Zoeken
Nieuws 95 Blog 95
Speech van Thomas Heerma van Voss over 'Alles is OKÉ' van Ivo Victoria

19 september, 2019 - /blog/2779/speech-van-thomas-heerma-van-voss-over-alles-is-oke-van-ivo-victoria.html

Beste vrienden van Ivo, beste familie, beste Ivo, Ik sta hier als een collega van Ivo. Collega’s, dat woord betekent in ons geval niet wat het in bijna elke andere beroepsgroep betekent. Ivo en ik treffen elkaar ’s ochtends nooit bij de koffieautomaat maar zien alleen zelfgefabriceerde flarden van elkaars leven via social media. We vergaderen nooit maar hebben soms kort contact via de mail, en de paar keer per jaar dat we elkaar zien zijn daar altijd anderen bij: tijdens boekpresent...

We waren gewoon niet met onszelf in het reine gekomen als we hem hadden laten aborteren

6 september, 2017 - /blog/1554/we-waren-gewoon-niet-met-onszelf-in-het-reine-gekomen-als-we-hem-hadden-laten-aborteren.html

Samuel kreeg geen echo na twintig weken, dus daar gaat het hier niet om, en 'zijn' syndroom van Kleefstra is als afwijking in het dna trouwens niet op een echo te zien, maar wat hadden wij gedaan als we vroegtijdig hadden ontdekt dat hij zou worden zoals hij is? Daarover hoefden wij geen seconde na te denken. Toen niet, nu niet, nooit niet. Bij ons was Samuel welkom geweest, ook met Down. Hem grootbrengen kost ongelooflijk veel meer inspanning dan de opvoeding van zijn broers David en Joshua, m...

BOA

27 augustus, 2020 - /blog/3149/boa.html

  Vroeger was ik schoonmaker en kwam ik bij mensen thuis. Mijn relatieve armoede verdween gestaag en ik stopte met werken, maar één vrouw ben ik tot haar euthanasie wekelijks blijven zien. Ze vertelde over haar leven. In Aruba woonde ze bijvoorbeeld tussen de plaatselijke bevolking en de kakkerlakken, op een vrachtschip voer ze eens gratis mee naar Amerika, en later reisde ze door de Balkan, leerde ze Servisch, begon ze met volksdansen en nam ze soms zigeuners in huis. De eerste kee...

Ivo Victoria bij VPRO's Nooit meer slapen: 'Het verhaal van de drugsmaagd'

29 augustus, 2018 - /blog/2226/ivo-victoria-bij-vpro-s-nooit-meer-slapen-het-verhaal-van-de-drugsmaagd.html

Het begon op een kerstfeest ten kantore van de platenmaatschappij waar ik aan het eind van de vorige eeuw werkte. Lopend buffet, drank in overvloed, swingende dansvloer, de zaken gingen goed. De volgende maandag zei ik nietsvermoedend bij de koffieautomaat: ‘Zo, wat was iedereen afgelopen vrijdag vrolijk zeg.’ Waarop ik door alle aanwezigen keihard uitgelachen werd. Jaren gingen voorbij. Vele feesten volgden. Mensen wenkten elkaar met slinkse blikken om samen naar het toilet te verdwij...

Dubbelgangers

14 februari, 2019 - /blog/2477/dubbelgangers.html

Afgelopen week was ik met een vriend op een boekpresentatie in Amsterdam. Er liep een meisje rond dat qua uiterlijk en doen en laten sprekend op een bekende van ons leek. We sloegen haar gade en verbaasden ons hardop.  Een ander meisje, dat bij ons stond, zei: ‘Ik dacht dat zeker zij toch wel uniek was.’ Beslist schudden de vriend en ik onze hoofden.  Ze vertelde: ‘Volgens mij heb ik ook een dubbelganger rondlopen, ik word heel vaak voor een ander aangezien. ...

Engelen

20 mei, 2020 - /blog/3073/engelen.html

  Het plein voor de Sint-Janskathedraal in Den Bosch is verlaten. Het enige dat verraadt dat het leven elders nog wel doorgaat, zijn de fietskoeriers in oranje pakken in de verte. Ik kijk langs de kathedraal omhoog en zie dat de engelen zijn verdwenen. Dat is geen wonder. De engelen zijn neergedaald en worden gerestaureerd en ‘klaargemaakt voor de volgende eeuwen,’ schreef de NOS een tikkeltje hoogmoedig.  Eind vorig jaar trof ik Parijs bijna even verlaten aan. Er werd f...

De koudste hoofdstad van de wereld

7 februari, 2019 - /blog/2467/de-koudste-hoofdstad-van-de-wereld.html

Ik was de man vergeten. Hij emigreerde zo’n zeventig jaar geleden naar Canada om priester te worden. Als kind zag ik hem een keer. Om ongestoord te kunnen spreken, belde ik hem vanuit de badkamer. Ik vroeg of ik Nederlands kon spreken, dat kon. ‘Maar wie ben je? Jonas?’ Ik verbeterde hem niet maar legde wel uit wie ik was. Het was wonderlijk dat hij nog accentloos Nederlands sprak. Hij zei: ‘Gecondoleerd met je moeder, ze heeft vast een mooi leven gehad.’ Ik moest hem verbet...

Geheimen

3 oktober, 2019 - /blog/2798/geheimen.html

Met een vrouw die ik leerde kennen tijdens het museumdaten met vreemden bezocht ik het Rijksmuseum Twente in Enschede. Tijdens die eerste ontmoeting had ik weinig behoefte om mijn seksuele fantasieën met haar te delen terwijl we naar een schilderij keken. Inmiddels zijn we vrienden maar over seks praten we amper. De laatste keer dat we elkaar zagen was Peter Zegveld er ook. Het was op mijn boekpresentatie in het Paleis van de Weemoed te Amsterdam. Met een hoop rook en Italiaans gezang l...

Zwijgen en voelen: een kerstverhaal

23 december, 2016 - /blog/990/zwijgen-en-voelen-een-kerstverhaal.html

Alle kerstbomen op jouwboom.be hadden een naam en waren al versierd met ballen en slingers en lichtjes, het enige wat je nog hoefde te doen was de pakjes eronder leggen. Als je zelfs dat nog te veel moeite vond kon je kiezen voor een boom die ‘Het mooiste meisje van de klas’ heette: in plaats van ballen hingen er cadeautjes aan, middels haakjes in de vorm van blozende jongens. Ik wees de ‘Mission: Impossible’ aan, een boom die zichzelf vijf seconden na Kerstmis ...

Troost

19 april, 2018 - /blog/2036/troost.html

De vriendin is een theatermaakster met liefdesverdriet. Bijna alles leek haar aan haar ex te herinneren. Liefdesverdriet is te vergelijken met rouw: de pijn van het afstand nemen van andermans zijn en lichaam. Dat bij echte rouw de dood hoort, is misschien slechts een detail te noemen.   Het was bewonderingswaardig hoe oprecht de vriendin vertelde over de open relatie de ze had gehad. Ze had weleens gerommeld, maar: ‘Dat liet me alleen maar inzien dat ik met hem wilde zijn. Maa...

« 1 2 3 ... 10 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: