22 februari, 2019 - /blog/2492/ontmoetingsplaats-knooppunt.html
Onlangs zat ik met mijn vrouw en gezin bij Kwekkeboom in Noord. Een fijne plek met goeie kroketten. Ze is aan een nieuwe chemokuur begonnen en kan weer vaker naar buiten. Dat is fijn, al slaapt ze slecht en zijn de kwalen niet op twee handen te tellen. Waar de eerste kuur zich stortte op het aantasten van de ingewanden, heeft ze bij deze ook veel last van haar ledematen. Het duurt erg lang allemaal. Ik plet met een taartvorkje mijn kroket fijn en denk aan kanker. Bij een dierbare oom...
23 mei, 2018 - /blog/2098/de-selectie-randy-van-ee.html
Pispaaltje Melvin en ik zitten op de fiets. Ik heb mijn voetbalschoenen al aan. We rijden de parkeerplaats van de voetbalvereniging op. Melvin had me vanmiddag gevraagd of ik zin had om mee te trainen. Ze kwamen een man tekort, maar wilden wel graag partijen. Op het veld staan een paar jongens een bal rond te spelen. Bij één van de jongens was ik laatst thuis. We speelden PES in Melvins kamer. Voor ons stond driekwart van een slagroomtaart. Die had mijn moeder aan mij meegegeven. Me...
28 mei, 2018 - /blog/2105/dat-sms-je-had-hetzelfde-effect-op-me-als-het-blauwe-kruisje-op-de-zwangerschapstest.html
Ik zal even vertellen wanneer ik het smsje precies kreeg. Het was anderhalve dag geleden. Een zwoele doordeweekse avond. We vierden de verjaardag van de dertienjarige met een gourmet in de achtertuin. Vader, moeder, zusje en de beste vriendin van de jarige. We waren al halverwege de maaltijd. Het was heel gezellig. Iedereen rommelde met een eigen pannetje. Ex en ik dronken een glaasje champagne op het feit dat we dertien jaar geleden voor het eerst ouders waren geworden. We dronken op de g...
19 juni, 2017 - /blog/1410/juiste-oplossing.html
Een echt grote opluchting is het pas dat ik niet meer steeds op hoef te letten hoe de man in huis zich vandaag voelt, en hoe ik daar het beste op kan anticiperen, of juist niet-anticiperen. Er is ruimte voor mij. Ik blijk hier nu gewoon vrij te mogen rondlopen in om-het-even-wat-voor humeur. Want er is niemand meer waarbij ik – als ik niet mijn aller koddigste zelf ben – bang ben nóg meer uit de gratie te raken. Er is ook niemand meer waarachter ik schuil kan gaan. Maar ik moet t...
29 oktober, 2018 - /blog/2322/de-kinderen-gaan-naar-parijs-en-ik-onttakel-hun-ouderlijk-huis.html
Op het moment dat mijn meisjes met hun vader, zijn vriendin en haar dochters, voor de Mona Lisa zullen staan, sjouw ik onze bank het huis uit. Hoe en met wie weet ik nu nog niet precies. Organiseren is niet mijn sterke punt. Maar waarschijnlijk heb ik het erop aan laten komen. Gisteren stuurde ik een mailtje of er mensen waren die me in deze herfstvakantie konden helpen. Ja, dat had ik eerder kunnen doen. Maar eerder zag ik het niet voor me. Niet echt. Nu pas loop ik door ons huis, trappen...
12 november, 2018 - /blog/2337/ik-woon-in-een-haarlemmerdijkie-met-lekkend-aanrecht-en-muren-vol-piepschuim.html
Ik heb een foto van een bamboeplank die er nog staat naar mijn broer geappt. Hij schrijft: ‘Je kunt hiervoor het beste een decoupeerzaag gebruiken.’ Er liggen sinds gisteren drie stuks gordijnrails middenin mijn woonkamer, een inbouwtreksysteemschakelaar. Hollewandpluggen. De nieuwe kleine stofzuiger die ik heb gekocht, heeft nauwelijks zuigkracht. En nadat-ie door mijn broer met zijn puinzuiger is uitgezogen nog steeds niet. Het matras dat ik aanschafte is defi...
28 februari, 2019 - /blog/2500/lil-kleine-jeroen-blankert.html
* Zou dat ooit nog goed komen met die kleine Jorik? Hij is toch al vierentwintig. Wij waren ook nog best kinderlijk op die leeftijd hoor, want ja, daar zijn het de tijden ook naar. We blijven maar eindeloos kind, zolang er geen hongersnood of oorlog is. Zijn werkster ruimt dus twee keer per week de kledingkamer op, iets waar hij haar echt heus wel dankbaar voor is, zegt hij. Hij gooit alles gewoon op de grond. Dat is toch best een beetje gek hoor. Het was tenslotte hele dure kleding. En we...
27 maart, 2017 - /blog/1208/een-wonder.html
Ik had die man een maand niet gezien of gesproken en het zag er niet naar uit dat daar ooit nog verandering in ging komen. Ik had hem geblokkeerd voor WhatsApp en sms-verkeer. We moesten elkaar af en toe wel mailen voor praktische zaken. Na lezing verwijderde ik zo’n mail direct. Zelfs zijn naam kon ik niet in mijn buurt verdragen. Ik had aan die twee schatten uitgelegd dat papa en mama nu dus echt ruzie hadden, dat we daarom van de een op de andere dag niets meer met z’n vieren ded...
25 maart, 2020 - /blog/2993/europa.html
Met mevrouw Snick uit Gent plan ik al enige tijd een reis naar Wenen. Het moest een zoektocht naar het verleden worden aan de hand van schrijver Joseph Roth. We zouden onderzoeken wat er voor de Eerste Wereldoorlog gebeurde in Wenen, en hoe het tolerante oude Europa langzaam geslotener werd. De reis is uitgesteld. Ik schreef Snick vorige week, na een paar dagen van isolement: ‘Hopelijk stappen we snel samen in de nachtrein. Ik heb er nu nog veel meer zin in. Een open Europa...
3 juni, 2019 - /blog/2656/hugo-borst-en-henk-spaan-mansplainen-het-vrouwenvoetbal.html
Deze stukken zijn eerder verschenen in Volkskrant Magazine . 1 Foute grappen Henk: Hugo, ik word nu al, bij voorbaat, doodmoe van de mensen die me tijdens het WK gaan vragen wat ik zo leuk vind aan vrouwenvoetbal. Dat ze dan voordat je kunt antwoorden zelf concluderen dat het tempo lager ligt, dat de handelingssnelheid het niet haalt bij die van de mannen, dat kortom het niveau zo veel minder is dat ze er niet naar kunnen kijken. Dit is de typerende kortzichtigheid van...