Zoeken
Nieuws 1025 Blog 1025
Les Misérables

27 februari, 2020 - /blog/2955/les-miserables.html

Wie de trein naar Parijs neemt komt door voorsteden waar je liever niet wilt uitstappen en verdwalen. Alhoewel; het zijn ook plekken waar toerisme juist op zou kunnen bloeien. Een vriend zei laatst scherp: ‘Veel toeristen stralen iets uit dat op pure verveling lijkt. Ze weten niet waar ze zijn of heen moeten. Versuft lopen ze door de straten.’ Wie liever thuisblijft, of uitsluitend de centra van de hoofdsteden bezoekt, kan de film Les Misérables van regisseur Ladj Ly kijken om toch...

Eigen Huis en Tuin, met Mick en Roel #6

30 maart, 2020 - /blog/3003/eigen-huis-en-tuin-met-mick-en-roel-6.html

Dit is de zesde brief. Lees  hier  nummer vijf. Lieve Roel, Rijst met boter en suiker is de satékroket van de jaren 60. De nasischijf of het bamiblok, zo je wilt. Oudhollandsch culinaire verkrachting met de prakvork. Toen de Indo’s naar Nederland kwamen en de Nederlanders het geliefde witte goud in hun vettige knuisten kregen, kookten ze het kapot in de melk, flikkerden er suiker over en roerden er een kwak boter doorheen. In zuivel we trust. Daarna propten ze het met ...

Zundert

29 augustus, 2017 - /blog/1536/zundert.html

    Bij gebrek aan toeristen - die het plaatsje normaal gesproken bevolken - moesten we zelf op zoek. Moeilijk was dat niet. We liepen naar de kerk en in de tuin vonden we het graf. Alle grafstenen waren scheef en verweerd, behalve één. Het pad naar dat graf was sleets.     Ik zei tegen mijn metgezel: ‘Misschien was deze Vincent wel een betere schilder geweest.’     ‘Als Van Gogh niet naar Frankrijk was gegaan was...

Sander Donkers over 'Explicador' van Sander Pleij, en waarom Pleij de nieuwe Reve is

13 februari, 2019 - /blog/2475/sander-donkers-over-explicador-van-sander-pleij-en-waarom-pleij-de-nieuwe-reve-is.html

*   'Sander Pleij is een eigenwijze man. Hoe verschrikkelijk eigenwijs, dat weet je eigenlijk pas als je, zoals ik, samen met hem in de auto hebt gezeten in een middeleeuws Spaans dorpje, waar hij zich, hoewel we meteen bij binnenkomst in het dorp op het pleintje een ruime, comfortabele parkeerplaats zagen, tóch met ware doodsverachting in de nauwe straatjes stort, opvliegende kippen en bange bejaarden negerend, niet te nemen bochten toch nemend, om twee uur later, als...

Ogen

15 maart, 2018 - /blog/1978/ogen.html

Een kale man met lang haar: zo omschreef ik mijn vader in de kleuterklas. Deze Griek had eenzelfde kapsel: slechts een mat. Duitsers hebben daar een prachtig woord voor: vokuhila - vorne kurz, hinten lang. De Griek koesterde iedere haar, mijn vader al lang niet meer. Wat hij nu koestert, laat zich raden. Het lijkt me niet erg als de idealen van je ouders steeds raadselachtiger worden. Volgens mij moet je ze die vrijheid gunnen, zoals ze dat bij hun kinderen, als het goed is, ook doen. De G...

Samuel heeft nog nooit vuurwerk gezien met Oud en Nieuw

27 december, 2017 - /blog/1827/samuel-heeft-nog-nooit-vuurwerk-gezien-met-oud-en-nieuw.html

Het is heerlijk om die tijd af en toe stil te zetten, althans, om de illusie van het moment te koesteren. Bijvoorbeeld door gewoon een tijdje naar Samuel te kijken, woordenloos, om hem louter te observeren. Om te genieten van die telkens veranderende blik, van geamuseerd naar boos, van lacherig naar neutraal. Alleen al de manier waarop hij je kan aankijken, de ene keer bijna verliefd, dan weer vragend, heeft een hoog smeltgehalte.   Gelukkig is Samuel ook onze verankering in het ...

Sinterklaas was gezellig, maar juist dat doet pijn

18 december, 2017 - /blog/1810/sinterklaas-was-gezellig-maar-juist-dat-doet-pijn.html

  Lichte kater  Of het voor mijzelf goed is, weet ik ook niet zeker. De dag na het feest is er behalve een lichte kater ineens weer de nijptang die mijn hart zo dichtknijpt. Als wij gezellig bij elkaar zitten, roert het ouderwetse wezen in mij zich ook. “Zie mij!” “Niet zielig doen”, zeg ik. “Waarom wil hij mijn man dan niet meer zijn?” “Hou je mond.” Ik schenk nog een gin-tonic in. “Hou me vast.” Ze snikt. “Wil jij nu al...

Kunstgeschiedenis (Marte Hoogenboom)

5 mei, 2017 - /blog/1323/kunstgeschiedenis-marte-hoogenboom.html

* Over de reling van de boot leunen twee jongens, hun smartphones hangen gevaarlijk losjes in hun hand boven de golven. Ik hou ze in de gaten in de hoek van mijn oog terwijl ik doe alsof ik iets probeer te lezen op mijn eigen telefoon. Een van de jongens moppert: zijn Magikarp is net ontsnapt. De jacht wordt opgegeven. Terwijl de jongens naar binnen verdwijnen, richt ik me op de mail die op mijn telefoon openstaat. Hij is een paar dagen geleden om halfdrie ’s nachts in mijn inbox versc...

Imaginaire man

16 mei, 2017 - /blog/1343/imaginaire-man.html

Ik was al zeker twaalf toen ik mijn imaginaire vriend influisterde dat ik te oud voor hem werd. Ik tekende een ander vriendinnetje voor hem, gaf haar een naam. En weg was-ie ook echt. Helemaal verdwenen. Had ik tot dan toe altijd iemand aan mijn zijde gehad met wie ik alles deelde, nu stond ik er voor het eerst van mijn leven alleen voor. Nou, dat was wat. Bij dezen zal ik ook afscheid nemen van de imaginaire man. Mijn imaginaire man vraagt zich nu af of ik deze column niet ...

Bespreking

25 oktober, 2018 - /blog/2320/bespreking.html

Uiteindelijk begreep ik hun beweegredenen of kwamen onze visies weer bijeen. Hartelijk werd er afscheid genomen en tot snel gezegd. Ik liep weg en dacht: wellicht is het sadomasochistisch of christelijk maar het is ook aangenaam als je ego gekrenkt wordt, je beseft je nietigheid dan tenminste. Dat werk altijd beter kan, lijkt me een goed recept tegen luiheid en verveling. Het is slechts zaak dat je het werk niet persoonlijker dan nodig maakt, volgens mij.    'Dat werk altij...

« 1 ... 22 23 24 ... 103 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: