Zoeken
Ik heb geleefd #9. Zieke Onno Pel (38) is aan zijn derde bucketlist toe

22 januari, 2019 - /blog/2426/ik-heb-geleefd-9-zieke-onno-pel-38-is-aan-zijn-derde-bucketlist-toe.html

Onno Pel (38) is aan zijn derde bucketlist toe. Zijn eerste maakte hij vier jaar geleden, toen hij net had gehoord dat hij lijdt aan een dodelijke longziekte. Bovenaan de lijst stond een rondreis door het westen van de VS, in een Ford Mustang, langs de kust naar de waanzinnige nationale parken. Die reis maakte hij met zijn vrouw in 2015. En jazeker, hij huurde een Mustang. 'Uiteindelijk heb ik hem zelfs gekocht.' Op zijn to-dolijst stond ook ‘wereldrestaurants bezoeken’. De horec...


Bij de eerste inentingen huilde Samuel niet. Geen traan, geen kik

5 april, 2017 - /blog/1247/bij-de-eerste-inentingen-huilde-samuel-niet-geen-traan-geen-kik.html

Nu we weten wat hem zoal mankeert, beseffen we dat hij eigenlijk de sterkste is van ons vijven. Nooit ziek. Nooit klagen. Nooit vragen of we school bellen omdat hij zich niet lekker voelt, alleen al omdat hij toch niet praat. Geregeld wekt hij ons met gezang, ten teken dat een dag van vrolijkheid is aangebroken. Nooit pijn voelen. Althans, nooit zichtbaar pijn voelen. Bijna nooit dan. Dokter Tsjitske Kleefstra, naamgever van het syndroom waaraan Samuel lijdt (een dna-defect), zegt dat...


Iets

4 maart, 2020 - /blog/2959/iets.html

Een vriend belde vanuit de auto. ‘Er is iets aan de hand,’ zei hij. Verder kon ik er niets van verstaan vanwege de storm waarin ik liep. Het almaar lossere vel rond mijn wangen en nek werd recht naar achteren geblazen. Zo strak dat mijn skelet wel tevoorschijn moest piepen. Mijn ogen traanden. Een huilende doodskop probeerde vooruit te komen, en dat lukte dus haast niet. Maar dan ook écht niet. Dat vond ik het wonderbaarlijkste. Alsof ik recht tegen de stroom van een wildwaterrivi...


Herhaling

17 september, 2020 - /blog/3159/herhaling.html

  Met mijn geliefde verblijf ik de komende weken in klooster De Keizersberg in Leuven. Zij zocht een plek om grote schilderijen te maken en de aardse beslommeringen even achterwegen te laten. Hier zijn is geen toeval. Mijn vriend, monnik en professor Thomas Quartier, is pas naar hier verhuisd. Bovendien bestaat toeval niet in de monastieke wereld. Toeval noemen ze hier God. Daar waar in de lange gangen van dit klooster gelopen wordt, ligt geen stof. Het gebouw is zo groot dat op ...


Hello, goodbye

21 maart, 2017 - /blog/1189/hello-goodbye.html

Ik ben daar tegen, niet omdat ik een van Nederlands grootste voetballers zijn feestje niet gun, maar omdat ik het helemaal gehad heb met afscheid nemen. Ik wil nu wel weer eens iemand verwelkomen, in plaats van uitzwaaien. Er gaan alleen maar mensen weg. Ik wil niet vieren dat iemand er was, maar dat iemand er is.  Laten we voorafgaand aan de oefenwedstrijd van het Nederlands elftal tegen Italië met z’n allen vieren dat Georginio Wijnaldum op vrijdag 2 september 2011 zijn interland...


Pop & Literatuur (55): Frankie Goes to Hollywood en Samuel Taylor Coleridge

2 april, 2019 - /blog/2556/pop-literatuur-55-frankie-goes-to-hollywood-en-samuel-taylor-coleridge.html

Cor's Pop & Literatuurlijst op Spotify: Nóg een keer Samuel Taylor Coleridge? Nou, vooruit dan, maar dit is echt de laatse keer, beloofd… Wie Frankie Goes To Hollywood zegt, noemt meestal in één adem ‘Relax’, een nummer uit 1984 dat al in de jaren ’90 symbool stond voor alles wat voltooid verleden tijd is en écht niet meer kon, zoals blijkt uit deze beruchte scène uit de sitcom Friends , waarin Frankie een soort cameo heeft op een verwassen T-shirt: Toch...


Een nieuwe politische Heimat

11 juli, 2017 - /blog/1439/een-nieuwe-politische-heimat.html

    Nog even en die ewige Kanzlerin streeft haar pas overleden politieke wegbereider Helmut Kohl voorbij als langstzittende kanselier. Wellicht gaat Merkel haar vierde kabinet, net als haar tweede, vormen met de liberalen (FDP) of ze kiest opnieuw voor de sociaaldemocraten (SPD), haar eerste en huidige coalitiepartner. Andere smaken zijn er niet. Even ontstond er reuring in de Duitse politiek toen Sigmar Gabriel (SPD) afgelopen januari zijn functie als&...


Marion leest Roxane van Iperen

20 januari, 2019 - /blog/2446/marion-leest-roxane-van-iperen.html

Het boek komt wat langzaam op gang, maar net als een trein die steeds sneller gaat rijden, wordt het steeds beeldender en emotioneler. Dit is overigens geen toeval. Roxane vertelde me dat ze dit heeft geschreven als een fuik, zoals de joden daar ook in werden gelokt. Eerst afstandelijk, en dan steeds dichterbij totdat de lezer niet meer weg kan. Toen ik dit wist, was ik nog meer onder de indruk. Ik ben blij dat ik mijn boek al had ingeleverd toen ik ’t Hooge Nest las, want oei, wat is het i...


Deskundigen over de dood #4: Een uitvaart organiseren kun je heel goed zelf (en het werkt helend)

24 augustus, 2020 - /blog/3145/deskundigen-over-de-dood-4-een-uitvaart-organiseren-kun-je-heel-goed-zelf-en-het-werkt-helend.html

  Vraag aan Susanne Duijvestein of ze later wordt begraven of gecremeerd en ze komt met een onverwacht antwoord: zij wil zich laten composteren. Haar lichaam zal worden bedolven onder een laag houtsnippers en bladeren zodat het kan vergaan. Dat is de kringloop van het leven, zegt ze. Als in het bos een hertje doodgaat, wordt dat ook door micro-organismen opgenomen. Susanne Duijvestein eindigt als een zak voedzame tuinaarde. In Nederland zijn we die link met de natuur wat kwijt, v...


Aftelklok

26 april, 2021 - /blog/3282/aftelklok.html

Na nog even een winkelafspraak te hebben gemaakt bij de Hema, dubbelklikte ik op de link en – pats, boem, klats – daar verscheen, aan het einde van de werkdag, plots een crematorium op mijn scherm. Laag gebouw. Grote schoorsteen. Statisch beeld. De naam van de veel te jonge zus van vriendin L. Een klok die aftelde tot haar crematiedienst zou beginnen. Het viel rauw op mijn maag. Het is niet zo dat ik totaal geen crematorium had verwacht, ik zou tenslotte  een crematie bi...


« 1 ... 13 14 15 ... 74 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: