Roken

Roken

Jonah Falke

Deze ochtend moest ik me melden bij mijn tandarts. Om haar een plezier te doen, rook ik nooit van tevoren, al hangt er vast nog een zweem van verschaalde shaglucht in mijn aura. 

Een half jaar geleden schreef ik dat ik aan de vinger van de tandartsassistente had gezogen. Zonder schaamte had ik het opgeschreven. Maar toen ik weer in de behandelstoel lag, schaamde ik me. Ze hadden het gelezen.

Maar voor ik iets kon zeggen, kreeg ik gelukkig een tang in mijn mond. Ik besefte dat het levensgevaarlijk is om over je tandarts te schrijven: ze zullen je tong eraf slijpen. 

 

Later vandaag las ik dat er bij Medisch Centrum Leeuwarden niet meer gerookt mag worden. In de Volkskrant schrijft Magriet Oostveen: ‘De patiënt die voor een ziekenhuisingang staat te roken in zijn badjas is, zeker wanneer aan zo iemand ook een infuus vastzit, een bespottelijk en tragisch gezicht.’ 

Woordvoerder Frits Mostert (een ex-pijproker nog wel) heeft 'horen fluisteren dat er in het fietsenhok gerookt wordt.’ En een andere Frits, Frits van Dijk, is van plan ín zijn auto op de parkeerplaats te roken. Maar de meeste patiënten roken nu buiten het terrein, op het fietspad. Slingeren in Leeuwarden nu vele fietsers om rokende badjassen heen? Is dat niet ook gevaarlijk?

 

Roken heeft steeds minder voordelen. Maar het even kunnen ontsnappen als je in gezelschap bent, is nog steeds een aangenaam bijverschijnsel om de sleur tegen te gaan. Rokers maken altijd een praatje met elkaar. Ik zag het eens gebeuren dat een man een sigaret bietste van een vrouw.

Een jaar later gingen ze trouwen.

 

Toen ik vanmorgen na mijn tandartsbezoek weer buiten stond, regende het. Ik was in de haast, zonder aansteker, vertrokken. Ik schuilde in het fietsenhok maar er was niemand om een vuurtje aan te vragen. 

 

Deze hele week is Jonah Falke huischroniqueur bij Nooit Meer Slapen op NPO Radio 1 en doet hij tegen de klok van twee uur een verlate dagsluiting. Dinsdagnacht ging het over de tanende voordelen van het rokerschap.


Gepost in: current affairs op 2018-01-17

Door Jonah Falke

Jonah Falke (1991) werd geboren in Ulft en studeerde fine art painting aan ArtEZ, Enschede. Hij exposeerde in binnen- en buitenland en maakte als frontman van de band Villa Zeno de plaat Self Made Woman. In 2016 verscheen zijn debuutroman Bontebrug. Hij schreef voor Vrij Nederland, See All This, ELLE, HP/De Tijd en VPRO Nooit meer slapen en is vaste columnist bij de Gelderlander en op het Lebowski Blog.


Ook van Jonah Falke

Blind

Suïcidaal leek hij niet maar hij viel wel bijna voor de trein. Een blindeman met een zelfgemaakte stok stiefelde verloren met al zijn bagage aan de rand van het spoor. Wachtenden keken toe aan en lieten hem spartelen. Ook ik keek slechts. Maar mijn geliefde is van het sterke geslacht: ze wierp haar broodje in mijn handen en stapte op hem af.


Hotel Du Parc

Net toen de trein de grens passeerde schreef mevrouw Snick dat ze me wilde treffen in Hotel Du Parc te Oostende. Els Snick promoveerde op het werk van mijn favoriete schrijver Joseph Roth. Ze houdt hem ‘in leven’ door zijn werk te vertalen en onder de aandacht te brengen. Al jaren wil ik haar ontmoeten en bedanken. Toevallig moest ze in Oostende zijn voor de boekpresentatie van Koen Peeters.




recente posts

Blind

Blind

Jonah Falke
Gepost op: 2019-06-13 in: faits divers
Links is voor losers

Links is voor losers

Joost Vandecasteele
Gepost op: 2019-06-12 in: current affairs
Gepost op: 2019-06-12 in: current affairs