Ram

Ram

Jonah Falke

Vanaf het station fietsten mijn geliefde en ik naar een voorleesmiddag in Amsterdam-West. Ik vond het lastig om me te concentreren op de sprekers. Op straat gebeurde er van alles. Net als in musea is het soms zo dat de mens in het wild aantrekkelijk is om naar te kijken, als de kunst minder is. Gelukkig waren er veel pauzes.


In zo’n pauze kwam er buiten een man in een rolstoel aanrijden. Toen mijn geliefde hem aankeek, begon hij te praten. Hij zei iets over het onhandige trottoir en dat hij naar de Albert Heijn moest. Hij leek erg blij om met een mens te praten. Misschien was het al even geleden.

‘Is dit een studentenvereniging?’ vroeg hij.

‘Nee, er wordt voorgelezen, je kunt gaan kijken als je wil,’ zei ik.

Toen de pauze voorbij was, verdween men naar binnen. Ik bleef alleen met de man achter. Hij vroeg of ik hem naar de overkant van de straat kon brengen.

 

Ik duwde hem en ineens was ik nuttig. Weemoedig dacht ik terug aan mijn tijd als ziekenverzorger.

Aan de overkant van de straat zei hij: ‘Dank je. Ik heet Ram, hoe heet jij?’

Hij zei het zo opgewekt, dat het bijna ontroerde. We gaven elkaar een hand en ook ik stelde me voor.

 

Na de voorleesmiddag fietsten we naar Amsterdam Centraal. Toen de trein de stad verliet, kreeg een luidruchtig kind een lesje bewustwording van zijn vader.

Die spreidde zijn armen en zei: ‘Zo lang bestaat de aarde.’ En daarna duidde hij met zijn linkerhand een centimeter aan en zei: ‘En zo kort is de mens er nog maar.’

Misschien wilde de vader zijn kind stil krijgen. Maar het kind zei verveeld: ‘We zijn er pas net, maar al wel erg ontwikkeld.’

Ik meende teleurstelling te zien bij de vader omdat zijn kind niet geschokt was over het korte bestaan van de mensheid.
 

Zulke harde waarheden, over begin en eind van de mens, maken mijn geliefde soms ook intens droevig. Maar nu glimlachte ze hoopvol.


Gepost in: faits divers op 2018-07-26

Door Jonah Falke


Ook van Jonah Falke

Trio

Met een vriend die op wereldreis vertrekt lunchte ik in de foyer van stadsschouwburg De Vereeniging in Nijmegen. Reizen is ook een vorm van vluchten, want hij was niet gegaan als zijn vriendin nog bij hem was.


The Birth of Hitler

Met een oudere vrouw, die ik leerde kennen door het kunstkijken met vreemden voor Vrij Nederland, bezocht ik museum de Fundatie in Zwolle. Ze zei dat ze mijn gezelschap verkoos boven haar zeurende leeftijdsgenoten: ‘Die willen al hun huizen verbouwen, zodat ze er kunnen sterven. Ik kijk nooit verder dan een jaar. Wij hebben bijvoorbeeld een donker hol als badkamer. Mijn partner vroeg laatst: ‘Zullen we die verbouwen?’ Ik zei: ‘Nee, pak niet de droom van een mooie badkamer van me af. Laat het een hol zijn.’




recente posts

Trio

Trio

Jonah Falke
Gepost op: 2018-12-06 in: faits divers
Gepost op: 2018-12-05 in: current affairs