1 December, 2017 - /blog/1779/met-het-kind-ook-mijn-vader.html
Met het kind op wie ik pas gaan we naar het strand wij kletsen, het kind waggelt blijft voor ons staan in het zand kijkt scheel ineens geeft het op in een rechte straal, explosief en volumineus onze tienerlijven in bikini bedelvend ‘Pazuzu,’ stelt mijn vriendin lachen en walgen en zielig vinden het kan Ook mijn vader kan woeden razen, tieren, vloeken rijzen, over...
29 August, 2019 - /blog/2758/jonah-falke-loopt-stage-7-tussen-de-natuurkoeien.html
Dit artikel verscheen eerder in De Gelderlander , foto: Peter van Tuijl Op krukken komt boer Jos Bolk aanhoppen. Toch loopt hij veel harder dan een gewoon mens. Zijn werkhanden en erf zijn smoezelig, maar de beesten in de stal zijn zichtbaar gelukkig en schoon. Jos zegt dat deze koeien nooit een vreugdesprongetje maken in de lente. ,,Ze zien iedere dag het daglicht dus of het voorjaar begint, dat maakt ze niet uit.” Tijdens een stage voor de landbouwschool in Frankrijk ...
14 October, 2020 - /blog/3180/cadeau.html
Mijn broer en ik hingen de afgelopen week elke dag met elkaar aan de telefoon. Druk pratend. Wat moesten we in Godsnaam voor vader kopen? Hij werd zeventig. Hij wilde niks. Hij wilde nooit iets. Maar dit was toch een mijlpaal. Mijn broer en ik elkaar bellen elkaar zeer sporadisch. Soms bezorg ik hem een hartverzakking door hem op klaarlichte dag te overvallen met een telefoontje. Als mijn wc weer lekt bijvoorbeeld. ‘Ik zit vaker achterstevoren bij jou op de wc-pot, dan d...
17 June, 2020 - /blog/3097/onze-tijd.html
Mondkapje kwijt. Nieuwe tijden, nieuwe problemen. Voor het eerst ga ik weer naar de bioscoop met een vriendin. Alles strak georganiseerd. Ook het wijntje dat we erna gaan drinken is vooraf gereserveerd. Pas als ik mijn fiets van het slot haal om naar de stad te racen, denk ik aan het mondkapje. Ik woon in Noord en kom de stad niet in zonder zo’n ding. De tijd dringt. Ik kan dat verrekte kapje dus nergens - maar dan ook echt nérgens - meer vinden. Het hele huis haal ik overhoop. Ik w...
10 June, 2020 - /blog/3090/stem.html
‘Mama, ik ga zo naar de protestactie op de dam,’ zei mijn vijftienjarige. ‘Het kán zo niet langer.’ Ze stond voor me in de keuken. Het was een warme dag. Ze droeg een strak zwart jurkje dat maar krap over borsten en billen kwam. ‘Jij gaat zo sowieso niet protesteren,’ zei ik. ‘Ik wil mijn stem laten gelden.’ ‘Dat mag jij niet.’ ‘Zeker wel.’ Ze keek me recht aan, groene ogen, opgemaakt in allerlei kleuren. Een zwarte bandana om haar nek. ‘In dat j...
2 June, 2020 - /blog/3084/aanpassen.html
Bij de kapper was alles het hetzelfde. Niemand droeg mondkapjes. Niemand droeg handschoentjes. Bij binnenkomst geen desinfecterende handgel. In één oogopslag was me duidelijk hoe ik hier over het virus moest denken. De kapster knoopte een zwarte kapmantel om mijn nek. Iets te strak. ‘Zit-ie zo goed?’ vroeg ze. ‘Prima,’ zei ik. Toen ze naar achteren liep om nog iets te pakken, stak ik snel twee vingers tussen mantel en keel. Tot ze terugkwam. ‘Dragen jullie geen...
8 April, 2020 - /blog/3023/eigen-huis-en-tuin-met-mick-en-roel-8.html
Dit is de achtste brief. Lees nummer zeven hier. Lieve Roel, Je schreef in je een na laatste brief over wandelen, en toen vroeg je waar ik aan denk tijdens het wandelen. Ik weet het eigenlijk niet zo goed. Er is maar één constante tijdens het wandelen. Ik neem een punt op de einder en daar loop ik naartoe. Als alles meezit ben ik na een uur of wat bij dat punt aangekomen. Daar denk ik: ‘Hé, ik ben er.’ Dan neem ik een nieuw punt en begin ik opnieuw. Als ik niet mee...
22 October, 2018 - /blog/2313/het-werd-donker-we-praatten-over-alles-wat-we-nog-niet-van-elkaar-wisten.html
De een na de andere enthousiaste reactie volgde. Ik schreef terug: ‘Precies! Geweldig, hè?’ Of: ‘Inderdaad super-superblij!’ En: ‘Het werd tijd, ja!’ De telefoon zweeg. Ik staarde de leegte weer in. De muren waren wit. De radiatoren opgehangen. De bamboevloer gelegd. Hier had ik dus al die tijd naartoe gewerkt? Dit huis was nu kennelijk af? 'Het is daar een gigantische rotzooi', had ik tegen ex gehuild, 'moet ik van jou tussen de cementmolens slapen?' 'Cementm...
8 October, 2018 - /blog/2295/mijn-antwoord-op-dat-onzinnige-afhandelen-van-de-kwestie-scheiding.html
“Die kwestie heb je nu toch wel afgetikt.” Ze keek op haar horloge. Ik stelde me voor dat ik schreef over mijn volgende leven, in mijn huis mét en zonder mijn dochters. Het opbreken van het oude gezin zou nooit meer ter sprake komen, dat punt was intussen gemaakt. Die zaak had ik afgehandeld. Zoals sommige zaken maar beter ‘afgehandeld’ kunnen zijn, of het anders toch zeker binnenkort moeten worden. Dingen afhandelen geeft een schoon gevoel. Dat willen we graag. ...
13 May, 2020 - /blog/3064/afscheid.html
Deze live streaming is nog niet begonnen , stond er. Drie minuten te vroeg logde ik in voor de begrafenis. Ik kon nog wel snel koffiezetten. Binnen hing alles vol slingers. Mijn jongste dochter was de dag ervoor tien jaar geworden. We hadden met het vroegere gezin aan het feestontbijt gezeten. In de middag een kinderfeestje gevierd in mijn oude straat. Toen ik met de kop koffie weer aan mijn tuintafel ging zitten, verscheen de doodskist net in beeld. Twee vazen met rozen. Een g...