30 mei, 2019 - /blog/2650/einzelgaenger.html
Naast Der Einzelgänger was er ook een man die zich als cowboy had uitgedost. Hij rende als een paardje door de wei, nam eieren in zijn mond, aaide een echt paard en liet zich filmen terwijl hij in het gras lag te grijnzen. Het was een prachtige middag. Die avond gingen we met een aantal figuranten en producenten naar het café. Buiten troffen we een vrouw van een jaar of zestig. Ze had bloemen geplukt en deze door de stangen van haar fiets gevlochten. Ze riep: ‘Abend heren!’ En ze zei...
10 augustus, 2020 - /blog/3137/deskundigen-over-de-dood-3-hoe-vertel-je-als-arts-dat-iemand-gaat-sterven-stil-zijn-is-dan-het-allerbelangrijkst.html
Mensen die doodgaan, herinneren zich meestal exact hoe ze van de arts te horen kregen dat er geen hoop meer was. Moeiteloos noemen ze de datum, wat voor weer het die dag was en vooral: welke woorden de specialist koos om het te vertellen. ‘Mijn arts was een hork’, hoorde ik vaak. Maar ook: ‘De dokter had het niet beter kunnen doen.’ Hoe is dat voor een arts, om zo’n essentiële rol te spelen in het leven van mensen die je nauwelijks kent? Sander de Hosson werkt a...
29 juli, 2020 - /blog/3129/ontmoeting.html
Ik ging de kinderen van M ontmoeten. We kennen elkaar al anderhalf jaar, maar zijn kinderen zag ik nooit. Hij de mijne ook niet. Dat hoefde ook niet. Geen interventies in onze gezinnen. Tot het een dingetje werd. We begonnen gespleten levens te leiden. Het werd een beetje raar om elkaars kinderen, waar we toch het meest van onze tijd mee doorbrachten, nooit in levende lijve gezien te hebben. En waarom niet? Ik was speciaal met mijn katertje naar zijn stad afgereisd. Ter afleidi...
27 oktober, 2020 - /blog/3191/blootleggen-3-vleesgeworden-tegenwrijving.html
Ik las een speech van Johannes Fretz getiteld Radicale zachtmoedigheid . Hij schreef over het belang van het zoeken naar gedeelde menselijkheid in gepolariseerde tijden als de onze, en legde uit waarom hij zich steeds minder boos maakt over dingen; waarom hij zich steeds minder mengt in het circus van meningen en oordelen waarin onze digitale en fysieke omgevingen zijn veranderd. Dat dit voor hem een bewuste keuze is, niet iets wat hem komt aanwaaien, illustreerde hij d...
30 oktober, 2019 - /blog/2831/alleen-zichtbaar-voor-wie-het-weet-zijn-anneleen-van-offel.html
Met onze camouflagekledij van sneldrogende broeken, rugzakken en mosgroene tent vallen we natuurlijk op in de Europese steden. We zien onszelf door andere ogen: twee rugzaktoeristen, Interrailers , lekker op vakantie. Maar tussen ons weven wij een verhaal, onzichtbaar onder onze vermomming. Wij trouwen door twee maanden de tijd te nemen voor elkaar. Soms wil ik aan iedereen die we tegenkomen vertellen over ons plan, wij zijn niet wie we lijken, wij zijn anders , maar in dat verlangen zijn we ...
21 maart, 2017 - /blog/1189/hello-goodbye.html
Ik ben daar tegen, niet omdat ik een van Nederlands grootste voetballers zijn feestje niet gun, maar omdat ik het helemaal gehad heb met afscheid nemen. Ik wil nu wel weer eens iemand verwelkomen, in plaats van uitzwaaien. Er gaan alleen maar mensen weg. Ik wil niet vieren dat iemand er was, maar dat iemand er is. Laten we voorafgaand aan de oefenwedstrijd van het Nederlands elftal tegen Italië met z’n allen vieren dat Georginio Wijnaldum op vrijdag 2 september 2011 zijn interland...
7 november, 2018 - /blog/2334/de-besteklade-sorteren-jeroen-blankert.html
Ook het beeld door Jeroen Blankert 'Wetenschappers willen het DNA van alle soorten levende wezens op aarde vastleggen.' Nou, dat is niet gering. Wij willen al heel lang de besteklades eens goed sorteren en alle soorten dingen die zich daar in bevinden grondig vastleggen. Zo is er het gewone mooie bestek. De grote ranke vorken, de ferme lepels en de stevige, scherpe messen. Redelijk compleet, maar gek genoeg meer lepels dan vorken. Misschien omdat we nooit soep eten. Die lepels lig...
11 maart, 2020 - /blog/2965/voorbeeld.html
We rijden ’s avonds naar de middelbare school van onze dochter. Mijn ex was me thuis op komen halen om naar het mentorgesprek te gaan. We zitten naast elkaar. De regen klettert op de voorruit. We zijn drie jaar uit elkaar. Twee jaar officieel. Het voelt inmiddels niet per se ontzettend vertrouwd meer om naast hem op de bijrijdersstoel te zitten. Ook niet speciaal niét vertrouwd. Dit valt mij alleen maar op omdat ik nog heel lang het gevoel heb gehad dat alles, zodra ik naast hem zat, weer ...
10 juli, 2019 - /blog/2720/blok-jeroen-blankert.html
Op de Meirseweg in Zundert is vrijdagavond een auto tegen een betonnen bloembak aangereden . Niemand raakte gewond, wel was er veel schade aan de auto. Het is alweer de derde aanrijding met de bloembak in de afgelopen twee weken. * Wij hebben ook een keer een flink blok beton midden op een weg gezet. We weten niet meer waarom. Het zal wel jeugdig enthousiasme zijn geweest. Jongens die willen laten zien hoe sterk ze zijn. Ergens stond een enorm betonblok dat onwrikbaar leek te zijn. A...
31 januari, 2018 - /blog/1891/dolfijnen.html
We zijn al melancholisch nog voordat melancholie de tijd heeft gekregen zich te nestelen. We waren in een resort, zo groot als we nog nooit hadden gezien. Een dorp. We liepen met zo'n bandje om de pols. Saai? Vreselijk? Met een meervoudig beperkt kind is niets gemakkelijker dan 'all inclusive'. Eten wanneer je zin hebt, met oneindig veel keuze. Het was dus prachtig in Punta Cana, waar Amerikanen en Russen een wedloop drinken hielden en waar de wind zo muzikaal speelde met de palmbladeren d...