Zoeken
Nieuws 478 Blog 478
Ik heb geleefd #35. Ankie (75) dacht altijd haar invalide man te overleven, maar is nu zelf uitbehandeld

16 september, 2019 - /blog/2775/ik-heb-geleefd-35-ankie-75-dacht-altijd-haar-invalide-man-te-overleven-maar-is-nu-zelf-uitbehandeld.html

  Dat Ankie le Duc verwachtte haar man te overleven was niet zo onlogisch. Jan zit al zestien jaar in een rolstoel als gevolg van een erfelijke aandoening. Hij is vaak ziek en heeft altijd pijn. En dan nog iets: hij is bijna zeven jaar ouder dan Ankie. 81 versus 75.   Afgekeurd ‘Wilt u een Zeeuwse bolus?’ Ze mag dan ziek zijn, Ankie zorgt goed voor haar bezoek. Ze serveert koffie op de antieke tafel. ‘Wij zijn rasechte Middelburgers,’ zegt ze. Dat ze nu i...

Na Hallo Muur

31 maart, 2016 - /blog/478/na-hallo-muur.html

De echte reden waarom ik de omslachtige route voor lief neem is dat midden in Assendelft een café is gevestigd waarvan de naam mij het water in de mond doet lopen. ‘Tapperij De Verwachting’ staat op de gevel. Even los van dat logo eronder van twee net volgeschonken bierpullen die met kracht tegen elkaar worden geklengd, maakt de naam veel in mij los. Met het woord ‘tapperij’ lijkt te worden aangegeven dat de barman binnen maar blijft schenken. Het uitnodigende ‘De Verwachting’ bete...

Vierenveertig jaar en 's nachts je moeder bellen

6 november, 2017 - /blog/1709/vierenveertig-jaar-en-s-nachts-je-moeder-bellen.html

Na een heerlijke zondag met de meisjes waarin alles vanzelf leek te gaan, lag ik voor het eerst sinds tijden volkomen ontspannen in bed. Het woord ‘genieten’ neem ik niet graag in de mond, maar ik had die dag werkelijk genoten. Van alle kleine dingen nog wel. Ik had geluk gevoeld. Maar daar in bed voelde ik ineens ook de pijn. Die bleek ondraaglijk. Ik lag met mijn neus in het kussen. Mijn hart ging tekeer. Weldra zou ik stikken omdat ik mijn hoofd niet meer naar links of rechts kon dr...

Fragment 'Massa'

6 november, 2019 - /blog/2842/fragment-massa.html

  Ondertussen nog steeds in Brussel Stilte, absolute stilte. Geen mail met commentaar of een nieuwe opdracht. Gewoon stilte. Misschien is dat hoe ze mensen ontslaan, mijmert Margot, niks meer laten horen tot de ex-werknemer zijn conclusies trekt.     Het is zaterdag en toch is ze vroeg wakker. Zonder het excuus van werk is dit een heel ander soort eenzaamheid. Ze begint zoals steeds met het opstarten van haar computer, kranten bekijken en Facebook checken. Z...

Een voor het team

6 juli, 2016 - /blog/699/een-voor-het-team.html

Journalist Joost van Velzen was onderweg naar het huis van de romanschrijver in Warmond bij de verkeerde bushalte uitgestapt. Hij belde om te melden dat hij iets later zou zijn, waarop ’t Hart antwoordde: 'Wacht maar, ik loop je wel tegemoet’. En dat deed ie ook. Het is maar een detail, maar het zei wat mij betreft alles over de auteur. Ik vond het lief dat hij met een klein gebaar de loper uitrolde voor de journalist. Het strookte niet met het beeld dat ik van Maarten ’t Hart had. T...

Imaginaire man

16 mei, 2017 - /blog/1343/imaginaire-man.html

Ik was al zeker twaalf toen ik mijn imaginaire vriend influisterde dat ik te oud voor hem werd. Ik tekende een ander vriendinnetje voor hem, gaf haar een naam. En weg was-ie ook echt. Helemaal verdwenen. Had ik tot dan toe altijd iemand aan mijn zijde gehad met wie ik alles deelde, nu stond ik er voor het eerst van mijn leven alleen voor. Nou, dat was wat. Bij dezen zal ik ook afscheid nemen van de imaginaire man. Mijn imaginaire man vraagt zich nu af of ik deze column niet ...

Boekenweek special: Philip K. Dick

14 maart, 2018 - /blog/1976/boekenweek-special-philip-k-dick.html

Het vaderding   ‘Het eten is klaar,’ zei mevrouw Walton op gebiedende toon. ‘Ga je vader halen en zeg tegen hem dat hij z’n handen moet wassen. Hetzelfde geldt voor jou, jongeman.’ Ze droeg een dampende braadpan naar de keurig gedekte tafel. ‘Hij is buiten in de garage.’     Charles aarzelde. Hij was nog maar acht jaar oud en het probleem dat hem dwarszat zou zelfs Hillel in verwarring hebben gebracht. ‘Ik...’ begon hij onzeker.  &nb...

Dolfijnen

31 januari, 2018 - /blog/1891/dolfijnen.html

We zijn al melancholisch nog voordat melancholie de tijd heeft gekregen zich te nestelen. We waren in een resort, zo groot als we nog nooit hadden gezien. Een dorp. We liepen met zo'n bandje om de pols. Saai? Vreselijk? Met een meervoudig beperkt kind is niets gemakkelijker dan 'all inclusive'. Eten wanneer je zin hebt, met oneindig veel keuze. Het was dus prachtig in Punta Cana, waar Amerikanen en Russen een wedloop drinken hielden en waar de wind zo muzikaal speelde met de palmbladeren d...

I Shook Up the World! (Muhammad Ali, 1942-2016)

4 juni, 2016 - /blog/607/i-shook-up-the-world-muhammad-ali-1942-2016.html

De Amerikaanse pers, die vooraf unaniem hadden besloten dat Clay geen match was voor de ‘Bad Negro’ Sonny Liston, kreeg het te horen. Hangend in de touwen schreeuwde hij ze toe, zijn mond wijd opengesperd: ‘Eat your words! I shook up the world, I AM THE GREATEST!’ Clay had vier jaar eerder goud gewonnen op de Olympische Spelen in Rome. Hij werd gezien als een talent, maar hij zag er niet uit als een zwaargewicht, en zo bewoog hij zich ook niet. Hij was snel, hij hield zijn handscho...

Grapje

12 januari, 2017 - /blog/1011/grapje.html

Dat hun leven er na de vakantie écht anders uit gaat zien. Met een schema. Een vader daar. Een moeder hier. Met twee keer per week samen eten. Tenzij alles anders loopt natuurlijk. Tenzij hij dadelijk eindelijk ‘grapje’ zegt. ‘Grapje, dit was een test om te kijken of je echt van me hield.’  Tenzij het vlammetje bij man - binnen nu en een paar dagen - weer is opgeflakkerd. Het zoú toch kunnen? Als ik maar iets beter m’n best doe. Dan kunnen we de meisjes zeggen dat het ...

« 1 ... 20 21 22 ... 48 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: