#hetoo

#hetoo

Ivo Victoria

Soms wanneer we Just Dance! spelen op de Wii, of ik zie je vanuit het raam hoelahoepen op de stoep, schrik ik van hoe je heupen bewegen. Nog niet zo lang geleden tikte ik je straffeloos op de bips nadat ik je luier had verschoond, en deze zomer kwam je opeens in bikini met een reusachtige roze opblaasflamingo uit de rivier, weet je nog, en het zonlicht viel op een bepaalde manier door de bladeren van de bomen, en ik vernauwde de ogen en plots was je twintig en bloedmooi. Die foto kreeg heel veel hartjes op Instagram, ik heb het je laten zien. Vandaag heb ik hem weggehaald.

Immers, je bent nog steeds een kind van tien en meer dan ooit zou ik willen dat het voor altijd kon blijven duren. Want wanneer ik aan jouw toekomst denk, dan denk ik deze dagen ook wel eens aan een nacht, lang geleden, in een Russisch hotel. Een meisje met zwarte haren en net als jij, een bril. Een lift, een donkere opslagkamer voor schoonmaakspullen en dat ik het zo raar vond dat ze haar mond niet open deed, hoe moest ik dan met mijn tong naar binnen? En zodra ik haar beha had losgeknoopt, wilde ze weer terug naar haar vriendinnen, en de tranen vloeiden. Eerst lachte ze nog om al mijn grappen. Daarna ging ze mee naar boven dus wat had ze dan verwacht? En daarbij ik had te veel gedronken. Nee, je moet mij de excuses niet leren waarmee kloterig gedrag vergoeilijkt wordt.

Het voordeel is: wanneer jij straks die leeftijd nadert – de Wii hopeloos verouderd, de flamingo verschrompeld ergens onder in een lade – dan heb je mooi een vader die over de benodigde knowhow beschikt om je uit te leggen hoe het werkt in het hoofd van een idioot. Dus dat ga ik doen, dat is beloofd, en er zullen dagen komen dat je mij erom zal vervloeken. Op zo’n supervet feest met die ene hele geestige jongen, op een moment waarop je echt zeker weet dat je niks kan overkomen, en mijn woorden toch treiterig door je hoofd blijven spelen: nee is nee, je hoeft van niemand iets te pikken en onthou goed dat zelfs je eigen vader – je weet wel die ene kerel die je nu nog heel eventjes de allerliefste van de wereld vindt – ja dat zelfs hij, he too, meer dan eens een lul is geweest.

Van 16 tot en met 20 oktober doet Ivo Victoria net na het nieuws van 1 uur bij VPRO's Nooit Meer Slapen op NPO Radio 1 een verlate dagsluiting. Dit is deel 2, naar aanleiding van de hashtag #metoo, waarmee vrouwen op dit moment massaal online laten weten dat ze ooit seksueel geïntimideerd zijn.


Gepost in: current affairs op 2017-10-18

Door Ivo Victoria


Ook van Ivo Victoria

De onkundige enthousiasteling

Sinds een jaar of twee heb ik een schrijfkantoor boven een bruin café. Een potentieel carrière vernietigend idee, toegegeven, dat er in de praktijk evenwel voor heeft gezorgd dat ik een onverwoestbare werkethiek heb ontwikkeld. Inderdaad, uit bittere noodzaak komen soms de meest verbazingwekkende dingen voort.


Droomliefde

Vorige week dineerde ik met mijn eerste grote liefde. Ik had mijn laatste roman voor haar meegebracht.

‘Heb je er iets in gezet?’ vroeg ze.

‘Natuurlijk,’ zei ik.

‘Toch weer niet diezelfde flauwe grap?’

‘Dat zal je straks zien,’ zei ik. Want dat is de traditionele afspraak, dat ze het gesigneerde boek pas bij thuiskomst mag openen. We kraakten een fles witte wijn. Eerst spraken we over onze ouders, die weldra zullen sterven. En daarna hadden we het over vroeger.

‘Je weet,’ zei ik. ‘Dat jij mijn droomliefde was.’




recente posts

Troost

Troost

Jonah Falke
Gepost op: 2018-04-19 in: faits divers
Gepost op: 2018-04-17 in: faits divers