9 juli, 2019 - /blog/2719/ik-heb-geleefd-31-doodzieke-jip-25-kocht-een-enkeltje-naar-thailand-ik-wilde-leven.html
Jip Schreibers is 21 als ze een rugzak, een slaapzak en wandelschoenen koopt. Plus een enkele reis naar Bangkok. ,,Ik had geen plan, ik wilde alleen maar weg”, vertelt ze. ,,Weet je wat het is? Als je van zó diep komt, zó hard de bodem hebt geraakt, dan heb je het gevoel: slechter kan niet. Het ergste wat me kon gebeuren was dat ik doodging, en dat ging ik toch al. Ik voelde geen enkele angst. Ik dacht: the world is mine, here I come. Ik wilde in het diepe springen. Léven!” Ze bl...
5 februari, 2020 - /blog/2927/zelfstandig.html
Het was mijn moeders 69e verjaardag. De stoep van mijn ouders stond vol supersonische fietsen met ingenieuze sturen van mijn ooms en tantes. Heel lief; twee aan twee. Eén oom werd gebeld op zijn Nokia en hoorde dat de 69-jarige slager uit een naburig dorp gestorven was. Elke keer als er iemand binnenkwam, was er het nieuwtje: Weet je wie er ook dood is? En kwam er aan mij de vraag: Is je vriend er niet? ‘Ben jij nu eigenlijk helemaal zelfstandig?’ vroeg de tante die als laatste binn...
15 december, 2017 - /blog/1802/vandaag-tathmandu.html
Vandaag staan alle tuinstoelen op het terras een overhemd met korte mouwen palmbomen, azuurblauwe golven en roze ondergaande zonnetjes haar vader zit buiten, gebruind ‘Tripoli, Tunis, Teheran,’ mijn vriendin zoekt oogcontact ‘Tokio,’ hij blijft voor zich uit staren ‘Taipei, Tbilisi, Timboektoe,’ gaat zij verder dan opeens, tegelijk, ze zien elkaar: ‘Tegucigalpa!’ ‘Tathmandu,’ mijn vriendin ondeugend ‘Tarimaribo,...
30 april, 2019 - /blog/2601/ik-denk-soms-dat-mijn-kinderen-het-leuker-hebben-bij-mijn-ex.html
Zonneschijn. Elke avond spelletjes doen tot diep in de nacht. Hebben ze weer met z’n allen Saboteur gespeeld. Superleuk. Heel erg fijn. Echt waar. De achtjarige struikelt bijna over haar woorden als ze mij de spelregels uitlegt. Haar ogen schitteren. Mijn familie gruwelt van gezelschapsspelletjes, dus het is enorm boffen voor mijn dochters dat ze dat soort verlangens - midgetgolf, sjoelen, Monopoly en Kolonisten van Catan - elders kunnen botvieren. Het zou voor mijn familie een mart...
7 mei, 2019 - /blog/2612/ik-heb-geleefd-24-wendy-44-is-ziek-de-dood-lijkt-me-heerlijk.html
“De dood lijkt me héérlijk,” zegt Wendy Colijn (44) op het terras achter haar huis. In de rolstoel draait ze haar ogen ten hemel. Doodgaan betekent geen pijn meer hebben, helemaal vrij zijn. Ja, zegt ze, dat is iets om naar uit te kijken. Niet dat ze het leven zat is. Maar je door de dagen slepen in een gesloopt lichaam, dat wil ze niet meer. Overigens gaat het nu redelijk, vertelt ze terwijl ze een van haar honden achter de oren kriebelt. Dankzij een nieuw medicijn is de euthanasiev...
23 maart, 2018 - /blog/2000/kleuren-zijn-ze-kwijt-alles-draait-om-dat-ene.html
Kleuren zijn ze kwijt de personen rennen over het plafond heen, en weer terug grijs en zwart rekken ze racen mee met de auto’s voor ons huis ze trekken de meubels langs de muren tot kauwgomslierten lang en donker, soms hel verlicht ergens in de diepte rinkelt een telefoon eindeloos lang, telkens opnieuw mijn ogen willen zien maar vallen steeds dicht mijn oren moeten horen voelen zich verplicht Alles draait om dat ene waar omheen ik be...
25 december, 2018 - /blog/2400/kerst-in-suriname.html
Kerstmis in Suriname Chris Polanen Als kind in Suriname geloofde ik dat mijn opa's geest terugkeerde om afscheid te nemen van mijn oma en dat je 's nachts een jonggestorven bruid op straat tegen kon komen of de geest van een lang geleden vermoorde gouverneur op een wit paard. En als je pech had, de echt gevaarlijke: de yorka's, leba's en bakru's. Een ontmoeting met een van hen kon je dood betekenen, dat wist iedereen. Ik geloofde, net als veel Suriname...
11 mei, 2017 - /blog/1338/tokyo-expatwife-1-de-pornospeeltuin.html
Schuin tegenover het Yoyogi Uehara treinstation bevindt zich een kleine speeltuin. Deze bestaat uit vier schommels naast elkaar en twee bankjes langs het hek ertegenover. Het speeltuintje wordt aan drie zijden door gebouwen omgeven. Ik kom er dagelijks langs. Mijn kinderen houden van schommelen en dat is in deze speeltuin niet anders. De schommels hebben roestige maar sierlijke stalen kettingen, waarvan een afzonderlijke schakel een centimeter of dertig lang is. Hele lange schakels. Zel...
29 augustus, 2019 - /blog/2758/jonah-falke-loopt-stage-7-tussen-de-natuurkoeien.html
Dit artikel verscheen eerder in De Gelderlander , foto: Peter van Tuijl Op krukken komt boer Jos Bolk aanhoppen. Toch loopt hij veel harder dan een gewoon mens. Zijn werkhanden en erf zijn smoezelig, maar de beesten in de stal zijn zichtbaar gelukkig en schoon. Jos zegt dat deze koeien nooit een vreugdesprongetje maken in de lente. ,,Ze zien iedere dag het daglicht dus of het voorjaar begint, dat maakt ze niet uit.” Tijdens een stage voor de landbouwschool in Frankrijk ...
1 december, 2017 - /blog/1779/met-het-kind-ook-mijn-vader.html
Met het kind op wie ik pas gaan we naar het strand wij kletsen, het kind waggelt blijft voor ons staan in het zand kijkt scheel ineens geeft het op in een rechte straal, explosief en volumineus onze tienerlijven in bikini bedelvend ‘Pazuzu,’ stelt mijn vriendin lachen en walgen en zielig vinden het kan Ook mijn vader kan woeden razen, tieren, vloeken rijzen, over...