Zoeken
Ik heb geleefd #57: Coby is al 5 jaar ongeneeslijk ziek: ‘Mijn leven met kanker is echt geen kommer en kwel’

29 maart, 2020 - /blog/2999/ik-heb-geleefd-57-coby-is-al-5-jaar-ongeneeslijk-ziek-mijn-leven-met-kanker-is-echt-geen-kommer-en-kwel.html

Door de coronacrisis gelden strikte regels in de uitvaartbranche: niet meer dan dertig mensen bij een laatste afscheid, geen koffie en cake achteraf. 'Heel jammer', zegt Coby via de telefoon. 'Ik had een borrel in gedachten.' Die borrel staat zelfs al vermeld op de rouwkaart die ze heeft laten ontwerpen. Graag ziet ze haar vrienden, collega’s en familie een postume toost uitbrengen op haar leven. Overlijdenskaart De uitnodiging voor haar uitvaart ligt bijna een jaar in de...


Wettig en overtuigend bewezen (14): Eén keer door rood en meteen alles kwijt

23 mei, 2019 - /blog/2640/wettig-en-overtuigend-bewezen-14-een-keer-door-rood-en-meteen-alles-kwijt.html

Het was al twee uur geleden dat hij een jointje had gerookt. Geen haar op Raymonds hoofd die eraan dacht dat hij zo niet de auto in kon stappen. En toen reed hij, in een onbewaakt ogenblik, door rood. Hij werd aan de kant gezet en raakte niet alleen zijn rijbewijs kwijt, maar ook zijn baan als beveiliger. De 21-jarige inwoner van Zwaag werkt nu als orderpikker in een distributiecentrum. De korpschef trok zijn beveiligingspas in toen hij een melding kreeg over het incident. Een soort v...


Alle Menschen werden Glückssucher

19 juli, 2018 - /blog/2177/alle-menschen-werden-glueckssucher.html

  Mijn vriend, de bewoner van het huis, vertelde dat hij aan het twijfelen raakte in de Italiaanse stad Assisi. Bijna was hij een volgeling van Sint Franciscus geworden. Hij zei: ‘Die man was voor gelijkheid en een leven zonder bezit, veel zelfverklaarde heiligen hebben zichzelf alleen maar verrijkt. Het had jou ook wel aangestaan, hij sprak met de dieren.’ ‘Ja, dat klinkt goed.’ ‘Er hing daar echt iets in de lucht, normaal voel ik een enorme afstand tot het geloof...


Wollie (Erik Nieuwenhuis)

13 maart, 2018 - /blog/1974/wollie-erik-nieuwenhuis.html

Wollie Liever luisteren naar dit verhaal? Dat kan. Het had een perfecte novemberavond kunnen zijn: storm en knetterende hagel tegen onze slaapkamerruit. Wij hier samen in het veilige comfort van ons warme bed. Morgenochtend ontbijten met een ei en verse jus. Een latte voor Mia en een espresso voor mij. Had allemaal gekund. Ons huwelijk is altijd een toonbeeld van harmonie geweest. Maar door die toestand met dat beest van Eliza staan we tegenwoordig bijna dagelijks schreeuwend te...


Disneyland is een aanrader met een gehandicapt kind

29 maart, 2017 - /blog/1219/disneyland-is-een-aanrader-met-een-gehandicapt-kind.html

De logische volgende stap was een bezoek aan het Dolfinarium in Harderwijk. Samuel zat nog voor de eerste rij, in zijn rolstoel, in de zogenoemde spetterzone, met een blauw zeil over de schoot. Hij toonde totaal geen interesse voor de kunstige sprongen van de beesten. Hij keek voortdurend achterom, of wij dicht genoeg bij hem waren. Pas toen een dolfijn, alsof die om aandacht vroeg, vlak voor zijn neus een duik nam en Samuel een plens water over zijn gezicht kreeg, was hij bij de les. Tot ...


Oudtante

6 april, 2017 - /blog/1252/oudtante.html

     Aan ons laatste bezoek per N.S. aan A'dam hebben we enkele nare herinneringen       overgehouden. Het was in januari: naar de Hermitage en de boottocht door     de verlichte grachten. Het was heel slecht weer. Henk (mijn man) viel die dag 3 keer:     1X roltrap af, 1X roltrap op (en dus voor hem af) en 1X bij het uitstappen uit de boot.     Onze tas kon ik nog net grijpen voor...


De gelijkenis tussen feesten en begrafenissen

4 oktober, 2018 - /blog/2293/de-gelijkenis-tussen-feesten-en-begrafenissen.html

Recentelijk stapte ik bij iemand in de auto. We reden naar een feest. In de wagen rook het alsof er natgeregende honden in hadden geslapen.      ‘Wat ruik ik?’ vroeg ik op een gegeven moment.     Geschrokken keek de chauffeur me aan.      ‘Hoezo?’      ‘Heb je honden of vervoer je ze weleens?’     ‘Nee, zelden of nooit eigenlijk.’     ...


Jonah Falke loopt stage (2): waar een bidprentje toe kan leiden

25 juli, 2019 - /blog/2737/jonah-falke-loopt-stage-2-waar-een-bidprentje-toe-kan-leiden.html

Dit artikel verscheen eerder in De Gelderlander , foto: Peter van Tuijl Op de uitvaart van mijn oma, in oktober 2018, beloofde iemand het bidprentje aan een mevrouw te sturen. Dit gebeurde niet. Ze heet Marijke en bestookte mij met berichten voor een kaartje. Ik vergat het steeds. Toen de oproep verscheen, of mensen mij wilden uitnodigen om bij hen stage te lopen, meldde ook zij zich, gek genoeg. ‘Ik ondersteun al vijftig jaar uitvaarten als organist, en jij hebt veel over j...


Tokyo Expatwife #13: Bon-chan

5 juni, 2018 - /blog/2116/tokyo-expatwife-13-bon-chan.html

Mijn zus en mijn zwager hebben drie kinderen. Ze waren hier onlangs. Op een ochtend, nadat ik mijn kinderen naar school had gebracht, zocht ik ze op om samen naar de Tsukiji fish market te gaan. De echte veiling was al lang geweest, maar er is de hele dag markt en je kan er goed vis eten. Ik had zin om een mes te kopen. Dat deed ik niet, maar we hebben wel heerlijk gegeten. Het was mijn eerste keer op de vismarkt, en terwijl ik er struinde tussen de verschillende kraampjes vol uitgestalde war...


Getroebleerd levenslied

14 januari, 2021 - /blog/3238/getroebleerd-levenslied.html

  Op Instagram kreeg ik een berichtje van een jongen die liedjes schrijft vanuit een psychiatrische inrichting. Hij zei: ‘Ik heb een nummer en clip gemaakt over de psychiatrie vanuit mijn oogpunt en die van het personeel/begeleiders. Het is een mooi inkijkje.’ Hij loopt met een camera door de kliniek en hij zingt of rapt: Welkom in de psychiatrie. Welkom in de kliniek. Gedwongen ben je opgenomen. Weinig te doen, zal het goedkomen? Begeleiding en je medicijn, zal je helpen, je waa...


« 1 ... 31 32 33 ... 102 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: