als-wapens-2-de-vrijheid-van-zadie-smith-merel-aalders.html
Sadie Een schrijfster waar ik tegenwoordig lyrisch over ben is Zadie Smith. Ik was dat nooit, Zadie had allang een soort superheldenstatus, waardoor ik niet het idee had dat ik nog iets nieuws zou ontdekken door haar werk te lezen. Toch werd haar werk me opgedrongen door het curriculum van de UvA – en daar ben ik blij om ook. Zadie heeft al vele jonge lezers geïnspireerd en is daarmee het soort voorbeeld waar werkelijk behoefte aan is: een vrouw die alle andere vrouwen willen zijn, en d...
26 juli, 2018 - /blog/2185/ram.html
In zo’n pauze kwam er buiten een man in een rolstoel aanrijden. Toen mijn geliefde hem aankeek, begon hij te praten. Hij zei iets over het onhandige trottoir en dat hij naar de Albert Heijn moest. Hij leek erg blij om met een mens te praten. Misschien was het al even geleden. ‘Is dit een studentenvereniging?’ vroeg hij. ‘Nee, er wordt voorgelezen, je kunt gaan kijken als je wil,’ zei ik. Toen de pauze voorbij was, verdween men naar binnen. Ik bleef alleen met de man ...
27 januari, 2020 - /blog/2915/ik-heb-geleefd-50-longpatient-harriet-46-mijn-ziekte-houdt-me-24-uur-per-dag-bezig.html
Ze is een zegen voor de pakketbezorgers in haar nieuwe wijk: ze is bijna altijd thuis. Onvermoeibaar neemt ze pakjes voor haar buren in ontvangst. Vier maanden woont ze nu met haar man in dit lichte appartement in Dordrecht. ‘Het mist nog een beetje een ziel,’ zegt ze als ze me binnenlaat. ‘De ziel die ontstaat als je ergens langer woont.’ Emotioneel Komt vanzelf. Voor nu is ze vooral ontzettend blij dat ze het gered heeft, de verhuizing. ‘Met oud en nieuw was...