Zoeken
Nieuws 1337 Blog 1016 Podcast 3
Na het verlies

15 juni, 2016 - /blog/634/na-het-verlies.html

Thans ben ik achtendertig, ik zit naar Oostenrijk – Hongarije te kijken en de enige die bereid is met mij mee te kijken is de zon, waar ik dan nog een stuk rolluik voor trek. Een verbond met de mooiste vrouw ter wereld staat zodanig op de helling dat het verbond naar beneden schuift. Ik probeer te stoppen met zuipen. Ik probeer me te amuseren met stukken van vrouwen en stukken over het EK. Dat lukte allemaal, tot maandagavond de groothandelaar van zak en as weer gouden zaken deed. Een voetbal...

Telkens als ik hun vader afwijs, wijs ik de helft van mijn kinderen af

12 maart, 2018 - /blog/1972/telkens-als-ik-hun-vader-afwijs-wijs-ik-de-helft-van-mijn-kinderen-af.html

Het was op de presentatie van de rapportage ‘Scheiden zonder schade’ die oud-politicus André Rouvoet aanbood aan een dochter van gescheiden ouders, en aan twee ministers. Toen ik zijn verslag thuis las, was mij al opgevallen hoe doorwrocht en compleet het was. Ook hoe groot de impact van een scheiding op kinderen is. Hoe diep en op hoeveel verschillende vlakken het ingrijpt in hun levens. Het kind is en blijft de dupe. Hoe beperken we die schade? Wat doen we er concreet a...

Pop en literatuur (46): Nick Cave & The Bad Seeds en John Milton

29 januari, 2019 - /blog/2444/pop-en-literatuur-46-nick-cave-the-bad-seeds-en-john-milton.html

  Liefhebbers van de Netflix-serie Peaky Blinders zijn ongetwijfeld bekend met dit nummer. ‘Red Right Hand’ is de signature tune van de serie. Elke aflevering opent ermee. Verschillende alternatieve versies komen in de serie voor. De keuze voor dit nummer zal deels te maken hebben met de onheilspellende toon, die wonderwel past bij de grimmige sfeer van Peaky Blinders. Maar er is ook een inhoudelijke link. Peaky Blinders speelt in het Birmingham van net na de Eerste Were...

Logboek van een debutant: deel 2

26 januari, 2018 - /blog/1885/logboek-van-een-debutant-deel-2.html

Finale van Manuscripting, 25 september 2014 in de Amsterdamse Stadsschouwburg. Niet de grote zaal natuurlijk, maar in de salon. Finalisten: Bronja Prazdny, Derko Laan & Karel Brown (ik dus). Mijn pseudoniem bleek toch te werken. Een vriend van me had op Twitter een foto voorbij zien komen van de halve finale en dacht: die gozer lijkt echt op Timo. Maar het is hem niet, want hij heet anders.    Er zaten tien dagen tussen de halve finale en de finale. Ergens had ik nog de ...

Ook ik ken geen enkele gescheiden man die niet al een andere vrouw bleek te hebben

11 december, 2017 - /blog/1793/ook-ik-ken-geen-enkele-gescheiden-man-die-niet-al-een-andere-vrouw-bleek-te-hebben.html

“Hoezo?” “Hoop schept een droomwereld”, zei ze, “en die wordt niet vervuld. Hoe meer je hoopt, hoe gefrustreerder je wordt. Hoop is pure misleiding. Meer niet.” “Is wanhoop beter?” “Dat is de schaduw van hoop.” “Maar wat moeten we dan?” “Naar de feiten kijken”, zei ze. Dat leek me nu typisch een journalistenantwoord, maar meteen nadat zij was vertrokken, haalde ik wel de spreuk van de muur. Wég m...

HAY (voorpublicatie)

22 augustus, 2016 - /blog/767/hay-voorpublicatie.html

Gina is al naar school, huishoudster Sulaika stiefelt zwijgend door de keuken. Buiten, bij een tempel-achtig huisje dat dienstdoet als haar atelier, is Sandra bezig een houten bank te bewerken met een hogedrukspuit. In bikini, met op de koptelefoon een luisterboek met het levensverhaal van Catharina de Grote. Barry geeft de honden te eten. Een delicaat proces, waar een weegschaal aan te pas komt en verschillende soorten voer. Vooral Wino vergt speciale aandacht. Zij is een beetje misvormd en ...

Tokyo Expatwife #11: Oorlog

22 september, 2017 - /blog/1578/tokyo-expatwife-11-oorlog.html

Onlangs ging ik op een zondag met mijn gezin zwemmen op de Nederlandse ambassade. De ambassade heeft een grote lap grond en bevindt zich in het hartje van Roppongi, met uitzicht op de Tokyo Tower. Er is een enorm zwembad waar je, in tegenstelling tot in de rest van Japan, wel gewoon met tatoeages mag zwemmen. Mensen vinden tatoeages hier vies en onfatsoenlijk, en dat heeft alles met de Yakuza te maken: de Japanse maffia. Hoe dan ook, ik heb een vriend die op de ambassade werkt met kin...

Incasseren

10 januari, 2020 - /blog/2898/incasseren.html

Op oudjaarsavond zie ik mijn kinderen dus niet! Ik hou er helemaal niet van mijn kinderen niet te zien met oud en nieuw. Ze horen bij mij te zijn als 2019 overgaat in 2020. Daar valt niet over te twisten. Dat ís gewoon zo. Maar dat is zo gewoon niet. Als je gescheiden bent, verdeel je je kinderen eerlijk over de feestdagen.  Zo gaan die dingen nu eenmaal. Daar hou ik dus ook helemáál niet van. Alles verandert. Dat zal wel. Maar ze waren tot nu toe altijd bij mij met oud en nieuw. Da...

De vis

15 februari, 2017 - /blog/1095/de-vis.html

Zodra ze de rivier konden horen, dreven zijn gedachten af naar het donkere water, de dobber dansend op het ritme van onzichtbaar leven. Hij was uitzonderlijk geduldig voor zijn leeftijd. Urenlang kon Louis genieten van de mogelijkheid dat hij een spartelende vis uit het water zou trekken. De mogelijkheid, die was het belangrijkst. Zolang iets onzichtbaar was, kon het alles zijn, en daarom viste hij bij voorkeur in de schaduw; in het zonlicht kon je de bodem zien.     De be...

Blauwe maan

13 april, 2018 - /blog/2032/blauwe-maan.html

Die avond ben ik op pad gegaan met een fietslampje in het aardedonker. Ik weet wel ongeveer waar de voormalige stratenmakerskeet moet staan, maar in het donker is het Biotoopterrein behoorlijk ondoorzichtig. Mijn kaplaarzen zuigen vast bij elke stap in de modder. Volgens de beschrijvingen vind ik uiteindelijk het houtsnipperpaadje. Mijn ogen wennen aan het donker, het is volle maan. Brandende olielampen en tuinfakkels langs het pad wijzen de weg. Ik ruik houtvuur, en ja, tussen de begroeiing on...

« 1 ... 123 124 125 ... 134 »
Blijf op de hoogte

Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: