Blog


Een stralende engel die zich stiekem naar haar oude huis om de hoek spoedt - Elke Geurts

Een stralende engel die zich stiekem naar haar oude huis om de hoek spoedt 18-06-2018

Alweer zes dagen ben ik in mijn logeerhuis pal aan het water. Om de hoek van mijn straat. Deze week heb ik de meisjes niet. Maar vanaf hier kan ik ze, als ik me inspan, zelfs horen lachen. 



Ex stond op de stoep. In zijn ogen: uitputting - Elke Geurts

Ex stond op de stoep. In zijn ogen: uitputting 11-06-2018

De deurbel ging. Ex stond op de stoep met een topzware tas in elke hand. Bezweet. In zijn ogen: uitputting.

“Hallo”, zei hij zacht.

“Hé! Daar ben je weer!” Ik hield de voordeur voor hem open. “Zet alles maar op je kamer!”

Heel even was er blijdschap. Na vele omzwervingen was de verloren man dan eindelijk weer omgekomen!



Ik kocht een huis, twee broccoli’s, een rol vuilniszakken en een fles witte wijn - Elke Geurts

Ik kocht een huis, twee broccoli’s, een rol vuilniszakken en een fles witte wijn 04-06-2018

In een zijkamertje van het makelaarskantoor las een mevrouw op monotone toon het voorlopig koopcontract voor van de ongehuwde Ella Geurts, geboren op dezelfde dag als ik, woonachtig op mijn adres, hierna te noemen: koper.



Dat sms'je had hetzelfde effect op me als het blauwe kruisje op de zwangerschapstest - Elke Geurts

Dat sms'je had hetzelfde effect op me als het blauwe kruisje op de zwangerschapstest 28-05-2018

De tweede dag nadat ik een huis heb gekocht. Ik kan het nog niet echt geloven omdat je het verder helemaal nergens aan merkt. 

Het is natuurlijk ook nog niet echt gekocht. Ik moet het voorlopig koopcontract zelfs nog tekenen. Er is alleen dat sms’je waarin staat: ‘Hoi Elke, gefeliciteerd, het is gelukt, bel me maar even. Groet, de makelaar.’



In slaap dommelen op de bijrijdersstoel, zoals vroeger - Elke Geurts

In slaap dommelen op de bijrijdersstoel, zoals vroeger 22-05-2018

Het leek wel niet waar. Op de bijrijdersstoel zat ik, naast ex, mijn blote voeten die op het dashboard lagen, mijn oogleden die zwaarder en zwaarder werden en mijn hoofd dat steeds naar opzij viel.



Ik ga weg uit mijn huis, net nu ik er écht veel van houd - Elke Geurts

Ik ga weg uit mijn huis, net nu ik er écht veel van houd 14-05-2018

Natuurlijk houd ik pas écht veel van mijn huis nu ik er bijna weg ben. Dat ging ook zo met het houden van mijn man. Het is alsof ik alles pas zie en voel als het voorbij is. Alleen in het licht van de eindigheid kan ik het leven op waarde schatten.



Ik mis de vanzelfsprekendheid van ons gezin - Elke Geurts

Ik mis de vanzelfsprekendheid van ons gezin 07-05-2018

Ik stond bij de tramhalte toen onze auto, met mijn gezin erin, de straat in kwam rijden. Meteen begon het wuiven.
De jarige ex achter het stuur zwaaide terug. Voor ik het wist, vloog ik er al naartoe. De tramrails over, het kruispunt. Breed lachend. Ex liet zijn raampje zakken en ik gaf hem drie zoenen. Ze waren terug van een middagje zeilen. Ze hadden rode konen van de zon.



Hoe een ongeluk verbindt - Elke Geurts

Hoe een ongeluk verbindt 30-04-2018

Ineens was de zomer daar. Ik had net gehoord dat ik een woning had voor drie maanden in onze straat. Op mijn slippers liep ik van de steiger terug naar huis, toen mijn dochter belde.