Zoeken
Nieuws 1016 Blog 1016
Doemdenken

18 november, 2020 - /blog/3207/doemdenken.html

  Op woensdagochtend reden mijn broer en ik samen van Amsterdam naar Heijen. De wereld was gehuld in een dikke mist. Het was alsof wij de enigen waren die nog op deze aarde bestonden. We waren op weg naar de andere twee levende wezens. Op een andere planeet. ‘Op een moment als dit is Heijen toch ver,’ zei mijn broer. ‘Ja,’ zei ik. ‘Maar niet té ver.’ Na een uur en een kwartier rijden waren we in de buurt van planeet Heijen. We cirkelden nog een hele tijd om h...

We zijn bang voor Samuels weerloosheid

13 september, 2017 - /blog/1562/we-zijn-bang-voor-samuels-weerloosheid.html

Boem. Zomaar, weerloos gevallen. Daar lag hij, terwijl zijn moeder in de keuken was. En als hij op de grond ligt, krijg je hem bijna niet overeind. Zelf opstaan is geen optie. Hij moet als het ware opgetakeld worden, liefst met twee man. Zijn schouder was ontwricht, bleek in het ziekenhuis. Samuel had zichtbaar pijn. Normaal vertrekt hij geen spier. Hij droeg de dagen daarop met graagte een mitella, terwijl hij gewoonlijk niets moet hebben van extra kleding, al gaat het om een muts of handschoe...

Te laat

2 december, 2020 - /blog/3216/te-laat.html

  ‘Mamá! We zijn te láát!’ gilt de tienjarige in de kamer naast mij. Iedereen in huis schrikt wakker. Mijn wekker is niet gegaan. Het is een uur later dan normaal. De tienjarige zal een half uur te laat in de klas zitten. ‘Het gééft niets!’ roep ik meteen. ‘Wel waar!’ ‘Echt niet, liefje. Dit kan gewoon gebeuren!’ Mijn jongste is een meisje van de tijd. Ze heeft een wandklok in haar kamer en voor ik ’s avonds het grote licht uitdoe, vraagt ze ...

Als we Samuel horen, is de zomer in aantocht

15 maart, 2017 - /blog/1176/als-we-samuel-horen-is-de-zomer-in-aantocht.html

Gelukkig zijn wij geen jury, maar mama en papa. Wij lezen zijn taal en zijn gedachten, we wegen zijn nukken en oprispingen. In onze herinnering heeft hij trouwens één keer mama gezegd, op Moederdag nota bene, maar dat is alweer ruim tien jaar geleden. De doorbraak in spraak leek aanstaande, doch bleef uit. Het was in retrospectief een geluksmoment pur sang. Samuel is vooral eu, of eeeuuuu, of eeeeuuuuuuu. Dat is zijn woord, zijn klank. Kort uitgesproken, langgerekt, hard of zacht, al met...

Afscheid Frau S.

8 januari, 2021 - /blog/3237/afscheid-frau-s.html

  Lieve Frau S., Precies op de dag dat men in Duitsland begon met vaccineren, werd jij met corona opgenomen in het ziekenhuis. Het verpleeghuis waar je woonde was nét weer open voor bezoek, na een quarantaineperiode van zes weken. Ik zou de volgende dag naar je toe gaan. Natuurlijk begreep ik direct dat dit heel slecht nieuws was, maar tegen beter weten in hoopte ik op een klein wonder. Tijdens de laatste telefoongesprekken klonk je krachtig en opgewekt. Ja, het was naar om...

Saamhorigheid

16 december, 2020 - /blog/3223/saamhorigheid.html

  Op de buurtgroep van Facebook tref ik ineens een foto van onze kat. Hij hangt in de armen van een vreemde vrouw en kijkt bleu de camera in. Is deze kat van jou?  staat er in vette letters boven. Van mij!  schrijf ik in kapitalen. En: Ik kom eraan! ‘Hij is gevonden!’ bulder ik zo hard dat het hele huis ervan trilt. Meteen trekken de meisjes en ik onze jassen en schoenen aan. De vijftienjarige typt de straatnaam in Google Maps. Het is bedtijd voor...

We hadden nooit gedacht dat hij zelfstandig zou lopen

17 januari, 2017 - /blog/1027/we-hadden-nooit-gedacht-dat-hij-zelfstandig-zou-lopen.html

Zou hij ooit leren lopen, vroegen we ons af. Vooral in het kinderdagcentrum Rozemarijn oefenden ze veel naarmate de jaren vorderden, met antroposofisch geduld. Samuel steunde in een soort hoepel op wielen met een zitje. De halve kamer was thuis gevuld als hij in zijn metalen omhulsel balanceerde. Nee, thuis trainen bleek moeilijk. Daarna kreeg hij, bij wijze van spreken, een omgekeerde rollator, met handsteunen en een zitje achter zich. Hij droeg ook al spalken voor steun aan zijn kuiten, en...

We hebben toch geen man nodig, mama?

3 juni, 2019 - /blog/2654/we-hebben-toch-geen-man-nodig-mama.html

“Maar een beha is toch gewoon voor de steun?” zegt de veertienjarige. “In die tijd werd de beha nog beschouwd als vrouwenonderdrukking. De beha zou ons reduceren tot een seksobject,” zeg ik. “En dát willen we absoluut niet, hè?” Over mijn brillenglazen kijk ik ze aan. De meisjes schudden snel hun hoofd. Ik vertel over oma; de eerste - toentertijd misschien wel enige - vrouw in het dorp die fulltime werkte en kostwinner was. Over hun opa die e...

Dan wonen we maar niet meer vlak bij elkaar. Klaar

27 november, 2017 - /blog/1764/dan-wonen-we-maar-niet-meer-vlak-bij-elkaar-klaar.html

Vroeger zou ik meteen gerustgesteld zijn door zijn woorden. Maar nu moet ik zelf nadenken. En alles wijst erop dat het er voor mij helemaal niet zo rooskleurig uitziet, wat betreft de aankoop van een huis in het gewenste stadsdeel. In élk stadsdeel, om precies te zijn. Het bedrag dat ik ongeveer te besteden heb, ligt aanzienlijk lager dan het bedrag waarvoor ex een huis kan kopen. Dat is nu eenmaal zo. Huren is voor mij al helemaal geen optie met die exorbitante huurprijzen. Ik begreep be...

Loslaten

26 augustus, 2020 - /blog/3146/loslaten.html

  In de doodlopende straat, voor pension Andrea, parkeren we de auto. Het lijkt op een gewoon woonhuis, maar er staat ‘pension’ op. We hebben zeven uur gereden om in dit dorpje in de voormalige DDR aan te komen. Mijn vijftienjarige op de achterbank giechelt, slaakt kreetjes, beweegt met armen en benen. Ze weet niet meer hoe ze het heeft van de zenuwen. Ze zal haar online liefde - ze communiceert al maanden aan één stuk door met haar - eindelijk gaan ontmoeten. Het geheimzin...

« 1 2 3 4 ... 102 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: