22 January, 2019 - /blog/2426/ik-heb-geleefd-9-zieke-onno-pel-38-is-aan-zijn-derde-bucketlist-toe.html
Onno Pel (38) is aan zijn derde bucketlist toe. Zijn eerste maakte hij vier jaar geleden, toen hij net had gehoord dat hij lijdt aan een dodelijke longziekte. Bovenaan de lijst stond een rondreis door het westen van de VS, in een Ford Mustang, langs de kust naar de waanzinnige nationale parken. Die reis maakte hij met zijn vrouw in 2015. En jazeker, hij huurde een Mustang. 'Uiteindelijk heb ik hem zelfs gekocht.' Op zijn to-dolijst stond ook ‘wereldrestaurants bezoeken’. De horec...
10 July, 2017 - /blog/1447/tokyo-expatwife-7-kinderen.html
Inmiddels kijk ik er naar uit. Dat is omdat de kinderen nu al ruim twee weken vakantie hebben. Er is geen opvang, summerschool is niet te betalen, en alle vriendjes van school zijn op vakantie, of nog niet echt vriendjes. Er is enkel papa. Begrijp me niet verkeerd, ik heb hele leuke kindjes, en we doen leuke dingen in deze fantastische stad, maar vijf hele dagen alleen met twee kinderen is nogal veel. Soms halen ze het bloed onder mijn nagels vandaan. Dan erger ik me aan alles. De eve...
5 November, 2019 - /blog/2838/voorwoord-de-laatste-lach-bart-vervaeck.html
Een pagina uit het exemplaar waarin Basart aantekeningen heeft opgeschreven. Een nieuwe herfst, een nieuw geluid Voorwoord door Bart Vervaeck De laatste lach , de eerste roman van R.A. Basart (1946-2019), verscheen in de herfst van 1997. Het postmoderne taalspel was op dat moment gemeengoed geworden en de lezers waren wel wat gewend. Toch viel het boek op door de bizarre plot, de virtuoze stijl, de duizelingwekkende gelaagdheid, de hilarische en grotesk...
21 March, 2017 - /blog/1189/hello-goodbye.html
Ik ben daar tegen, niet omdat ik een van Nederlands grootste voetballers zijn feestje niet gun, maar omdat ik het helemaal gehad heb met afscheid nemen. Ik wil nu wel weer eens iemand verwelkomen, in plaats van uitzwaaien. Er gaan alleen maar mensen weg. Ik wil niet vieren dat iemand er was, maar dat iemand er is. Laten we voorafgaand aan de oefenwedstrijd van het Nederlands elftal tegen Italië met z’n allen vieren dat Georginio Wijnaldum op vrijdag 2 september 2011 zijn interland...
19 October, 2018 - /blog/2310/de-kleinste-stands-op-s-werelds-grootste-boekenbeurs-door-paula-drewes.html
Wat mijn bezoek enige richting gaf was mijn zoektocht naar de stands van de kleinste en/of onbekendste landen: want hoe ziet het literaire landschap van de Faeröer Eilanden, Bolivia , Azerbeidzjan , Nigeria en Finland er eigenlijk uit? Tijdens de beurs, die zich afspeelt in een aantal enorme hallen rondom een openluchtterrein vol eet-, drink- en goede doelenkraampjes (zelfs een grote Amnesty International-bus) waande ik me af en toe op een festival. Dat zal voor...
24 August, 2020 - /blog/3145/deskundigen-over-de-dood-4-een-uitvaart-organiseren-kun-je-heel-goed-zelf-en-het-werkt-helend.html
Vraag aan Susanne Duijvestein of ze later wordt begraven of gecremeerd en ze komt met een onverwacht antwoord: zij wil zich laten composteren. Haar lichaam zal worden bedolven onder een laag houtsnippers en bladeren zodat het kan vergaan. Dat is de kringloop van het leven, zegt ze. Als in het bos een hertje doodgaat, wordt dat ook door micro-organismen opgenomen. Susanne Duijvestein eindigt als een zak voedzame tuinaarde. In Nederland zijn we die link met de natuur wat kwijt, v...
31 January, 2019 - /blog/2450/gedichtendag-lees-een-voorpublicatie-uit-de-te-verschijnen-bundel-van-erik-jan-harmens.html
* twee keer lichaam lichaam ik noem je twee keer daarna niet meer weiger geen dienst maar doe het zoals de maan het water naar zich toe trekt als een doelwit van een criminele afrekening dat eerst nog vol ongeloof naar de inslagen kijkt vóórdat hij instort blauw en dan wit wordt geef je...
4 March, 2020 - /blog/2959/iets.html
Een vriend belde vanuit de auto. ‘Er is iets aan de hand,’ zei hij. Verder kon ik er niets van verstaan vanwege de storm waarin ik liep. Het almaar lossere vel rond mijn wangen en nek werd recht naar achteren geblazen. Zo strak dat mijn skelet wel tevoorschijn moest piepen. Mijn ogen traanden. Een huilende doodskop probeerde vooruit te komen, en dat lukte dus haast niet. Maar dan ook écht niet. Dat vond ik het wonderbaarlijkste. Alsof ik recht tegen de stroom van een wildwaterrivi...
8 June, 2020 - /blog/3088/ik-heb-geleefd-66-louises-lippen-en-nagels-werden-blauw-de-caissiere-vroeg-gaat-het-wel-goed.html
Haar zoons weten niet beter dan dat hun moeder vaak naar het ziekenhuis moet en elke middag even gaat slapen. Ze herinnert zich de eerste keer dat haar oudste bij een vriendje ging spelen en daarna verbaasd opmerkte dat die andere moeder helemaal geen infuuspomp in haar lijf had. Louise loopt dag en nacht rond met een tasje waar een medicijncassette in zit die een vaatverwijder in haar bloedvaten laat lopen. Dat is vanwege haar zeldzame longziekte pulmonale hypertensie; zonder genee...
10 May, 2017 - /blog/1333/fonckelende-intro-tim-foncke-van-bella-door-joost-vandecasteele.html
Met de deur en een groot stuk van de gevel Inleiding bij de presentatie van Bella , 9 mei @ The Joker in Antwerpen In tekst: Joost Vandecasteele, wie kent hem niet? Mijn buurvrouw Rita. ‘Buurvrouw Rita,’ vroeg ik haar laatst, ‘wie is of wat weet je over Joost Vandecasteele?’ Haar gezicht sprak boekdelen want door een fout in haar hersens denkt zij dat ze het oeuvre van Kristien Hemmerechts is, zodat ik van de paden die daar lagen wijselijk het hazenpad koos. I...